مدیرکل اداره میراث فرهنگی استان تهران می‌گوید مسئولیت دزدی از بناهای تاریخی فقط بر عهده سازمان میراث فرهنگی نیست.

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، کاشی‌های تاریخی را می‌دزدند، عناصر و ابزار درها و دیوارهای تاریخی ناگهان حذف می‌شوند، و کتیبه‌های سنگی و تاریخی و مجسمه‌های قیمتی و تاریخی به سرقت می‌روند. این‌ها خبرهایی است که به موضوعی مرسوم و حتی عادی تبدیل شده است.

رجبعلی خسروآبادی، مدیر کل اداره میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران در این زمینه حرف‌های زیادی دارد.

او که مدتی پیش و قبل از انتشار خبرهای جدید از سرقت چند کتیبه سنگی در اصفهان، در این زمینه اظهار نظر کرده بود، در پاسخ به پرسش خبرنگار ایسنا درباره‌ دزدی‌های رخ‌داده در تهران و کمبود نیروهای یگان حفاظت استان تهران می‌گوید: نیروی یگان حفاظت را در بناهای تاریخی مانند سعدآباد، نیاوران، آبگینه، فرش و دیگر بناهای تاریخی در اختیار سازمان میراث فرهنگی داریم و مراقبیم که اتفاقی در داخل یا اطراف آن‌ها رخ ندهد، اما طبیعتا ما نمی‌توانیم امنیت شهری مانند تهران به خصوص در حصار ناصری را به تنهایی حفظ کنیم.

وی با تاکید بر این‌که ما مالک میراث فرهنگی کشور نیستیم، ادامه می‌دهد: اشتباهی که گاهی اوقات رخ می‌دهد این است که وقتی یک اثر ثبت می‌شود، فکر می‌کنند آن متعلق به سازمان میراث فرهنگی است، در حالی که متعلق به همه ملت است؛ ملتی که در تعریف آن وزارت ارشاد، آموزش و پرورش،‌ شهرداری تهران و به خصوص مردم جای دارند و ممکن است آن بنای تاریخی متعلق به هر کدام از آن‌ها باشد.

او بناهای تاریخی را از نظر کارکردی و کالبدی متعلق به میراث فرهنگی می‌داند نه از نظر مالکیت و ادامه می‌دهد: ما فارغ از مالکیت یک بنای تاریخی آن را ثبت می‌کنیم. گاهی اوقات شاید مالک هم از ثبت آن راضی نباشد، اما ما ثبت می‌کنیم چون فکر می‌کنیم به عنوان یک عنصر تاریخی، فرهنگی یا حتی رویدادی است.

وی اضافه می‌کند: ثبت یک عنصر همیشه و فقط به دلیل بحث تاریخی بودن آن نیست، بلکه به دلیل وجود عناصر طبیعی و فرهنگی نیز هست. ‌گاهی اوقات در یک بنا که تزئینات و معماری خاصی ندارد، ممکن است اتفاق ویژه‌ای رخ داده باشد که آن سرنوشت یک کشور را عوض کرده است، به همین دلیل باید حتما ثبت شود.

خسروآبادی با بیان این که زمانی که مالکیت یک بنای تاریخی متعلق به ما نیست، نمی‌توانیم امنیت آن را به صورت صددرصدی تامین کنیم، تاکید می‌کند: گشت زدن با حفاظت قدری متفاوت است. ما توقع داریم که نیروی انتظامی محله‌های ویژه‌ میراث را به صورت ویژه نگه‌داری کند، تا آن‌ها ضریب امنیتی بالاتری داشته باشند.

او حصار ناصری در تهران را منطقه‌ای می‌داند که هر بخش آن دارای یک عنصر ارزشمند مانند کاشی، در، سردر، مجسمه و خود بنا است و می‌گوید: این یک محله است و ایجاد یک امنیت محله‌ای فارغ از نقطه نیاز دارد.

وی همچنین با تاکید بر این‌که در هر محله به عنوان یک سطح از منطقه باید امنیت ایجاد شود، ادامه می‌دهد: ما باید از نیروی انتظامی درخواست کنیم تا ضریب امنیت را در حوزه‌ها و در حاشیه‌ مکان‌های تاریخی بالا ببرند.

گاهی مردم یا نهادها با قصد بناهای تاریخی را تخریب می‌کنند

مدیر کل میراث فرهنگی استان تهران در ادامه با بیان این‌که متاسفانه برخی از مالکان خود باعث خرابی بنای تاریخی می‌شوند، اظهار می‌کند: قصد این نوع از افراد که متاسفانه گاهی اوقات شامل نهادهای خصوصی یا عمومی نیز می‌شود، این است که بنای تحت تملک‌شان را از ثبت خارج کنند و فکر می‌کنند اگر آن بنا از حوزه ثبت خارج شود و به نوعی آن ضوابط میراث نسبت به آن اعمال نشود، می‌توانند ارزش افزوده بیشتری برای بنای تاریخی خود داشته باشند.

خسروآبادی خطا در این زمینه را متعلق به زمانی می‌داند که مردم و نهادها قدر تاریخ، ارزش معماری و هویت خود را نمی‌دانند و ا