به گزارش ایسنا، سیده سوما ابراهیمی، مدیر سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی دانشگاه تربیت مدرس،امروز در گردهمایی و انتخابات مجمع انجمن دانش آموختگان که در دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد، با تشریح مدل شبکهسازی این سازمان، توانمندسازی و اشتغال دانشجویی را دو محور اصلی این شبکه دانست و گفت: هدف ما این است که دانشجو، فارغالتحصیل، متخصص، صاحب ایده، نیروی مهارتی و سرمایهگذار را به یکدیگر متصل کنیم تا ظرفیتهای موجود به فرصتهای واقعی برای اشتغال، مهارتافزایی و توسعه در شهرهای مختلف کشور تبدیل شود.
ابراهیمی اظهار کرد: ما سالهاست در حوزه شبکهسازی فعالیت میکنیم و بسیاری از اساتید نیز به این موضوع اشاره داشتهاند، اما شبکهسازی در سالهای گذشته با آسیبهایی همراه بوده است. اگر بخواهیم به پایداری شبکه فکر کنیم، باید این آسیبها را بشناسیم؛ چراکه در بسیاری از موارد شبکههایی ایجاد میکنیم، گروههای تلگرامی، واتساپی یا ایتایی شکل میگیرد، اما بعد از مدتی همه این ارتباطات بیمعنا میشود.
وی ادامه داد: اما قبل از اینکه درباره راهحل صحبت کنیم، باید مسئله را درست ببینیم. امروز با چند خلأ جدی مواجه هستیم؛ ساختار مشخصی برای شناسایی نیازهای واقعی جامعه و صنعت نداریم، مسیر مشخصی برای تبدیل پروژههای دانشجویی به پروژههای حل مسئله صنعت وجود ندارد، ابزارهای تسهیلاتی و تشویقی کافی برای حمایت از دانشجو نداریم و همچنین ساختار مشخص و مستمری برای شناسایی، گردهمایی و اتصال دانشجویان به یکدیگر وجود ندارد.
توانمندسازی و اشتغال؛ دو محور اصلی شبکهسازی
مدیر سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی دانشگاه تربیت مدرس افزود: من در بررسی این موضوع به دو محور اصلی رسیدهام که البته ممکن است دوستان بتوانند به تکمیل آن کمک کنند؛ یکی توانمندسازی دانشجو و دیگری اشتغال دانشجویی است. بسیاری از اساتید نیز در این جلسه به موضوع اشتغال دانشجویی اشاره کردند. ما بهطور کلی در حال کار روی این طرح هستیم و ظرفیتهای بسیار خوبی را برای حمایت از آن جذب میکنیم.
ابراهیمی بیان کرد: در این مدل، دانشجو، فارغالتحصیل، متخصص، صاحب ایده و سرمایهگذار، ظرفیتهای شبکه هستند و قرار است این شبکه این ظرفیتها را به یکدیگر متصل کند.
مهارتآموزی باید از دانشگاه و حتی مدرسه آغاز شود
وی درباره برنامههای هسته اصلی شبکه برای دانشجویان گفت: برای دانشجو باید برنامهریزیهایی انجام شود تا توانمندسازی اتفاق بیفتد. این مهارت باید در دانشگاهها و حتی پیش از آن، از دوران دبیرستان و راهنمایی مورد توجه قرار گیرد.
ابراهیمی افزود: در حوزه اشتغالزایی دانشجویان نیز هدف ما این است که با جذب سرمایهگذاران، زمینه راهاندازی فرصتهای اشتغال دانشجویی را فراهم کنیم. در همین زمینه، طرح اطلس مسئولیت اجتماعی نیز مطرح است که آقای دکتر قادری در این حوزه زحمات زیادی کشیده و پیگیریهای خوبی انجام داده است تا ظرفیت اشتغال و اشتغالزایی دانشجویی فعال شود.
وی خاطرنشان کرد: در حوزه کشاورزی نیز ظرفیتهای خوبی وجود دارد. ما اکنون تعدادی سرمایهگذار پیدا کردهایم و میخواهیم با توجه به ظرفیتهای دانشکدهها، اشتغال دانشجویی را در این حوزه راهاندازی کنیم. در حوزه معدن نیز اقدامات خوبی انجام دادهایم و در حال پیگیری آن هستیم.
ایجاد اشتغال فقط به جذب سرمایه مالی محدود نمیشود
مدیر سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی دانشگاه تربیت مدرس تأکید کرد: نباید تصور کنیم که برای ایجاد اشتغال دانشجویی صرفاً به سرمایهگذارانی نیاز داریم که پول بیاورند تا اشتغال ایجاد شود. برای مثال، حتی در حوزه علوم انسانی نیز اگر دانشجوی ما ایده و طرح داشته باشد، میتوانیم آن را به ظرفیتهای مناسب متصل کنیم.
ابراهیمی ادامه داد: حدود سه هفته پیش، یکی از دانشجویان ما به این هسته مراجعه کرد و طرحی با موضوع همزیستی مسالمتآمیز داشت. ما این طرح را معرفی کردیم تا علاوه بر سرمایهگذاری شخصی، سازمانها و نهادهایی مانند سازمان تبلیغات اسلامی و مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی که میتوانند برای چنین طرحی ظرفیت مناسبی داشته باشند، به آن متصل شوند تا امکان اجرای طرح فراهم شود.
تبادل مهارت میان دانشجویان میتواند هزینههای آموزشی را کاهش دهد
وی با اشاره به ضرورت ایجاد بستر برای عرضه توانمندیهای دانشجویان گفت: مهمتر از همه این است که در دانشگاه تربیت مدرس و دانشکدهها، بستری برای عرضه توانمندیهای دانشجویان ایجاد کنیم و فرصت بروز تواناییهای آنها را افزایش دهیم.
ابراهیمی افزود: برای مثال، اکنون در حال راهاندازی کافهکتاب در دانشگاه هستیم و این فضا باید فعال شود؛ چراکه میتواند تأثیر و کمک زیادی به تبادل مهارت میان دانشجویان داشته باشد.
وی در پایان گفت: این شبکه واقعاً با قوت و با نیت خیر در حال انجام وظیفه است و از تکتک شما خواهشمندیم به این شبکه بپیوندید. جامعه با غم و کمبودهای زیادی مواجه است، اما نباید ناامید باشیم و باید با قوت پیش برویم. شاید روزی برگردیم و بگوییم همین غمها و کمبودها چقدر مسیر رشد ما را فراهم کردند.
انتهای پیام
