یکشنبه ۱ آذر ۱۴۰۵ | ۱۴:۳۵
منبع: پایگاه‌های خبری
کارشناس والیبال: والیبال ایران قربانی تصمیم‌های فردی شده است

کارشناس والیبال: والیبال ایران قربانی تصمیم‌های فردی شده است

کارشناس والیبال، با انتقاد از حضور محدود روبرتو پیاتزا در ایران و نبود برنامه‌ریزی بلندمدت در فدراسیون، معتقد است والیبال کشور به مربی خارجی تمام‌وقتی نیاز دارد که علاوه بر تیم ملی، بر عملکرد باشگاه‌ها و رده‌های پایه نیز نظارت داشته باشد.

به گزارش ایسنا، ناصر میرفخرایی، در گفت‌وگو  با جماران، درباره عملکرد روبرتو پیاتزا در تیم ملی ایران گفت: پیاتزا در سال گذشته در مجموع حدود دو تا دو ماه و نیم در ایران حضور داشت و بخش دیگری از زمان خود را در کشور دیگری سپری کرد. به اعتقاد من، مربی‌ که تنها دو ماه در کنار تیم ملی باشد، نمی‌تواند به موفقیت مورد انتظار برسد. والیبال ایران به مربی‌ نیاز دارد که به‌صورت مستمر در کشور حضور داشته باشد و علاوه بر کمک به تیم ملی، به‌عنوان مشاور عالی در کنار تمام رده‌های سنی، باشگاه‌ها و بازیکنان پایه فعالیت کند.

او با اشاره به تجربه والیبال ژاپن در استفاده از مربیان خارجی افزود: ژاپنی‌ها با وجود سابقه و افتخاراتی که در والیبال دارند، زمانی که احساس می‌کنند مربیان داخلی نمی‌توانند نتیجه مورد انتظار را به دست آورند، از مربیان خارجی استفاده می‌کنند. آنها مربیان فرانسوی را به کشورشان می‌آورند و از دانش و تجربه آن‌ها بهره می‌برند و به نتیجه هم می‌رسند. پیاتزا نیز با توجه به زمانی که در اختیار داشت، در برخی بخش‌ها اقدامات مثبتی انجام داد، اما در بعضی زمینه‌ها نتوانست به اهداف مورد نظر برسد. برای ارزیابی عملکرد او باید توجه کنیم که مدت حضور و فعالیتش در ایران کافی نبود و چنین مسئولیتی به زمان بیشتری نیاز دارد.

میرفخرایی با انتقاد از همکاری هم‌زمان پیاتزا با تیم‌های دیگر تصریح کرد: اگر پیاتزا قرار است در  کشور دیگری قرارداد ببندد و هم‌زمان مسئولیت تیم ملی ایران را نیز بر عهده داشته باشد، این شرایط نمی‌تواند به سود والیبال ما تمام شود. نکته دیگر اینکه در سال ۱۴۰۲ نیز قرار بود پیاتزا به ایران بیاید. در آن زمان کمیته فنی فدراسیون درباره گزینه‌های مختلف بحث و چند مربی را بررسی کرد. از میان دو یا سه گزینه باقی‌مانده، پیاتزا یکی از گزینه‌های اصلی بود. آن زمان گفته می‌شد او که هدایت تیم ملی هلند را بر عهده داشت، قصد دارد هم‌زمان در ایران نیز مربیگری کند. وقتی این موضوع در کمیته فنی مطرح شد، اعضا با آن موافقت نکردند؛ زیرا مسابقات لیگ در کشورهای مختلف در بازه‌های زمانی مشخص برگزار می‌شود و یک مربی نمی‌تواند هم‌زمان در دو کشور حضور مؤثر داشته باشد.

 کارشناس والیبال با اشاره به تفاوت برنامه‌ریزی کشورهای دیگر با ایران خاطرنشان کرد: ما باید از تجربه کشورهایی مانند بلغارستان درس بگیریم. بلغارها مربی‌ از ایتالیا انتخاب کردند و مجموعه‌ای از بازیکنان جوان را در اختیار او گذاشتند و از ابتدا اعلام کردند که تا سه سال از او انتظار کسب عنوان و نتیجه ندارند. هدف آن‌ها ساختن یک تیم قدرتمند بود. اکنون می‌بینیم که بلغارستان در لیگ ملت‌ها به تیمی قدرتمند تبدیل شده و بازیکنانی که در سنین ۱۴ و ۱۵ سالگی در اختیار این مجموعه قرار گرفتند، امروز در لیگ‌های معتبر اروپایی، از جمله ایتالیا، بازی می‌کنند. این نتیجه برنامه‌ریزی بلندمدت و اعتماد به یک مسیر مشخص است.

