اجرای این نمایش، بار دیگر توجهها را به تلاش هنرمندان مشهد برای تداوم فعالیتهای نمایشی در شرایط محدودیت امکانات و زیرساختها جلب میکند؛ هنرمندانی که خواسته اصلی خود را نه دریافت حمایتهای مالی موردی، بلکه فراهم شدن سالنهای استاندارد و امکانات لازم برای ادامه فعالیت حرفهای میدانند.
حسامالدین انوشیروانی، تهیهکننده تئاتر «ملاقات»، در گفتوگو با ایسنا درباره دلایل حمایت از تولید نمایش «ملاقات» اظهار کرد: کارگردانی این اثر را رضا احمدی، بر عهده دارد و به دلیل سابقه همکاری و آشنایی قبلی با او، پس از پیشنهاد اجرای این نمایش تصمیم به همراهی و حمایت از آن گرفتم.
وی با اشاره به ویژگیهای متن نمایشنامه ادامه داد: این اثر از نمایشنامههای شناختهشده جهان است که اجراهای متعددی از آن روی صحنه رفته و حتی فیلم سینمایی نیز بر اساس آن ساخته شده است. متن نمایش ظرفیت پرداختن به موضوعات مهمی را دارد و با توجه به شرایط اجتماعی کنونی کشور، تصمیم گرفتیم آن را تولید و اجرا کنیم.
این تهیهکننده تئاتر درباره روند تولید اثر بیان کرد: پیشتولید نمایش از مردادماه ۱۴۰۴ آغاز شد و حدود یک ماه برای انتخاب بازیگران زمان صرف کردیم. تمرینهای منظم نیز از مهرماه همان سال شروع شد و قرار بود نمایش در بهمنماه روی صحنه برود، اما به دلیل شرایط و اتفاقات پیشآمده در کشور، اجرا به تعویق افتاد و سرانجام پس از حدود یک سال و دو ماه تمرین به مرحله اجرا رسید.
انوشیروانی با اشاره به حضور حدود ۶۵ بازیگر در این نمایش، خاطرنشان کرد: حفظ و همراه نگه داشتن چنین گروه بزرگی در طول بیش از یک سال تمرین، کار دشواری بود. این اثر از نظر حجم تولید و تعداد عوامل، یکی از پروداکشنهای بزرگ تئاتر مشهد در ۱۰ سال گذشته محسوب میشود.

وی با ارزیابی وضعیت تئاتر مشهد گفت: تئاتر از هنرهای پویای این شهر است که توانسته روی پای خود بایستد. هزینههای تولید آثار نمایشی عمدتاً از محل فعالیت خود تئاتر تأمین میشود و این هنر وابستگی چندانی به بودجه و حمایت مالی سازمانها و نهادهای دیگر ندارد. هنرمندان نیز با تلاش خود این مسیر را ادامه میدهند.
این تهیهکننده تئاتر درباره استقبال مخاطبان افزود: استقبال از تئاتر در مشهد قابل قبول است، هرچند نمیتوان آن را در مقایسه با جمعیت شهر گسترده دانست. معمولاً نمایشهای روی صحنه مخاطبان خود را دارند و میزان استقبال نیز تا حد زیادی به کیفیت هر اثر بستگی دارد.
تئاتر مشهد به زیرساختهای اجرایی نیاز دارد
مبین عطاری، بازیگر نمایش «ملاقات»، درباره حضور خود در این اثر اظهار کرد: سابقه آشنایی من با رضا احمدی به چندین سال قبل بازمیگردد. پس از چهار سال کمکاری و نپذیرفتن پیشنهادهای مختلف، حدود یک سال و نیم پیش در نمایش «هرکول» به کارگردانی او حضور داشتم. پس از مطالعه متن نمایش جدید و شناختی که از دغدغههای این کارگردان داشتم، پیشنهاد ایفای نقش شهردار را پذیرفتم.
وی با اشاره به دشواریهای این نقش بیان کرد: شهردار شخصیتی بسیار پرتحرک است و انرژی زیادی از بازیگر میگیرد، اما مهمترین چالش من شناخت درونیات شخصیت و پیدا کردن جهتگیریهای او در جریان اتفاقات نمایش بود. این شخصیت بارها با موقعیتهای مختلف روبهرو میشود و دچار تردید و تحول میشود؛ بنابراین رسیدن به واکنش مناسب در هر موقعیت اهمیت زیادی داشت.
این بازیگر تئاتر صحنه دادگاه و مواجهه با اتفاقاتی را که برای آلفرد ایل رخ میدهد، از بخشهای تأثیرگذار نمایش دانست و افزود: همچنین صحنه دونفره میان شهردار و آلفرد ایل را دوست دارم، زیرا تقابل شهردار جدید با قهرمان ملی و شهردار قبلی در این بخش شکل میگیرد و شخصیت من دوباره با بحران و تغییر مواجه میشود.

