علی حسین رضایان در گفت‌وگو با ایسنا، با تأکید بر فاصله چشمگیر هزینه واقعی خدمات رفاهی با مبالغ دریافتی از دانشجویان گفت: هزینه تمام‌شده اسکان و تغذیه دانشجویان به‌ویژه در سنوات اضافه، فشار مالی سنگینی به دانشگاه تحمیل می‌کند و ادامه این روند منابع دانشگاه را از مأموریت‌های اصلی آموزشی و پژوهشی منحرف کرده است.

هزینه واقعی خوابگاه و فاصله معنادار با پرداخت دانشجو

وی با بیان اینکه اگر بخواهیم هزینه واقعی یک تخت خوابگاهی را با نرخ بیرون از دانشگاه محاسبه کنیم، گفت: در مناطقی مانند امیرآباد، هزینه هر تخت خوابگاهی در ماه نزدیک به ۸ میلیون تومان است، در حالی که دانشجو طبق مصوبه صندوق رفاه و در سنوات مجاز، بسته به تعداد نفرات اتاق، امسال حدود ۳۵۰ هزار تومان در ماه به دانشگاه پرداخت می‌کند؛ آن هم نه به صندوق رفاه، بلکه مستقیماً به دانشگاه.

این مقام مسئول با اشاره به اینکه حتی در صورت ورود دانشجو به ترم اول سنوات اضافه، این مبلغ با ضریب مشخصی افزایش پیدا می‌کند، افزود: با این حال، این افزایش به‌قدری ناچیز است که اصلاً با هزینه‌های بیرون از دانشگاه قابل مقایسه نیست؛ حتی اگر این رقم را دو برابر کنیم، باز هم به یک‌دهم هزینه واقعی هم نمی‌رسد.

یارانه سنگین تغذیه در سنوات مجاز

رضایان با اشاره به وضعیت تغذیه دانشجویان بیان کرد: در حوزه تغذیه نیز شرایط مشابه است. دانشجویان خوابگاهی در سنوات مجاز از سه وعده غذایی صبحانه، ناهار و شام استفاده می‌کنند و این وعده‌ها در سنوات مجاز از سوی دولت تأمین اعتبار می‌شود. دانشگاه هم این خدمات را وظیفه خود می‌داند و با افتخار تلاش می‌کند خدمات باکیفیت ارائه دهد.

وی با بیان اینکه خارج از سنوات مجاز، دولت این بودجه را قطع می‌کند، گفت: در این شرایط دانشگاه دیگر امکان ادامه ارائه خدمات با همان قیمت یارانه‌ای را ندارد، اما دانشجو همچنان انتظار دارد خدمات رفاهی را با قیمت بسیار پایین دریافت کند.

هزینه تمام‌شده غذا و سهم اندک دانشجو

رئیس سازمان خدمات دانشجویی دانشگاه تهران با اشاره به قیمت واقعی یک وعده غذایی گفت: هزینه تمام‌شده یک وعده ناهار با احتساب همه هزینه‌های جانبی، امسال حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ هزار تومان است، در حالی که دانشجو در سنوات مجاز فقط ۲۲ هزار تومان پرداخت می‌کند.

وی افزود: در ترم اول سنوات اضافه، این مبلغ را مثلاً دو برابر و به ۴۴ هزار تومان رسانده‌ایم، اما باز هم بخش عمده هزینه باقی می‌ماند. این تفاوت را دانشگاه از منابع خود پرداخت می‌کند و سؤال اینجاست که این منابع باید از کجا تأمین شود.

فشار سنوات اضافه بر بودجه دانشگاه

رضایان با تأکید بر اینکه در سنوات اضافه دو موضوع اصلی داریم، یکی اسکان و دیگری تغذیه، گفت: اسکان فقط مربوط به دانشجویان خوابگاهی است، اما تغذیه وضعیت دشوارتری دارد، چون همه دانشجویان روزانه‌ای که وارد سنوات اضافه می‌شوند می‌توانند از غذا استفاده کنند.

وی ادامه داد: دانشگاه تهران نزدیک به ۱۰ هزار دانشجو دارد. اگر فقط حدود ۲ هزار نفر از آن‌ها را در سنوات اضافه در نظر بگیریم و فرض کنیم بخشی از آن‌ها روزانه یک وعده یا دانشجویان خوابگاهی سه وعده غذای یارانه‌ای دریافت کنند، می‌توان محاسبه کرد چه هزینه سنگینی به دانشگاه تحمیل می‌شود.

انحراف منابع از مأموریت‌های اصلی دانشگاه

این مقام مسئول با اشاره به محدودیت منابع مالی دانشگاه بیان کرد: این منابع، پول شخصی من یا معاون دانشجویی نیست؛ بودجه‌ای است که باید صرف آزمایشگاه‌ها، خرید تجهیزات، پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد و دکتری، بازسازی ساختمان‌ها و مأموریت‌های آموزشی، پژوهشی و فناورانه شود. اما به‌دلیل افزایش هزینه‌های رفاهی، عملاً این منابع صرف امور دانشجویی می‌شود.

وی افزود: در حال حاضر، خدمات رفاهی به مأموریت اصلی دانشگاه تبدیل شده و اگر منابعی باقی بماند، آن‌وقت به آموزش و پژوهش می‌رسد؛ در حالی که این روند یک هزینه بسیار سنگین به دانشگاه تحمیل می‌کند.

ضرورت مدیریت غذای رزرو شده و مصرف‌نشده

رضایان با اشاره به آمار غذای رزرو شده و مصرف‌نشده دانشجویان گفت: آمار دقیقی وجود دارد که نشان می‌دهد چه تعداد از دانشجویان غذا را رزرو می‌کنند؛ اما برای دریافت آن مراجعه نمی‌کنند. وقتی قیمت یک کالا بیش از حد پایین باشد، ارزش واقعی خود را از دست می‌دهد.

وی توضیح داد: دانشجو برای ناهار ۲۲ هزار تومان پرداخت می‌کند، در حالی که قیمت تمام‌شده حدود ۱۷۰ هزار تومان است؛ یعنی دانشگاه به ازای هر وعده غذا حدود ۱۴۸ هزار تومان یارانه می‌دهد. اگر دانشجو غذا را دریافت نکند، ۲۲ هزار تومان از جیب دانشجو و ۱۴۸ هزار تومان از جیب دانشگاه رفته است و این مبلغ عملاً به پیمانکار غذا پرداخت می‌شود.

لزوم اعمال جریمه برای جلوگیری از هدررفت منابع

رئیس سازمان خدمات دانشجویی دانشگاه تهران با تأکید بر اینکه یارانه باید زمانی پرداخت شود که دانشجو از غذا استفاده می‌کند، گفت: یکی از معضلات جدی ما همین غذای رزرو شده و مصرف‌نشده است. اگر دانشجویی در ماه بیش از یک یا دو بار غذا را رزرو کند و استفاده نکند، باید برای آن فکری شود و جریمه‌ای در نظر گرفته شود تا از هدررفت منابع دانشگاه جلوگیری شود.

انتهای پیام