به گزارش ایسنا، توسعه فضای سبز شهری و توزیع عادلانه آن در محلات شهری به خصوص در دل شهر و مکان‌هایی که قیمت زمین صرفه اقتصادی برای کاربری فضای سبز ندارد از چالش‌های امروز شهرها به حساب می‌آید. فضای سبزی که حضور و وجودش برای لطافت روح انسان لازم و حتی برای خود شهر نیز مورد نیاز است.

فضاهای سبز شهری علیرغم آنکه نوعی آسایش اقلیمی ایجاد می‌کنند، در بهبود کیفیت هوای شهرها نقش بسزایی دارند. همچنین موجب زیبایی بصری شهر می‌شوند، برای اوقات فراغت مکان تأمین می‌کنند، خانه  پرنده‌های شهر می‌شوند و اکوسیستم‌های زیبای شهری به وجود می‌آورند، باعث تثبیت کربن می‌شوند، فرسایش خاک را متوقف می‌کنند، لبه‌ای سبز برای خوانایی شهر به وجود می‌آورند، می‌توانند مانع از انتقال آلودگی‌های صوتی شوند و هزار و یک فایده مستقیم و غیر مستقیم دیگر دارند.

فضاهای سبز عمودی

اما همانطور که گفته شد تأمین زمین برای کاربری فضای سبز به خصوص در قلب شهرهای امروزی امری بسیار چالش برانگیز و حتی ناممکن برای مدیران شهری است. از یک سو قیمت زمین در مراکز شهری و از سوی دیگر اهمیت آزادسازی زمین‌های قابل استفاده برای احداث و تعریض خیابان‌ها راه را برای افزایش سرانه فضای سبز در مراکز شهری تنگ می‌کند.

بام سبز یکی از راهکارهای اجرایی قابل قبول و پذیرفته شده برای حل این مشکل است که در سال‌های اخیر توانسته ذهن بسیاری از مدیران شهری را به خود معطوف کند. بام سبز یا به نوعی فضاهای سبز عمودی در واقع به استفاده از پشت بام ساختمان‌ها برای تأسیس فضای سبز اشاره دارد.

بام سبز رویکردی نوین در معماری و شهرسازی است که برخواسته از مفاهیم پایداری و توسعه پایدار است که از آن می‌توان به عنوان ابزاری برای افزایش سرانه فضای سبز شهری بهره برد. در واقع استفاده از بام‌هایی که تا پیش از این در اکثر مواقع فضاهای مرده و فراموش شده‌ای بودند، آن هم در جهت توسعه فضای سبز، یک پیروزی چندجانبه است. از سویی گیاه و درخت را با تمام فوایدش به کنا خود آورده‌ایم و از طرفی نیاز به مصرف انرژی را در ساختمان ها کم کرده‌ایم چرا که بام‌های سبز نوعی عایق ایده آل محسوب می‌شود.

10 درصد بام‌های در آلمان سبز است

گرچه بام سبز مفهومی است که در سال‌های اخیر از کشورهای توسعه یافته به ایران وارد شده است اما تاریخچه آن به 2500 سال پیش باز می‌گردد. وقتی ایرانیان بر روی بام زیگورات‌ها گل و گیاه نگهداری می‌کردند. همچنین ششصد سال پیش از میلاد مسیح مردم بابل باغ‌های معلق بابل را ساخته بودند. تا آنکه چندصد سال پیش در اروپای غربی رواج یافته بود.

در قرون وسطی و دوره رنسانس در فرانسه و ایتالیا، گونه‌هایی از بام سبز به وجود آمد که عموماً بر روی ساختمان های عمومی و توسط دولت مرکزی شکل می‌گرفت. در سال 1600 میلادی یک آلمانی تراس خانه خود را تبدیل به باغچه کرد و همین آغازی بود که تا سال 1875 تبدیل تراس به باغچه در آلمان و روسیه توسعه پیدا کرد. امروز 10 درصد بام‌های کشور آلمان سبز است.

"لوکوربوزیه" و "رایت"، معماران سرشناس از پیشگامان طبیعت‌گرا و توسعه دهندگان بام‌های سبز هستند که در قرن بیستم نمونه‌های موفق بسیاری ساخته‌اند. گرچه استفاده از گیاه بر روی بام یک اختراع تازه نیست اما توجه به آن می‌تواند تحولات مثبت قابل توجهی در شهرسازی امروز به وجود بیاورد.

سالی 100 میلیون دلار صرفه جویی در انرژی

با توسعه