توقف نبرد در منطقه عملیاتی «کربلای4» میتوانست ابهاماتی را به وجود آورد که تبعات ناخوشایندی را در پی داشت اما عملیات «کربلای5» که در تاریخ 1365/10/19 یعنی 15 روز پس از عملیات «کربلای4» آغاز شد، تا اندازه زیادی انتظارات مردم را برآورده کرد. این عملیات را که بیش از 53 شبانهروز درگیری مداوم با اندکی نوسان همراه بود شاید به دلایلی همچون مقاومت و جنگندگی رزمندگان اسلام در شرایط بسیار مشکل منطقه «شلمچه» و درهم پیچیده شدن دژهای مستحکم دشمن، بتوانیم به عنوان بزرگترین نبرد هشت سال دفاع مقدس قلمداد کنیم.
به گزارش سیرویس«فرهنگ حماسه» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) سرهنگ پاسدار سیدعلی مساواتی مسئول پژوهشی بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس استان همدان با اشاره به اهمیت اهمیت سیاسی- نظامی منطقه «شلمچه» و درک رژیم بعث عراق از این مهم که جمهوری اسلامی جهت حفظ برتری خود در جنگ، نیازمند تسلط بر این منطقه به عنوان یکی از معابر وصولی شهر استراتژیک شهر «بصره» بوده است، توضیح داد: به همین دلیل رژیم بعثی عراق برای استقرار در این منطقه هزینه و سرمایهگذاری هنگفتی را جهت احداث مواضع، استحکامات مثلثی، هلالی و گلدانی شکل، موانع مصنوعی، ایجاد آبگرفتگیهای وسیع در منطقه و سایر کرده بود.
رزمندگان استان همدان پس از انجام عملیات «کربلای4» در اردوگاه شهید مدنی(جاده دزفول- شوشتر) مقر «لشکر 32 انصارالحسین(ع)»، جمع شدند و فرماندهان در حالی که نیروها در آمادهباش کامل بودند اقدام به ترمیم، بازسازی و سازماندهی گردانها و واحدها کردند تا اینکه روز19 دیماه سال 65 به دنبال اعلام رسمی اجرایی شدن عملیات «کربلای5»،موجی از خوشحالی بر اردوگاه لشکر انصارالحسین(ع) حکم فرما و امید شرکت در عملیات در آنان متجلَی شد.
در همان روزهای آغازین عملیات به دنبال دستورالعملی که به لشکر 32 انصارالحسین(ع) ابلاغ شد، این لشکر دریافت که باید تحت امر قرارگاه «قدس» در مرحله دوم عملیات به عنوان یگان خط شکن مهیای مصاف با دشمن شود. در این مرحله مقرر شد «گردان154 حضرت علی اکبر(ع) » به منظور تصرف قسمتهایی از «پد بوبیان» واقع در جناح شمالی منطقه شلمچه در روز بیستم دیماه وارد عمل شود. البته طبق دستور، گردان تخریب به منظور جلوگیری از پاتکهای دشمن قسم