به گزارش ایسنا، هدف این پروژه، استخراج آب داغ طبیعی از عمق حدود ۴ کیلومتر و استفاده از آن برای گرم کردن کل پردیس است؛ اقدامی که می‌تواند مصرف سوخت‌های فسیلی دانشگاه را تا ۷۸ درصد کاهش دهد.

پروژه «انرژی زمین‌گرمایی عمیق» با حمایت ۳۵ میلیون پوندی دولت اجرا می‌شود و علاوه بر تامین گرمایش دانشگاه، قابلیت گرمایش خانه‌های اطراف و حتی تولید برق را نیز دارد. بر اساس برنامه، دو چاه حفاری‌شده به اندازه یک پیتزا ایجاد خواهد شد تا آب داغ از مخزن زیرزمینی به سطح منتقل شود و از طریق مبدل‌های حرارتی، رادیاتورهای پردیس را تغذیه کند.

مرحله نخست پروژه شامل یک بررسی لرزه‌ای سه‌بعدی در سال ۲۰۲۵ بود که اندازه، شکل و عمق مخزن آب گرم زیر پردیس هسلینگتون و مناطق اطراف را مشخص کرد. این داده‌ها بهترین مکان‌ها برای حفاری چاه‌ها را نشان می‌دهد و اطمینان از بهره‌برداری پایدار و مؤثر انرژی زمین‌گرمایی را ممکن می‌کند.

به گفته پل بوشنل، مدیر پروژه، این مخزن آب تقریبا بی‌پایان است و بهره‌برداری موفقیت‌آمیز از آن می‌تواند الگوی انرژی پاک را در سایر مناطق نیز باز کند. کارشناسان می‌گویند که سنگ‌های زیر دانشگاه یورک برای ذخیره و انتقال انرژی زمین‌گرمایی بسیار مناسب هستند و شواهد اولیه از وجود یک آبخوان گسترده در عمق حدود ۴ کیلومتر حکایت دارد.

پروژه قرار است تا سال ۲۰۲۷ تکمیل شود و یکی از سه طرح اصلی انگلیس است که با حمایت طرح کربن‌زدایی بخش عمومی اجرا می‌شود؛ گامی مهم برای کمک به دستیابی به هدف انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۵۰. اگر این پروژه موفق شود، دانشگاه یورک می‌تواند نه تنها به مصرف صفر سوخت‌های فسیلی نزدیک شود، بلکه الگویی عملی برای سایر دانشگاه‌ها و شهرهای جهان در زمینه بهره‌برداری از انرژی زمین‌گرمایی ارائه دهد.

انتهای پیام