فريبرز صالح ميگويد:« ساخت فيلمسينمايي "سفير" تيري در تاريكي نبود، بلكه پديدهيي روشن بود كه در يك برههي خاص به زايش رسيده بود و لازم و ضروري و بجا مينمود كه ماحصلي مثبت و معنوي داشته باشد.»
اين كارگردان سينما كه فيلم "سفير" را بهعنوان اولين ساختهي بلندش 25 سال قبل ساخته است، در پاسخ به چگونگي شكلگيري و ساخت اين فيلم به خبرنگار سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، مطرح ميكند:
« براي ساخت و پرداخت فيلمي از اين دست نبايد به جستجوي يك انگيزه مشخص بود. از آنجا كه هنر و بهويژه هنرهفتم دقيقا فرافكني "پرسپكتيو روان" فيلمساز است و روان يكانسان هنرمند، داراي ابعاد گوناگون است، بالنتيجه انگيزهها نيز متعدد ميشوند، اما در ميان اين همه علل، بيشك دلايلي محوري وجود دارند كه يكي از آنان مسلما شناخت و تحليل مشخصي بود كه من در مقام كارگردان و فيلمنامهنويس درآن بُرهه از جامعه خود داشتهام.»
او ادامه ميدهد: «فيلم "سفير" تيري در تاريكي نبود، بلكه پديدهيي روشن بود كه در يك برهه خاص به زايش رسيده بود و لازم و ضروري و بجا مينمود كه ماحصلي مثبت و معنوي داشت.»
به گزارش ايسنا، "سفير" از اولين تجربههاي مهم سينماي ايران در پرداختن به تاريخ اسلام و يكي از ماجراهاي منتهي به عاشوراي حسيني محسوب ميشود كه هنوز هم بعد از گذشت 25 سال از ساخت اين فيلم، از معدود آثار ساخته شده در اين حوزه بهحساب ميآيد.
صالح با بيان اينكه طرح اوليه ساخت اين فيلم طرح كوتاهي براي يك فيلم تلويزيوني بوده است، خاطرنشان ميكند: «وقتي كارگرداني "سفير" به من پيشنهاد شد، پس از مطالعه ديدم سوژه بسيار وسيعتر، جادارتر و با ارزشتر از آن است كه در اختيار من گذاشتهاند، بنابراين پس از مشورت با آقاي حدادعادل كه آن موقع در تلويزيون حضور داشتند و با موافقت ايشان فيلمنامه كوتاه را با همكاري زندهياد كيهان رهگذر به فيلمنامهيي سينمايي مبدل كرديم و بودجه آن را هم شهيد بزرگوار يوسفكلاهدوز از سپاه پاسداران تامين نمودند و ماحصل كار، آن شد كه ملاحظه ميكنيد.»
اين كارگردان درباره انتخاب فرامرز قريبيان براي نقش اصلي و ساير بازيگران اين فيلم هم توضيح ميدهد: « تا بوده، اكثريت هنرمندان اين مرز و بوم، هنرمنداني غريزي بودهاند. من با عرقريزي روح، چانهانداختن و حوصله، حس خلاقه بازيگران فيلم "سفير" را تهييج كرده و تقريبا به هدفم رسيدم. ولي يادآوري ميكنم كه بازيگران سينماي ما ـ بهجز معدودي انگشتشمار ـ مطالعه تئوري وتمرين فيزيكي ندارند. آنها جوهره هنر نقشآفريني را كشف نكردهاند و هر چهدارند غريزي است نه اكتسابي.»
صالح اعتقادش را اينگونه مطرح ميكند كه؛ «بازيگران ما روانشناسي نخواندهاند و از مردمشناسي اطلاع كافي ندارند. از مقولهيي به نام جامعهشناسي به دورند و بههمين دليل يك كارگردان خوب همواره عملش بر سر فيلم و فيلمسازي همراه با كلاس درسي است كه براي بازيگران به وجود آورده است. بازهم تاكيد ميكنم كه ما بازيگران قابل ستايشي داريم، چرا كه با دستخالي اين همه توانايند و واي به زماني كه اين انديشه را گسترش بدهند. فرامرز قريبيان براي من آن بازيگر قابل ستايش بوده و هست.»
صالح در ادامهي گفتو گويش با ايسنا درباره مشكلات ساخت فيلم "سفير" بهعنوان اولين پروژه تاريخي سينما در بعد از انقلاب اسلامي بيان ميكند:« مشكل خاصي نداشتيم. چون اصولا مبناي كار من بهگونهاي است كه پيش از حركت، همه سنگلاخها را جاروب ميكنيم و در آن زمان هم اگر گره و گرههايي به وجود ميآمد، من بهديده مشكل به آنها نمينگريستم؛ زيرا كه اولين فيلم سينمايي و حرفهاي من بود. البته ُپر واضح است كه يك فيلم خوب، يك زندگي تام و تمام است. آيا زندگي بدون گره بوي سعادت ميدهد؟ خير! زيبايي كار به فراز و نشيبهاي آن است. در كار و پيشبرد فيلم "سفير" چه در آغاز و چ