به گزارش ایسنا، «مری کسات» بهعنوان نقاش، دوست و همکار «ادگار دگا»، نقاش پرآوازه فرانسوی که با هنرمندان امپرسیونیست دیگر از جمله کلود مونه و کامیل پیسارو نمایشگاه برگزار میکرد، در قلب جنبش قرن نوزدهمی «امپرسیونیسم» قرار داشت که در فرانسه ظهور کرد و هنر را دگرگون ساخت.
«گاردین» نوشت: «کسات» یک زن و یک خارجی بود؛ یک زن آمریکایی! در نتیجه او، صد سال پس از مرگش در کشوری که بهترین آثارش را در آن آفرید، بارها نادیده گرفته شده است.
از این رو نمایشگاهی در موزه «اورسی» واقع در پاریس که اوایل سال آینده به لندن میآید، هدفش تغییر این وضعیت و بازگرداندن «کسات» به نقشش بهعنوان عضوی فعال و ستونی از گروه امپرسیونیست فرانسه است.

این نمایشگاه ۸۰ نقاشی پاستل و اثر چاپی از سراسر دوران حرفهای «مری کسات» را در بر میگیرد. بسیاری از این آثار هنری پیشتر دیده نشدهاند و از مجموعههای خصوصی اروپایی و آمریکایی گردآوری شدهاند. علاوه بر این نامههای خصوصی منتشرنشده نیز در این نمایشگاه گنجانده شده است.
«کارولین کوربو-پارسونز»، کیوریتور نمایشگاه در این باره گفت: «ما امیدواریم این نمایشگاه مری کسات را به جایگاه شایستهاش در تاریخ امپرسیونیسم بازگرداند.»
«کسات» در نقاشیهایی با موضوع مادر و کودک تخصص داشت. این ژانر در پاریس قرن نوزدهم متقاضیان زیادی داشت. باید گفت «مری کسات» مادامالعمر مدافع حقوق زنان بود.
اما اثری که «کسات» بیش از همه به آن افتخار میکرد، یعنی تابلو نقاشی «زن مدرن» که یک اثر سفارشی به عنوان یک دیوارنگارهٔ عظیم ۴ در ۱۸ متری برای تزئین نمایشگاه جهانی شیکاگو در ۱۸۹۳ میلادی بود، مدتهاست ناپدید شده است. نمایشگاه موزه «اورسی» اما، بازنمایی دیجیتالی این اثر را ارائه میکند.

کسات که در خانوادهای ثروتمند از بانکداران پنسیلوانیا به دنیا آمد، نخستین بار در سال ۱۸۵۴ میلادی، زمانی که فقط ۱۰ ساله بود، با والدین و خواهر و برادرانش به فرانسه سفر کرد و دلبسته این کشور شد.
«کسات» پس از بازگشت به آمریکا، بعدا در آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا ثبتنام کرد و نقاشی آموخت. در دورانی که نقاشی برای زنان فقط مهارتی اجتماعی به شمار میرفت و یک گزینه شغلی نبود، او بهعنوان یک زن با محدودیتهایی مواجه بود. او فقط اجازه داشت بازتولیدهایی بر اساس مجسمهها را نقاشی کند.
«رابرت»، پدر «مری کسات» شدیدا با نقاششدن او مخالف بود اما او را از رفتن به پاریس در سال ۱۸۶۶ میلادی، در سن ۲۱ سالگی، با مادر و چند خویشاوند زن بهعنوان همراه بازنداشت.
«کسات» چون نتوانست به مدرسه ملی عالی هنرهای زیبا که زنان تا سال ۱۸۹۷ میلادی در آن پذیرفته نمیشدند، وارد شود، درسها را به صورت کلاسهای خصوصی با استادان آن مدرسه معتبر آموخت و روزهایش را به کپیکردن شاهکارها در موزه لوور گذراند.
این هنرمند «دگا» را در نمایشگاهی دید که هنرمندان عصیانگر برگزار کرده بودند. این هنرمندان که محدودیتهای رسمی آکادمی هنرهای زیبای فرانسه را رد کرده بودند به «سرسختها» معروف بودند و شامل کلود مونه، برت موریسو، پیر آگوست رنوآر، ادوار مانه، آلفرد سیسلی و کامیل پیسارو میشدند. «دگا» از «کسات» دعوت کرد تا با این گروه که مطبوعات لقب امپرسیونیست به آن دادند، نمایشگاه برگزار کند.

دگا و کسات سپس در چند اثر همکاری غیر مستقیم کردند، از جمله «دختر کوچک در صندلی آبی» اثر کسات که یکی از شناختهشدهترین نقاشیهای او محسوب میشود. «کسات» هنرمندی بود که آمریکا را با دگا و دیگر هنرمندان امپرسیونیست آشنا کرد.
با اینکه «کسات» در زمان حیاتش شناختهشده بود، اما در قرنی که درگذشت فقط یک نمایشگاه جامع آثار او در فرانسه، کشوری که ۳۲ سال در آن زندگی کرد، برگزار شد. پس از مرگ «کسات» در ژوئن ۱۹۲۶ میلادی، چندین نمایشگاه برای بزرگداشت زندگی و کار این هنرمند سازماندهی شد. با این حال در فرانسه او عمدتا فراموش شد.
«آن رابینز»، کیوریتور نمایشگاه، گفت که «کسات» در فرانسه نادیده گرفته شد چون زنی خارجی بود. «رابینز» افزود که بیشتر نقاشیهایش به مجموعهداران آمریکایی فروخته شد و شمار اندکی در فرانسه باقی ماند.
نمایشگاه موزه «اورسی» در ژانویه به گالری ملی پرتره در لندن و سپس به موزه هنرهای زیبای بوستون منتقل میشود.
انتهای پیام