مجید رضاییان با اشاره به ورود به عصر وب ۳ و جهان رباتیک، تحول بنیادین در مفهوم رسانه و روزنامهنگاری را تشریح کرد. او از افول رسانههای سنتی در ایران، ضرورت گذار از گزارشگری صرف به روزنامهنگاری تحلیلی و نقش تصویر - در عصر ترغیب به «دیدن» به جای «خواندن» - سخن گفت و در پاسخ به نقد خبرنگاران دربارهٔ جایگزینی اینفلوئنسرها، بر تعامل حرفهای با «اینفلوئنسرهای مرجع» تأکید کرد.
علی شاکر درباره حد استفاده از هوش مصنوعی در روزنامهنگاری میگوید: ما باید از هوش مصنوعی به عنوان «یک دستیار هوشمند و فوقالعاده کارآمد» استفاده کنیم که ما را از کارهای تکراری و طاقتفرسا رها میکند تا بتوانیم زمان و انرژی خود را صرف همان بخشهایی از روزنامهنگاری کنیم که آن را به یک حرفه ارزشمند و انسانی تبدیل کرده است.
مجید رضاییان با بیان چالشهای هوش مصنوعی برای روزنامهنگاری میگوید: اگر در روزنامهنگاری برند نشوید، در دنیای روزنامهنگاری رباتیک و هوش مصنوعی از بین رفته و کنار گذاشته میشوید. این حرف من به همه روزنامهنگاران ایران است.
