محمود سیادت در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به تحولات اقتصاد افغانستان پس از مرداد ۱۴۰۰، اظهار کرد: افغانستان به یک کارگاه بزرگ صنعتی و عمرانی تبدیل شده است. بیشترین تحول در بخش عمرانی و زیرساخت‌ها مانند جاده، برق و سدسازی متمرکز در شهرهای بزرگ بوده که نتیجه کاهش شدید فساد، اخذ درست مالیات و کنترل هزینه‌هاست.

وی افزود: در بخش صنعت، با اتخاذ سیاست جایگزینی واردات و اعمال تعرفه‌های سنگین بر کالاهای مشابه خارجی، انگیزه برای تولید داخلی به شدت افزایش یافته است. نتیجه آن رشد بیش از سه‌برابری تعداد واحدهای صنعتی در سه‌ چهار سال گذشته، عمدتا در حوزه صنایع تبدیلی و کوچک بوده است. با این حال، بخش کشاورزی به دلیل مشکلات ساختاری، کم‌رشدترین بخش باقی مانده است.

رئیس اتاق مشترک ایران و افغانستان درباره امنیت سرمایه‌گذاری در افغانستان، اظهار کرد: شاخص‌هایی مانند ثبات و تقویت نرخ ارز، افزایش درآمدهای مالیاتی و کاهش فساد، تصویر بهتری از امنیت اقتصادی ترسیم کرده‌ اما این امنیت شکننده است، زیرا درآمدها وابسته به صادرات مواد خام مانند زغال‌سنگ است که با بسته شدن نسبی مرز پاکستان آسیب دیده، نقل و انتقال پول به دلیل تحریم بانک‌ها مشکل دارد و حکمرانی متمرکز اقتصادی، فضای نقد و کارشناسی را محدود کرده است.

سیادت در ادامه بر نقش کلیدی اتاق مشترک و اولویت‌های سال آینده تاکید و تصریح کرد: ماموریت ما عارضه‌یابی، رفع موانع و ایجاد فرصت‌ها است. باور داریم صدور خدمات فنی و مهندسی و انتقال دانش، اصلی‌ترین رشته ارتباطی با افغانستان است. امروز با ایجاد فضای مثبت‌تر در نگاه مسئولان ایرانی، در آستانه یک بهار روابط اقتصادی قرار داریم که باید با اجرایی‌سازی سریع توافقات و عملگرایی، از آن استفاده کنیم تا فرصت مانند بازارهای دیگر از دست نرود.

وی با اشاره به ظرفیت‌های محقق‌نشده مرزی، تاکید کرد: منطقه آزاد دوغارون با فاصله کم از هرات و پشتوانه مشهد و مسیر ترانزیتی چابهارـ میلک کوتاه‌ترین مسیر به آب‌های آزاد دو فرصت راهبردی هستند که متاسفانه تاکنون به شکل موثر فعال نشده‌اند. در دوغارون می‌توان در حوزه‌های صنعت مشارکتی، انبارداری، ترانزیت و حتی بهداشت و آموزش سرمایه‌گذاری کرد. فعال‌سازی این مسیرها وابستگی افغانستان به ایران را افزایش داده و درآمدزایی خواهد کرد.

سیادت خاطرنشان کرد: افغانستان منتظر ما نمی‌ماند. اگر با اراده‌ای جدی‌تر و حمایت موثر حکومتی، زیرساخت‌های لازم را فراهم نکنیم، این پنجره طلایی روابط اقتصادی به سرعت بسته خواهد شد. رونق اقتصادی افغانستان علاوه بر افزایش سود ایران، تنها راه کاهش مهاجرت‌های بی‌رویه و افزایش امنیت مرزهای مشترک است.

انتهای پیام