به گزارش ایسنا،بخش خارج از صحنه یا off stage یکی از برنامههای جشنوارهی تئاتر فجر پیشرو است که دبیر این بخش حمید پورآذری است و لیلی رشیدی مدیریت تشریفات آن را بر عهده دارد.
پورآذری دربارهی این بخش به ایسنا توضیح داد: «هر پروژهای که خارج از سالنهای کلاسیک و مرسوم تئاتر اجرا شود در این بخش حضور دارد. از گسترهی متنوع اجراهای آف استیج، تا دو سال پیش که تنها بخش خیابانی در این بخش بود و سال گذشته نیز علاوه بر نمایشهای خیابانی؛ اجراهای محیطی، شورایی، آلترناتیو و... اضافه شد.
اما امسال سعی کردیم از تجربهی سال گذشته استفاده کنیم و نگاه حرفهایتری به اجراهای این بخش داشته باشیم. لیلی رشیدی نیز به عنوان مدیر تشریفات این بخش، میزبان هنرمندان خواهد بود.»
او دربارهی محل اجرای این پروژهها عنوان کرد:«برای هر یک از این اجراها به فراخور محتوا و مخاطبان آن لوکیشنهای متفاوتی در نظر گرفتیم، از حمام نواب در چهارراه سیروس تا عمارت روبرو و داربست محسن.»
کارگردان پروژهی «متروکه خوانی» با اشاره به چندین اثر بخش کاربردی خارج از صحنهی جشنوارهی تئاتر فجر عنوان کرد:«در بخش کاربردی چند اجرا هست که فکر میکنم مورد استقبال قرار بگیرند. یکی از آنها نمایش «خط باریک قرمز» است. این نمایش زیرمجموعهی فعالیتهای گروه مستند «پس از حبس» محسوب میشود که چندین ماه است که عوامل این گروه در کانون اصلاح و تربیت مشغول تمرین تئاتر و همچنین ساخت مستند از روند شکلگیری این نمایش هستند.»
مجموعهی مستند داستانی «پس از حبس» به کارگردانی فرزاد خوشدست، تاثیر تئاتر بر مددجویان کانون اصلاح و تربیت را بررسی میکند.
در پروسهی ساخت این مستند یک نمایش به کارگردانی توماج دانش بهزادی به اجرا میرسد. دانش بهزادی علاوه بر کارگردانی نمایش «خط باریک قرمز»، بازیگر اصلی این مجموعه مستند داستانی نیز هست.
بازیگران نمایش «خط باریک قرمز» مددجویانی هستند که هر یک به جرم متفاوتی در کانون اصلاح و تربیت به سر میبرند.
حمید پورآذری دربارهی نمایش «خط باریک قرمز» و مستند «پس از حبس» توضیح داد:«این مستند و همچنین تئاتر از اهمیت بسیاری برخوردار است و صراحتا میتوانم بگویم حضور نمایش «خط باریک قرمز» در بخش خارج از صحنهی جشنوارهی تئاتر فجر، به این بخش اعتبار ویژهای میبخشد. علاوه بر این پروژه، کار دیگری نیز در این ایام به اجرا میرود که بازیگرانش معلول هستند. همچنین یک نمایش نیز با جمعیت امام علی، معتادانی که ترک کردند و همچنین بیماران اعصاب و روان خواهیم داشت.این بخش برای من به شخصه بسیار مهم است و میدانم تاثیرگذاری آن بر جامعه تا چه میزان خواهد بود. سعی داریم در این بخش به اقشار آسیب پذیر جامعه بیشتر بپردازیم. در چنین شرایطی بیشتر از اینکه دربارهی سوژه صحبت بشود، خودِ سوژه مولد آن نمایش خواهد بود.»
لیلی رشیدی نیز دربارهی مسئولیت اجتماعی که بر دوش هنر قرار دارد گفت:«اینکه کارهایی به اجرا در میآید که میتواند بر افراد آسیبدیدهی جامعه تاثیرگذار باشد، بسیار مهم است. از طرفی اهمیت این کارها وقتی دو چندان میشود که خودِ هنر متقابلا از این افراد اثر گرفته باشد. مثلا تئاتری که با مددجویان کانون اصلاح و تربیت کار شده بر روی تک تک این افراد میتواند تاثیر مثبتی داشته باشد که هم برای امروز آنها مفید است و هم برای زندگی پس از حبس شان. همچنین تک تک مردم جامعه که به تماشای این تئاتر مینشینند نیز باید از این اتفاق اثر بگیرند. بنابراین این پروژههای تئاتر که بار مسئولیت اجتماعی دارند هم اثر پذیر هستند و هم اثر گذار.»
پورآذری به تمرینات گروه پروژهی تئاتر مستند «پس از حبس» که با عنوان «خط باریک قرمز» به اجرا درمیآید اشاره کرد و گفت:«من تا حدودی در جریان این مستند هستم و بخشی از این مستند را دیدهام. مددجویانی که در فیلم روزهای اول تمرین میدیدم، با افرادی که دو ماه برای این تمرینات وقت گذاشته بودند و در این مدت به صورت مستمر در تمرینات تئاتر حضور داشتند، کاملا متفاوت بودند. تغییر در آنها کاملا مشهود بود. تئاتر به این بچهها تشخص و اعتماد بهنفس داده بود. آنها را در موقعیتی گذاشته بود که دیده بشوند. روحیهای که در این بچهها دیدم بسیار شگفت انگیز بود. آنها به واسطهی این تئاتر از وضعیت منزوی که داشتند بیرون آمده بودند که چه بسا همین انزوا و زندگی پنهانی آنها را به سمت ارتکاب جرم کشانده است. در صورتی که این نمایش به اجرا برسد قطعا این بچهها دیگر به سبقهی خود باز نمیگردند. آنها میدانند که کار مفیدی انجام میدهند چرا که جمعیتی که به تماشای نمایش آنها مینشینند، در انتهای اجرا بلند میشوند و برایشان دست میزنند. این دیده شدن و مورد تشویق قرار گرفتن شاید هرگز برای آنها اتفاق نیفتاده باشد. شاید لذتی که از این تشویق میبرند باعث شود که دیگر به سراغ ارتکاب جرم نروند.»
