به گزارش ایسنا، زندگی خانوادگی به عنوان بنیادیترین نهاد اجتماعی، نقشی تعیینکننده در شکلگیری شخصیت فردی و اجتماعی انسان دارد. در فرهنگ ایرانی و اسلامی، ازدواج نهتنها یک انتخاب شخصی، بلکه مسیری برای تکامل اخلاقی، آرامش روانی و پایداری اجتماعی تلقی میشود. در این میان، ازدواج در دوران دانشجویی به دلیل همزمانی با مرحلهای حساس از رشد فردی، تحصیل و آینده شغلی، اهمیت دوچندانی پیدا میکند. دانشجویان در این دوره با دغدغههایی مانند هویتیابی، استقلال، فشارهای درسی و برنامهریزی برای آینده روبهرو هستند و تصمیم به ازدواج میتواند زندگی آنها را به شکل جدی تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، شناخت دقیق شرایط، فرصتها و موانع ازدواج دانشجویی برای سیاستگذاران فرهنگی و خانوادهها ضروری است.
از سوی دیگر، دانشجویان به عنوان نیروی مولد و آیندهساز جامعه شناخته میشوند و کیفیت زندگی آنها ارتباط مستقیمی با مسیر توسعه اجتماعی دارد. آمارها نشان میدهند که ازدواجهای دانشجویی، در مقایسه با میانگین ازدواج در جامعه، از پایداری بیشتری برخوردارند و نرخ طلاق در آنها کمتر است. این موضوع نشان میدهد که آگاهی، آموزش و انتخاب آگاهانه میتواند نقش مهمی در موفقیت زندگی مشترک داشته باشد. با این حال، با وجود این مزیتها، سهم ازدواج دانشجویی از کل ازدواجهای ثبتشده همچنان پایین است. این فاصله، ضرورت انجام پژوهشهایی را نشان میدهد که بتوانند دلایل گرایش یا عدم گرایش دانشجویان به ازدواج و تجربههای واقعی آنها را روشن کنند.
در این رابطه، زهرا قوامیراد، دانشآموخته رشته مطالعات زن و خانواده از دانشگاه ادیان و مذاهب قم، به همراه یکی از همکاران دانشگاهی خود و با همکاری دانشگاه بیرجند، پژوهشی را درباره تجربههای ازدواج در میان دانشجویان انجام دادهاند. این تحقیق با تمرکز بر تجربههای زیسته دانشجویان دانشگاههای بیرجند و با نگاهی عمیق به فرصتها و چالشهای این نوع ازدواج، تلاش کرده است ابعاد مختلف ازدواج دانشجویی را بررسی کند. پژوهشگران در این مطالعه، بدون پرداختن صرف به آمار و ارقام، به سراغ روایتها و احساسات خود دانشجویان رفتهاند تا تصویر واقعیتری از این پدیده اجتماعی ارائه دهند.
در این مطالعه، ۳۱ دانشجوی متأهل از دانشگاههای بیرجند بهصورت هدفمند انتخاب شدند و با آنها مصاحبههای عمیق انجام گرفت. دادههای بهدستآمده از این طریق، تحلیل شدند و در نهایت، یافتهها در قالب چهار محور اصلی شامل توصیف تجربهها، عوامل زمینهساز، چالشها و عوامل تسهیلکننده ازدواج دانشجویی دستهبندی شدند.
نتایج این پژوهش نشان دادند که ازدواج دانشجویی برای بسیاری از دانشجویان تجربهای شیرین، معنادار و همراه با احساس رضایت بوده است. شرکتکنندگان از مفاهیمی مانند صمیمیت، همدلی، شناخت متقابل و احساس پیشرفت فردی بهعنوان دستاوردهای مهم زندگی مشترک در دوران تحصیل یاد کردند. از نگاه آنها، ازدواج میتواند به زندگی معنا ببخشد و انگیزهای برای تلاش بیشتر در مسیر تحصیل و آینده ایجاد کند. بسیاری از دانشجویان، ازدواج دانشجویی را مسیری آگاهانه و سادهتر نسبت به سایر شیوههای ازدواج توصیف کردند.
با این حال، یافتهها حاکی از آن هستند که این نوع ازدواج بدون چالش نیست. مخالفت یا سختگیری خانوادهها، مشکلات مالی و شغلی، نبود حمایت کافی از سوی دانشگاه، تفاوتهای فرهنگی و فشار همزمان تحصیل و زندگی مشترک از جمله موانعی است که دانشجویان با آن روبهرو هستند. این چالشها گاهی باعث میشود شیرینی ازدواج تحتالشعاع دغدغههای روزمره قرار گیرد و نیاز به حمایتهای جدیتر احساس شود.
بر اساس این پژوهش که نتایج آن در فصلنامه «مطالعات راهبردی ورزش و جوانان» وابسته به وزارت ورزش و جوانان منتشر شدهاند، عوامل زمینهساز ازدواج دانشجویی شامل نقش دوستان و آشنایان، فعالیتهای فرهنگی دانشگاه، معرفی از سوی نهادهای معتبر و شناخت مستقل فردی هستند. در مقابل، عوامل تسهیلکنندهای مانند حمایت خانواده، همراهی دوستان، وجود نهادهای حمایتگر دانشگاهی، قناعت و سادهزیستی زوجین، مشاوره و باورهای مذهبی میتوانند نقش مهمی در پایداری این ازدواجها داشته باشند.
پژوهشگران تأکید میکنند که ارائه تسهیلاتی مانند وام دانشجویی، ایجاد شغلهای پارهوقت، کاهش هزینههای اضافی ازدواج و حمایت عملی دانشگاهها میتواند مسیر ازدواج دانشجویی را هموارتر کند.
بر اساس نتایج این مطالعه، ازدواج دانشجویی اگرچه با موانع متعددی همراه است، اما در صورت برنامهریزی درست و حمایت مناسب، میتواند به الگویی موفق از ازدواج آگاهانه تبدیل شود. لذا پژوهشگران پیشنهاد کردهاند که تحقیقات بیشتری در این حوزه انجام شود، بانکهای اطلاعاتی جامعتری شکل بگیرد و سیاستهای حمایتی هدفمندتری برای دانشجویان متأهل در نظر گرفته شود.
انتهای پیام
نظرات