او درباره انتقادهایی که از عملکرد فنی پیاتزا و چینش بازیکنان مطرح می‌شد، گفت: یکی از انتقادهای مطرح‌شده درباره پیاتزا، ارنج تیم بود. انتظار می‌رفت پس از سه یا چهار مسابقه به ترکیب اصلی و هماهنگی مورد نظر برسد، اما این اتفاق به‌طور کامل رخ نداد. گاهی بازیکنی را از ایران به مسابقات می‌بردند، اما از او استفاده نمی‌شد؛ در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که چرا آن بازیکن را به تیم اضافه کرده‌اند. البته نباید تمام مشکلات را متوجه پیاتزا بدانیم، زیرا بخشی از مسائل به ساختار تصمیم‌گیری فدراسیون بازمی‌گردد.

میرفخرایی همچنین با انتقاد از روند انتخاب سرمربی و کمرنگ شدن نقش کمیته فنی فدراسیون افزود: در گذشته کمیته فنی چند گزینه را پیشنهاد می‌داد، سوابق و عملکرد مربیان بررسی می‌شد، آنالیزهای لازم انجام می‌گرفت و در نهایت جمع‌بندی مشخصی صورت می‌گرفت. اما اکنون چنین کمیته‌ای عملاً وجود ندارد. به اعتقاد من، میلاد تقوی، رئیس فدراسیون، نه سابقه‌ای در والیبال داشته که از تمام جزئیات فنی این رشته آگاهی داشته باشد و نه کسی را قبول دارد و می‌خواهد خودش تصمیم بگیرد. رئیس فدراسیون باید افرادی را که به آنها اعتماد دارد و از دانش و تجربه والیبال برخوردارند، گرد هم بیاورد تا تصمیم‌های مهم با بررسی و مشورت جمعی گرفته شود. نمی‌توان تمام تصمیم‌ها را به نظر یک نفر محدود کرد.

او درباره شرایط دشوار تیم ملی برای کسب سهمیه المپیک تصریح کرد: اکنون کار بسیار سختی پیش رو داریم. هفت تیم سهمیه خود را قطعی کرده‌اند و سه سهمیه دیگر نیز در رقابت میان تیم‌های باقی‌مانده تعیین می‌شود. تیم‌هایی که برای کسب این سهمیه‌ها تلاش می‌کنند، در رده‌بندی جهانی امتیازهای بالاتری از ایران دارند و از ثبات بیشتری برخوردارند. در مقابل، شرایط تیم ملی ما باثبات نیست و همین موضوع کار را دشوارتر می‌کند. بنابراین نمی‌توانیم بدون توجه به وضعیت رقبا و شرایط فعلی خودمان، انتظار داشته باشیم به‌راحتی سهمیه المپیک را به دست بیاوریم.

میرفخرایی با اشاره به ضعف‌های فنی و آموزشی والیبال ایران ادامه داد: بخشی از مشکلات تیم ملی به دانش والیبال بازیکنان بازمی‌گردد. معتقدم بازیکنان ما در برخی زمینه‌ها از آموزش‌های لازم برخوردار نشده‌اند و شاید در سنینی که باید مهارت‌های پایه و اصول فنی را یاد می‌گرفتند، این آموزش‌ها به‌درستی در اختیارشان قرار نگرفته است. آثار این ضعف‌ها اکنون در سطح بالای والیبال دیده می‌شود. والیبال امروز دنیا مانند شطرنج است و هر تیمی که اشتباه کند، بهای آن را با شکست می‌پردازد. ما به مربی‌ای نیاز داریم که در ایران حضور مستمر داشته باشد، تمام رده‌های سنی را زیر نظر بگیرد، به بازیکنان و مربیان مشاوره بدهد، تمرینات را بررسی کند و برای رفع نقاط ضعف هر بازیکن راهکار ارائه دهد.