دبیر بخش خارج از صحنهی جشنوارهی تئاتر فجر ادامه داد:«اهمیت نمایش «خط باریک قرمز» باعث شده است که ما برای این کار استثنا چهار روز اجرا در نظر بگیریم که بیشتر از نمایشهای دیگر است. من اول باید از علی اصغر پورمحمدی مدیر شبکهی سه سیما تشکر کنم که شرایط تولید چنین پروژهی تاثیرگذار و جامعی را ایجاد کردند. سازمان زندانها و مسئولان کانون اصلاح و تربیت نیز بسیار روشنفکر و بیشک خواهان اصلاح مددجویان خود هستند که چنین امکانی را برای اجرای این تئاتر فراهم کردند. اگر همکاری قوه قضاییه نبود این مددجویان اجازهی خارج شدن از کانون و اجرای نمایش در جشنوارهی تئاتر فجر را نداشتند که از آنها نیز باید تشکر کرد.»
او دربارهی نحوهی آشناییاش با پروژهی «پس از حبس» و روند حضور این نمایش در جشنوارهی تئاتر فجر گفت:« نامهای از دفتر آقای پورمحمدی مدیر شبکهی سه سیما خطاب به فرهاد مهندسپور به دفتر جشنواره رسید که در آن منعکس شده بود مستندی با عنوان «پس از حبس» در حال ساخت است که در دل آن تئاتری به نام «خط باریک قرمز» قرار است به اجرا دربیاید و درخواست کرد که این اجرا به جشنوارهی تئاتر فجر هم راه پیدا کند. به محض آنکه نامه به دست من رسید برای ثبت این اجراها اقدام کردم و همان زمان میدانستم که بدون شک این نمایش از کارهای ویژهی جشنوارهی امسال خواهد بود. بعد از آن جلسهای با توماج دانش بهزادی داشتم که جزییات نمایش را برایم شرح داد، مکاتبات را ادامه دادیم و در نهایت اعلام کردیم که با افتخار میزبان این نمایش و بچه های کانون اصلاح و تربیت خواهیم بود.»
پورآذری به سابقهی کیفری یکی از برجستهترین نمایشنامهنویسهای دنیا اشاره کرد و افزود:«ژان ژنه دوران نوجوانی خود را در کانون اصلاح و تربیت سپری کرده بود. همانجا شروع به نوشتن کرد و تبدیل شد به نویسندهای ماندگار در تاریخ ادبیات نمایشی جهان. این اتفاق برای هر یک از بچههای کانون و نمایش «خط باریک قرمز» هم میتواند بیفتد و دور از انتظار هم نیست.»
لیلی رشیدی که تجربهی بازدید از کانون اصلاح و تربیت شیراز را داشته است، ادامه داد:« در دورهی سخت زندگی بچههای کانون اصلاح و تربیت فرصتی نسیب این مددجویان شده است که نباید ازشان دریغ کرد. همهی ما باید تمام تلاش خود را بکنیم و همکاریهای لازم انجام شود تا زحمات چندماهه و امیدی که به واسطهی این نمایش در دل بچهها رشد کرده است به ثمر بنشیند. ای کاش که «خط باریک قرمز» تنها فعالیت تئاتری مددجویان کانون اصلاح و تربیت نباشد، امیدوارم گروه مستند «پس از حبس» راه گشای فعالیتهای بیشتر هنری بچههای کانون باشد.»
پورآذری تاکید کرد: «در انتخاب آثار جنبی بخش خارج از صحنهی جشنوارهی تئاتر فجر آنچه که مدنظر داشتیم محتوای امیدبخش این آثار بود. دیگر آثار این بخش نیز همانند نمایش «خط باریک قرمز» قرار نیست اشک مخاطب را دربیاورد. محتوای نمایش به صورتی نیست که مددجویان کانون روی صحنه از مشکلات و سرنوشت تلخ خود بگویند. قرار نیست مخاطب برای آنها دلسوزی کند. هدف این بخش توانمند کردن آدمها است و مخاطب هم باید باور کند که بازیگران این نمایش آدمهای توانمندی هستند. بنابراین کارهایی که در آن ترحم و دلسوزی وجود داشت را از جشنواره حذف کردیم. مددجویان کانون با این نمایش کاری را کردند که شاید آدمهایی که هیچ مشکلی در زندگی شان ندارند جرات انجام آن را نداشته باشند. این عزت نفس بچهها باید حفظ شود و آنها افرادی باشند که امید را به مخاطب القا کنند.»
رشیدی هم در پایان گفت: «هرکاری که در جهت بالا رفتن فرهنگ یک مملکت انجام شود قابل ستایش است. امیدوارم فعالیتهای هنری حرفهای کانون اصلاح و تربیت بعد از اجرای نمایش «خط باریک قرمز» هم ادامه داشته باشد و مسئولان کانون پروژههایی از این دست را برای مددجویان خود تدارک ببینند، چرا که فعالیتهایی از این دست میتواند مستقیما در آیندهی نوجوانان تاثیر داشته باشد.»
انتهای پیام