عطاری با اشاره به استقبال مخاطبان گفت: در ۱۲ اجرایی که تاکنون داشتهایم، با تماشاگران خوبی روبهرو شدهایم و انرژی آنها را در هر شب اجرا احساس میکنم. البته واکنشهای لحظهای مخاطبان نباید بهطور مستقیم اجرای بازیگر را تغییر دهد، اما انرژی سالن بر حالوهوای اجرا تأثیرگذار است.
وی با بیان اینکه تئاتر مشهد با وجود دشواریها همچنان پویاست، افزود: دوران کرونا حدود دو سال این حوزه را با رکود مواجه کرد و پس از آن نیز جنگ و اتفاقات سیاسی و اجتماعی بر فعالیتهای نمایشی تأثیر گذاشت، اما گروهها همچنان برای اجرای آثار خود تلاش میکنند.
این بازیگر مهمترین مشکل تئاتر مشهد را کمبود زیرساخت دانست و تصریح کرد: شهری با جمعیت حدود چهار میلیون نفر تنها یک سالن قابصحنه و دو بلکباکس کوچک دولتی، نیمهدولتی یا مردمنهاد برای اجرای نمایش دارد. حتی هزینههای نور و تجهیزات مورد نیاز در همین سالنها نیز بر عهده گروههای اجرایی است.
عطاری با اشاره به توقف پروژه پردیس تئاتر مشهد اظهار کرد: این پروژه حدود ۱۰ تا ۱۵ سال است که مطرح شده، اما در سالهای اخیر پیشرفت آن متوقف مانده است. شهرداری و نهادهای فرهنگی باید متناسب با جمعیت و ظرفیت هنری مشهد برای ایجاد سالنهای استاندارد اقدام کنند. مطالبه هنرمندان، تزریق بودجه به گروهها یا حمایت مالی از افراد خاص نیست؛ گروههای نمایشی توانایی درآمدزایی و جذب مخاطب دارند. خواسته اصلی ما ایجاد زیرساخت مناسب برای اجرای آثار است و نباید این مطالبه را کمکخواهی تلقی کرد، زیرا فراهم کردن امکانات فرهنگی و هنری از وظایف نهادهای مسئول است.
این بازیگر تئاتر همچنین حمایت تبلیغاتی از نمایشها را ضروری دانست و گفت: شهرداریها میتوانند با در اختیار گذاشتن بیلبوردهای فرهنگی و دیگر ظرفیتهای تبلیغاتی شهر به معرفی آثار نمایشی کمک کنند. اگر امکانات اجرایی و تبلیغاتی متناسب در اختیار هنرمندان قرار گیرد، میتوان شاهد رشد بیشتر تئاتر مشهد بود.
مهسا رضایی، دیگر بازیگر نمایش «ملاقات»، درباره حضور خود در این اثر اظهار کرد: حدود هفت سال است که در حوزه تئاتر فعالیت میکنم، اما به دلیل برخی مسائل و اتفاقات، حدود دو سال از صحنه دور بودم. پس از این وقفه تصمیم گرفتم با انتخاب اثری مناسب به تئاتر بازگردم و پیشنهاد رضا احمدی برای حضور در این نمایش فرصت ارزشمندی برای من بود.

وی با اشاره به نقش هلن در این نمایش ادامه داد: پس از مطالعه نمایشنامه به آن علاقهمند شدم و احساس کردم با شخصیت هلن ارتباط عمیقی برقرار کردهام. این شخصیت در نگاه نخست ممکن است فردی فریبنده به نظر برسد که برای رسیدن به منافع خود دست به کارهای مختلفی میزند، اما در واقع درونیات او با ظاهرش تفاوت دارد. هلن شخصیتی آسیبدیده و قربانی است که در طول زندگی فرصت انتخاب مسیر خود را نداشته و همواره دیگران برایش تصمیم گرفتهاند. با این حال، در نهایت تلاش میکند این چرخه را بشکند و خودش برای آیندهاش انتخاب کند. همین جسارت و تلاش برای رسیدن به آزادی، از ویژگیهایی بود که مرا به ایفای این نقش علاقهمند کرد.
رضایی رویارویی هلن با کلارا را یکی از دشوارترین بخشهای نمایش دانست و افزود: کلارا سالها این شخصیت را تحت فشار قرار داده و باعث ترس و رنجش او شده است. هلن در این صحنه سرانجام تصمیم میگیرد ترس خود را کنار بگذارد و خواستهاش را با صدای بلند بیان کند. شکستن تصویری که از کلارا در ذهنش ساخته و ایستادن در برابر او، از نظر احساسی و اجرایی برای من دشوار بود.
رضایی با اشاره به محدودیتهای فعالیت هنرمندان تئاتر تأکید کرد: با وجود تمام سنگاندازیها و محدودیتها، همچنان روی صحنه هستیم و به فعالیت خود ادامه میدهیم.
در مجموع، نمایش «ملاقات» به کارگردانی رضا احمدی، علاوه بر ارائه تجربهای متفاوت از نظر تعداد بازیگران و حجم تولید، بار دیگر ظرفیت هنرمندان تئاتر مشهد و ضرورت توجه به زیرساختهای نمایشی این شهر را یادآوری میکند؛ ظرفیتی که برای تداوم و رشد، بیش از حمایتهای مقطعی به امکانات اجرایی و سالنهای استاندارد نیاز دارد.
انتهای پیام