چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ | ۱۲:۲۰
منبع: نمایندگی ایلام
مدیریت با دل؛ در برابر منطق یا در کنار آن؟

مدیریت با دل؛ در برابر منطق یا در کنار آن؟

ایلام (ایسنا) - مدرس ادبیات فارسی دانشگاه ایلام گفت: مدیریت دلی، صرفاً به معنای غلبه احساسات بر منطق نیست؛ بلکه می‌تواند به ایجاد تعادل میان عقلانیت ابزاری و عقلانیت ارزشی کمک کند.

حامد قاسم‌پور امروز چهارشنبه ۲۷ آبان در نشست نقد و بررسی کتاب «نقش دل در مدیریت» که در قالب طرح ملی «فصل سخن» سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی واحد استان ایلام در کتابخانه مرکزی دانشگاه ایلام برگزار شد، با طرح این پرسش که آیا مدیریت با دل به معنای کنار گذاشتن منطق، سنجش‌گری و پاسخگویی است یا می‌توان آن را نوعی بازتعریف عقلانیت سازمانی دانست، زمینه گفت‌وگوی انتقادی درباره محتوای این کتاب را فراهم کرد.

وی خاطرنشان کرد: مدیریت صرفاً ابزاری و مبتنی بر کنترل، شاخص‌ها و سلسله‌مراتب از منظر تأثیر آن بر ابعاد انسانی سازمان مورد بحث قرار گرفت و تأکید صرف بر عاطفه و روابط انسانی، بدون توجه به نظم، قانون و پاسخگویی، می‌تواند به بی‌سامانی و تصمیم‌گیری‌های سلیقه‌ای منجر شود.

قاسم‌پور بیان کرد: بر همین اساس، تعیین مرز میان مدیریت دلی و مدیریت بی‌ضابطه ضروری است؛ اینکه چگونه می‌توان در کنار حفظ اصول مدیریتی، به کرامت انسانی، عواطف و نیازهای کارکنان نیز توجه داشت.

وی در خصوص سنجش‌پذیری عاطفه به‌عنوان چالشی در مدیریت دلی تصریح کرد: یکی از محورهای مهم نقد کتاب، بررسی امکان تبدیل مفاهیمی همچون دل، عاطفه و مراقبت به شاخص‌های قابل ارزیابی در سازمان بود. در این بخش این پرسش مطرح شد که اگر مدیر قرار است هم‌زمان به روابط انسانی و نتایج عملکردی توجه کند، در شرایط تعارض میان منافع سازمان و ملاحظات عاطفی، چه معیارهایی باید مبنای تصمیم‌گیری قرار گیرد.

این مدرس دانشگاه ایلام یادآوری کرد: دانشجویان حاضر نیز درباره احتمال تبدیل مدیریت دلی به تصمیم‌های سلیقه‌ای، پارتی‌بازی و ترجیح روابط بر ضوابط بحث کردند و در مقابل، امکان تعریف شاخص‌های کیفی همچون میزان مشارکت کارکنان، کیفیت فضای اخلاقی سازمان، احساس تعلق، کاهش ترک خدمت، سلامت روانی کارکنان و نحوه حل تعارض‌ها به‌عنوان راه‌هایی برای ارزیابی ابعاد انسانی مدیریت مطرح شد.

وی تأکید کرد: عاطفه و توجه به انسان نباید جایگزین سنجش عملکرد شود، بلکه باید در کنار معیارهای مدیریتی قرار گیرد و به تصمیم‌های سازمانی معنا ببخشد.

قاسم‌پور در خصوص نقش مراقبت و همدلی در ساختارهای اداری توضیح داد: مدیریت مادرانه به‌معنای کنار گذاشتن ضوابط و تضعیف ساختارهای رسمی تلقی نمی‌شود، بلکه بر ضرورت افزودن لایه‌ای از توجه به نیازهای انسانی، شنیدن دیدگاه کارکنان و حفظ کرامت افراد در فرایندهای تصمیم‌گیری تأکید می‌شود.

این مدرس دانشگاه تصریح کرد: اجرای چنین رویکردی باید به شکلی نهادمند و قابل ارزیابی صورت گیرد تا از تبدیل آن به وابستگی‌های عاطفی، رابطه‌محوری و کاهش استقلال کارکنان جلوگیری شود.

قاسم‌پور در خصوص پیوند مدیریت دلی با اخلاق کار اسلامی اظهار کرد: ارتباط مفاهیم مطرح‌شده در کتاب با آموزه‌های دینی و اخلاق کار اسلامی از دیگر موضوعات مورد بحث در این نشست بود. در این بخش، مفاهیمی همچون امانت‌داری، عدالت، احسان، نیت و مسئولیت‌پذیری به‌عنوان ارزش‌هایی مورد توجه قرار گرفتند که می‌توانند علاوه بر زندگی فردی، در تصمیم‌گیری‌ها و مناسبات سازمانی نیز نقش‌آفرین باشند.

وی افزود: از این منظر، مدیریت دلی صرفاً به معنای غلبه احساسات بر منطق نیست، بلکه می‌تواند به ایجاد تعادل میان عقلانیت ابزاری و عقلانیت ارزشی کمک کند؛ تعادلی که در آن، تحقق اهداف سازمانی با حفظ اصول اخلاقی و کرامت انسانی همراه باشد.

قاسم‌پور بر ضرورت پرهیز از شعاری‌شدن مفاهیم اخلاقی تأکید کرد و این مسئله مورد توجه قرار داد که ارزش‌هایی مانند عدالت، احسان و مسئولیت‌پذیری زمانی در مدیریت اثرگذار خواهند بود که در رویه‌ها و سازوکارهای اجرایی سازمان نهادینه شوند.

وی در خصوص ابهام مفهومی واژه دل در مدیریت گفت: برای کاربردی‌کردن آموزه‌های کتاب، رفتارهایی همچون گوش‌دادن فعال، ارائه بازخورد محترمانه، همراهی با کارکنان در شرایط دشوار، احترام به کرامت انسانی، شفافیت در تصمیم‌گیری و توجه به آثار تصمیم‌های مدیریتی بر زندگی افراد به‌عنوان مصادیق قابل مشاهده مدیریت دلی مطرح شد.

قاسم‌پور تشریح کرد: بر این اساس، مدیریت دلی را می‌توان نوعی رویکرد مبتنی بر همدلی همراه با انضباط دانست؛ رویکردی که نه به رهاکردن مسئولیت‌ها منجر می‌شود و نه به سخت‌گیری غیرمنصفانه، بلکه تلاش می‌کند میان قاطعیت مدیریتی و ملاحظات انسانی تعادل برقرار کند.

وی در جمع‌بندی مباحث این نشست گفت: کتاب نقش دل در مدیریت به‌عنوان اثری برای تأمل و بازاندیشی درباره جایگاه انسان در سازمان مورد توجه قرار گرفت؛ اثری که می‌توان آن را زمینه‌ای برای طرح این پرسش دانست که سازمان‌ها تا چه اندازه می‌توانند در کنار توجه به بهره‌وری و شاخص‌های عملکردی، به ابعاد انسانی، اخلاقی و عاطفی کارکنان نیز توجه کنند.

انتهای پیام

آخرین اخبار استان‌ها