او با تأکید بر اینکه تأمین هزینه چنین برنامه‌ای برای فدراسیون و باشگاه‌ها امکان‌پذیر است، گفت: اگر بحث هزینه مطرح است، باید به شرایط اقتصادی باشگاه‌های والیبال توجه کنیم. امروز باشگاهی که می‌خواهد در جمع هشت تیم برتر لیگ قرار بگیرد، باید نزدیک به ۲۰۰ میلیارد تومان هزینه کند. وقتی یک باشگاه چنین رقمی را برای تیمداری اختصاص می‌دهد، آیا نمی‌تواند پنج یا ۱۰ میلیارد تومان نیز برای حضور یک مشاور عالی و بهره‌مندی از دانش او هزینه کند؟ قطعاً این امکان وجود دارد. باید نگاه عمیق‌تری به والیبال داشته باشیم و به جای تمرکز صرف بر نتیجه مسابقات، برای ساختار و آینده این رشته برنامه‌ریزی کنیم.

میرفخرایی در ادامه با انتقاد از نبود برنامه مشخص برای ماه‌های باقی‌مانده تا المپیک گفت: اکنون حدود ۱۵ تا ۱۶ ماه تا المپیک فرصت داریم و باید از همین زمان باقی‌مانده استفاده کنیم. حتی اگر در این دوره به نتیجه مورد نظر نرسیم، باید مسیری را طی کرده باشیم که برای آینده والیبال کشور مفید باشد. مهم این است که از فرصت موجود برای شناسایی و برطرف کردن ضعف‌های فنی بازیکنان استفاده کنیم و اجازه ندهیم مشکلاتی که در رده‌های پایه وجود داشته، در سطح تیم ملی نیز ادامه پیدا کند.

او همچنین با انتقاد از انتخاب برخی افراد برای مسئولیت‌های اجرایی تیم ملی تصریح کرد: گاهی فردی به‌عنوان سرپرست تیم ملی انتخاب می‌شود که حتی دو نفر از اعضای مجموعه را نمی‌شناسد. چنین چیزی قابل قبول نیست. سرپرست یک مجموعه ورزشی باید بازیکنان و اعضای تیم را بشناسد و از شرایط و ویژگی‌های آنها آگاهی داشته باشد. وقتی فردی شناخت کافی از اعضای تیم ندارد، چگونه می‌تواند از بازیکن بخواهد ساعت ۱۰ شب استراحت کند و انتظار داشته باشد بازیکن نیز به توصیه او توجه کند؟ مدیریت یک تیم ملی فقط به صدور دستور محدود نمی‌شود و شناخت، ارتباط و اعتماد متقابل میان اعضای مجموعه اهمیت زیادی دارد.

میرفخرایی در پایان درباره انتخاب سرمربی آینده تیم ملی گفت: در مجموع، من موافق حضور مربی خارجی هستم. البته بسیاری از مربیان بزرگ و درجه‌یک دنیا در حال حاضر با کشورهای دیگر قرارداد بسته‌اند و هدایت تیم‌هایی را بر عهده دارند، اما هنوز دو یا سه مربی با سابقه و رزومه قابل قبول وجود دارند که تیمی در اختیار ندارند و می‌توان از تجربه آن‌ها استفاده کرد. همان‌طور که اشاره کردم، باشگاه‌های ما توانایی مشارکت در این زمینه را دارند. فدراسیون می‌تواند با تدوین یک برنامه مشخص، از باشگاه‌ها بخواهد بخشی از هزینه حضور یک مشاور عالی را تأمین کنند. برای مثال، باشگاه پیکان می‌تواند در طول سال، برای چند نوبت و در مجموع به مدت یک ماه از حضور این مربی بهره‌مند شود. مشاور نیز می‌تواند تمرینات تیم را از نزدیک مشاهده کند، وضعیت بازیکنان و رده‌های پایه را بررسی کند و برای رفع اشکالات فنی آن‌ها راهکار ارائه دهد. باید از همین حالا نقاط ضعف بازیکنان را برطرف کنیم تا با آمادگی بیشتری به سمت المپیک حرکت کنیم. اگر در نهایت به نتیجه مورد نظر رسیدیم، اتفاق بسیار خوبی خواهد بود و اگر هم موفق نشدیم، دست‌کم اقدامی اساسی برای خدمت به والیبال ایران انجام داده‌ایم.

انتهای پیام

# ایسنا+

آخرین اخبار ایسنا+