به گزارش ایسنا، آمریکا و رژیم صهیونیستی در روزهای اخیر  در ادامه تجاوزات خود علاوه بر مراکز نظامی، منازل مسکونی، مراکز درمانی و آموزشی را در نقاط مختلفی از کشور مورد حمله قرار داده و موجب شهادت شماری از هموطنانمان شده اند، حملاتی که برخلاف قواعد و اصول بین المللی است؛ تنها در بمباران مدرسه میناب ۱۶۵ کودک شهید شدند. جنایات امریکا مسبوق به سابقه است و مصادیق متعددی دارد که در این گزارش به برخی از معروفترین آنها پرداخته شده است.

بسیاری از کشورها و نهادهای رسمی، بارها خواستار لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون‌های لاهه و کنوانسیون‌های ژنو علیه این جنایات به ویژه هدف قرار دادن نامشروع غیرنظامیان، کودکان و حتی مراکز درمانی در طول جنگ ها شده اند.

اتهامات وارد شده از سوی کشورهای آسیب دیده شامل وقایعی چون کشتار غیرنظامیان، بدرفتاری با اسیران جنگی، استفاده از شکنجه و تخریب ناموجه اموال می‌شود.

ایالات متحده در گذشته بارها به تأسیسات غیرنظامی حمله کرده و با ادعاهای عجیب، نابخردانه و غیرموجه، این جنایات را گردن نگرفته و خود را از اتهامات مبرا کرده است اما بعدها شواهد و اظهارات بازماندگان نشان داده که افراد بی دفاع و بی گناه را هدف قرار داده و آشکارا قوانین بین المللی و بشردوستانه را زیر پا گذاشته و بسیاری از دولت های به ظاهر پیشرفته و طرفدار حقوق بین الملل نیز عامدانه، چشم خود را بر این حملات وحشیانه و تروریستی بسته اند.

در ادامه به نقل از «اینترسپت» به چند مورد از آنها اشاره می کنیم:

حمله به بیمارستانی در «قندوز» افغانستان

در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۱۵ یک فروند هواپیمای جنگی AC-۱۳۰ آمریکایی به بیمارستانی که توسط پزشکان بدون مرز در «قندوز» افغانستان اداره می‌شد، حمله و آن را ویران کرد. در این حمله ۴۲ نفر شامل کارکنان و چندین بیمار از جمله سه کودک کشته و ۳۷ نفر زخمی شدند. به گفته پزشکان بدون مرز، ایالات متحده قبلاً از محل دقیق بیمارستان مطلع شده بود و حمله به مدت ۳۰ دقیقه حتی پس از تماس کارکنان با ارتش ایالات متحده ادامه یافت.

ایالات متحده ابتدا ادعا کرد که بیمارستان در یک حمله هوایی که هدف آن «افرادی» در جاهای دیگر بودند، دچار «خسارت جانبی» شده اما از آن زمان، توضیحات مبهم و متناقض مختلفی توسط دولت‌های ایالات متحده ارائه شده است که هر دو قول تحقیق را داده‌اند. پزشکان بدون مرز این حمله را جنایت جنگی خوانده و خواستار تحقیقات مستقل توسط کمیسیونی شده است که تحت کنوانسیون‌های ژنو تشکیل شده است

کارخانه تولید شیر خشک نوزاد، ابوغریب، عراق (۲۱ ژانویه ۱۹۹۱)

در هفتمین روز عملیات طوفان صحرا با هدف اخراج نیروهای نظامی عراق از کویت، ائتلاف به رهبری ایالات متحده یک کارخانه تولید شیر خشک نوزاد در حومه ابوغریب بغداد را بمباران کرد. عراق اعلام کرده بود این کارخانه دقیقاً همان چیزی است که نامش می‌گوید اما دولت رئیس جمهور «جورج اچ. دبلیو. بوش» مدعی بود که «یک مرکز تولید سلاح‌های بیولوژیکی» است. این ادعا از سوی برخی خبرنگاران آمریکایی هم بازگویی شد که مورد حمایت سیاست مداران این کشور قرار گرفتند.

