به گزارش ایسنا، صنایعدستی هنر و صنعتی که در تاریخ ریشه دارد، در این روزهای کرونایی همانند بسیاری دیگر از عرصهها، کم رونق شده است. اگرچه به باور بسیاری از کارشناسان این حوزه، کمرونقی بازار عرضه و فروش صنایعدستی و هنرهای سنتی به پیش از آمدن «کرونا» بازمیگردد و تحولات چند ماه اخیر، سکون این بازار را بیش از پیش مشخص کرده است.
در همین راستا و به مناسبت هفته صنایعدستی سراغ برخی از هنرمندان صنایعدستی رفتیم تا به دغدغههایشان در این روزهای کرونایی گوش دهیم.
خریداری نیست
اکبر مردعلی، فعال حوزه صنایعدستی در حوزه تراش شیشه در استان قزوین، میگوید: دو سال قبل مقام اول را در عرصه فروش به دست آوردم، اما پس از آن و به دنبال افزایش تحریمهای قیمت مواد اولیه افزایش یافت و به همین نسبت نیز قیمت محصولات بالا رفت که طبیعتا با کاهش تعداد مشتریان همراه شد.
او ادامه میدهد: مسوولان این حوزه میتوانند راهی پیدا کنند تا مواد اولیه را با قیمت کمتری در اختیار تولیدکنندگان قرار بدهند تا قیمتها نیز همانند سابق شود یا اینکه خودشان مواد اولیه را خریداری کنند و در اختیار تولیدکنندگان، صنعتگران و هنرمندان قرار بدهند. افزایش قیمت محصولات صنایعدستی آنقدر زیاد است که خریدار چندانی ندارد و ما نیز به عنوان تولیدکننده نمیتوانیم قیمت آثار را کاهش دهیم؛ چراکه ما نیز مواد اولیه را با قیمت بالایی میخریم. به عنوان مثال محصولی که دو سال پیش به قیمت ۱۵۰ هزار تومان به فروش میرسید، امروز همان محصول به قیمت یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به فروش میرسد.
تبلیغاتی صورت نمیگیرد
همچنین زهرا ریگی، هنرمند صنایعدستی در عرصه سوزندوزی در استان سیستان و بلوچستان نیز در این زمینه میگوید: در حال حاضر فروش سختی داریم. تبلیغاتی صورت نمیگیرد و حمایت چندانی هم از صنعتگران انجام نمیشود. نمایشگاههایی هم که برگزار میشود تمام هزینه آن بر عهده هنرمند است. این در حالی است که پیشتر غرفههای نمایشگاهها به صورت رایگان در اختیار هنرمندان قرار میگرفتند، اما الان هزینه ایاب و ذهاب، اسکان و حتی غرفه نیز بر عهده هنرمند است. اگر فروش خوبی در نمایشگاهها داشتیم اشکالی نداشت، اما به دلیل اینکه تبلیغات خوبی ص