اما عراق حقیقت را می‌گفت. وقتی «حسین کامل»، داماد «صدام حسین» در سال ۱۹۹۵ به اردن گریخت به سی‌ان‌ان گفت: هیچ چیز نظامی در مورد آن مکان وجود ندارد و فقط شیر بچه تولید می‌کرد. تحقیقات خود «سیا» بعدا به این نتیجه رسید که این مکان به این باور اشتباه که یک مرکز کلیدی سلاح‌های بیولوژیکی است، بمباران شده است. با این وجود کسی ادعاهای اولیه ایالات متحده را رد نکرد.

پناهگاه حمله هوایی، امیریه، عراق (۱۳ فوریه ۱۹۹۱)

ایالات متحده به طور هدفمند یک پناهگاه حمله هوایی در نزدیکی فرودگاه بغداد را با دو بمب ۲۰۰۰ پوندی هدایت‌شونده لیزری هدف قرار داد که از ۱۰ فوت بتن عبور کرده و حداقل ۴۰۸ غیرنظامی عراقی را کشت. یک روزنامه‌نگار بی‌بی‌سی گزارش داد که «ما بقایای سوخته را دیدیم... آنها پشت یک کامیون انباشته شده بودند؛ بسیاری از آنها به سختی قابل تشخیص بودند.» در همین حال، ژنرال «توماس کلی» از ستاد مشترک ارتش ایالات متحده در تلاش برای انکار جنایتی که رخ داده مدعی شد: اگر غیرنظامیان آسیب دیده باشند، ما ناراحت می‌شویم اما تنها اطلاعاتی که در مورد آسیب دیدن افراد داریم از مطبوعات کنترل‌شده در بغداد به دست می‌آید. یک ژنرال آمریکایی دیگر ادعا کرد که این پناهگاه «یک ساختار فرماندهی و کنترل فعال» بوده است، در حالی که مقامات ناشناس گفتند کامیون‌ها و لیموزین‌های نظامی برای رهبری ارشد عراق در این ساختمان دیده شده‌اند.

با این حال «حسین کامل» در مصاحبه خود با سی‌ان‌ان در سال ۱۹۹۵ گفت: هیچ رهبری در آنجا وجود نداشت. یک دستگاه مخابره برای اطلاعات عراق وجود داشت اما متفقین توانایی نظارت بر آن دستگاه را داشتند و می‌دانستند که این دستگاه مهم نیست و آن مردم، بی گناه کشته شدند. «ریوربند»، وبلاگ‌نویس عراقی، بعدها نوشت که چند سال پس از حمله، به پناهگاه رفت و با زن ریزنقش و لاغر اندامی آشنا شد که می گفت، هشت نفر از ۹ فرزند او در بمباران کشته شده بودند.

کارخانه داروسازی الشفا، خارطوم، سودان (۲۰ اوت ۱۹۹۸)

پس از حملات به سفارتخانه‌های ایالات متحده در کنیا و تانزانیا در سال ۱۹۹۸، دولت کلینتون کارخانه الشفا را با ۱۳ موشک کروز هدف قرار داد که منجر به کشته شدن یک نفر و زخمی شدن ۱۱ نفر شد که همگی غیرنظامی بودند. بنابر ادعای بی اساس رئیس جمهور وقت آمریکا، «بیل کلینتون»، این کارخانه در تولید مواد لازم برای سلاح‌های شیمیایی نقش داشت اما دولت کلینتون هرگز هیچ مدرک قانع‌کننده‌ای مبنی بر صحت این موضوع ارائه نکرد.

بعدها شاهدان و تحلیلگران تایید کردند که این اقدام، خسارت بلندمدت و زیادی به سودان زد و برای بیماران و مردم عادی گران تمام شد. «جاناتان بلک» از بنیاد خاور نزدیک یک سال پس از بمباران خاطرنشان کرد که این کارخانه «۹۰ درصد از محصولات دارویی اصلی سودان» را تولید می‌کرد و گفت که به دلیل تخریب آن، ده‌ها هزار نفر که بسیاری از آنها کودک بودند از مالاریا، سل و سایر بیماری‌های قابل درمان رنج برده و جان خود را از دست داده‌اند. سودان بارها درخواست تحقیقات سازمان ملل در مورد بمباران را مطرح کرده است، اما هیچ موفقیتی نداشته است.

بمب‌گذاری قطار، گردلیکا، صربستان (۱۲ آوریل ۱۹۹۹)

در جریان بمباران صربستان توسط نیروهای آمریکایی در طول جنگ کوزوو، یک جت جنگنده F-۱۵E دو موشک هدایت‌شونده از راه دور شلیک کرد که به قطاری که از روی پلی در نزدیکی گردلیکا عبور می‌کرد، برخورد کرد و حداقل ۱۴ غیرنظامی را کشت.

رادیو تلویزیون صربستان، بلگراد، صربستان (۲۳ آوریل ۱۹۹۹)

۱۶ کارمند سیستم پخش دولتی صربستان در طول جنگ کوزوو کشته شدند، زمانی که ناتو عمداً مقر آن را در بلگراد هدف قرار داد. کلینتون در توجیه این حمله وحشیانه مدعی شد: رهبران نظامی ما در ناتو معتقدند که تلویزیون صربستان ابزار اساسی فرماندهی و کنترل است. بنابراین، به معنای متعارف، یک رسانه نیست.

اما عفو بین‌الملل بعداً اظهار داشت که این یک حمله عمدی به یک هدف غیرنظامی بوده و به همین دلیل یک جنایت جنگی محسوب می‌شود.

سفارت چین، بلگراد، صربستان (۷ مه ۱۹۹۹)

همچنین در طول جنگ کوزوو، ایالات متحده سفارت چین در پایتخت صربستان را بمباران کرد و سه کارمند را کشت و بیش از ۲۰ نفر را زخمی کرد. وزیر دفاع وقت، «ویلیام کوهن» گفت که این یک اشتباه وحشتناک بود: یکی از هواپیماهای ما به هدف اشتباهی حمله کرد زیرا دستورالعمل‌های بمباران بر اساس یک نقشه قدیمی بود.

مجتمع صلیب سرخ، کابل، افغانستان (۱۶ و ۲۶ اکتبر ۲۰۰۱)

در آغاز حمله به رهبری ایالات متحده به افغانستان، ایالات متحده به مجتمع محل استقرار کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در کابل حمله کرد. آمریکا در تلاش برای فریب دادن افکار عمومی و نمایش جلوگیری از وقوع چنین حوادثی در آینده، مذاکرات مفصلی با صلیب سرخ در مورد محل استقرار تمام تأسیسات آن در کشور انجام داد اما دوباره همان مجتمع را بمباران کرد. حمله دوم انبارهایی را که حاوی تن‌ها غذا و لوازم برای پناهندگان بودند، نابود کرد. سخنگوی صلیب سرخ گفت: هر کسی که مسئول است باید برای توضیح رسمی به ژنو بیاید. تیراندازی، تیراندازی، بمباران، انباری که به وضوح با نشان صلیب سرخ مشخص شده است، یک حادثه بسیار جدی است. اکنون ۵۵ هزار نفر بدون آن غذا یا پتو، بدون هیچ چیز دیگری داریم.

دفتر الجزیره، کابل، افغانستان (۱۳ نوامبر ۲۰۰۱)

چند هفته پس از حملات به صلیب سرخ، ایالات متحده دفتر الجزیره در کابل را هم بمباران و آن را ویران کرد و به دفتر بی‌بی‌سی در همان نزدیکی آسیب رساند. مدیر عامل الجزیره گفت که این کانال بارها ارتش ایالات متحده را از محل دفتر خود مطلع کرده بود.

دفتر الجزیره، بغداد، عراق (۸ آوریل ۲۰۰۳)

کمی پس از آغاز حمله به رهبری ایالات متحده به عراق، ایالات متحده دفتر بغداد الجزیره را بمباران کرد و «طارق ایوب»، خبرنگار را کشته و یک روزنامه‌نگار دیگر را زخمی کرد. «دیوید بلانکت»، وزیر کشور وقت انگلیس متعاقباً فاش کرد که چند هفته قبل از حمله از «تونی بلر»، نخست‌وزیر خواسته بود تا فرستنده الجزیره در بغداد را بمباران کند.

هتل فلسطین، بغداد، عراق (۸ آوریل ۲۰۰۳)

در همان روز بمب‌باران دفتر الجزیره در بغداد در سال ۲۰۰۳، یک تانک آمریکایی گلوله‌ای به طبقه پانزدهم هتل فلسطین، جایی که اکثر روزنامه‌نگاران خارجی در آن زمان اقامت داشتند، شلیک کرد و دو خبرنگار کشته شدند.

انتهای پیام