مجید یوسفپور در گفتوگو با ایسنا با اشاره به جایگاه راهبردی شرکتهای دانشبنیان در پیشبرد اهداف فناورانه کشور، اظهار کرد: امروز دیگر نمیتوان نقش مراکز رشد را در نظام علمی و صنعتی کشور نادیده گرفت. بخشی از علم که به فناوری، محصول و بازار تبدیل میشود، دقیقاً در همین مراکز رشد شکل میگیرد. این مراکز، حلقه اتصال میان دانشگاه، صنعت و نیازهای واقعی جامعه هستند و اگر بخواهیم دانشگاه نسل سوم، چهارم و پنجم داشته باشیم، باید به نقش این مجموعهها بیش از گذشته توجه کنیم.
وی با ارائه تصویری از وضعیت فعلی زیستبوم نوآوری افزود: در حال حاضر هزاران هسته فناور و شرکت دانشبنیان در حدود ۳۰۰ مرکز رشد زیر نظر ۵۰ پارک علم و فناوری فعال هستند و بیش از ۷۵۰۰ شرکت توانستهاند ۱۸ هزار محصول فناورانه را به بازار عرضه کنند. این آمارها نشان میدهد که ظرفیت فناورانه کشور کمنظیر است و اگر حمایتها هدفمند و هوشمندانه باشد، میتوان چندین برابر این دستاوردها را رقم زد.
یوسفپور با اشاره به رشد فعالیتهای فناورانه در سال ۱۴۰۳ ادامه داد: تا پایان این سال، شاهد رشد ۴۰ درصدی اختراعات و ۴۰ درصدی محصولات تجاری بودیم. این موفقیت، نتیجه مستقیم فعالیت شرکتهای دانشبنیان و مراکز رشد است؛ یعنی هر جا به این مجموعهها میدان دادهایم، خروجی آن در قالب فناوری، اشتغال، نوآوری و محصول قابل لمس بوده است؛ بنابراین باید این تجربه موفق را به یک سیاست پایدار تبدیل کرد.
این فعال حوزه دانشبنیان در ادامه با انتقاد از پیچیدگیهای اداری و کندی فرآیندهای اجرایی گفت: یکی از مهمترین مشکلات شرکتهای فناور، بروکراسی اداری است. بروکراسی پیچیده، زمانبر و فرسایندهای که گاهی بیش از آنکه کمک کننده باشد، به مانعی جدی در مسیر رشد تبدیل میشود.
وی خاطرنشان کرد: شرکتهای دانشبنیان برای بقا و رقابت، نیازمند سرعت، چابکی و تصمیمگیریهای منعطف هستند؛ اما متأسفانه در بسیاری از موارد، فرآیندهای اداری اجازه نمیدهند این سرعت حفظ شود.
یوسفپور تأکید کرد: باید نگاه مدیریتی به شرکتهای دانشبنیان عوض شود؛ وقتی یک تیم فناور در یک مرکز رشد، با کمترین امکانات اما با بیشترین انگیزه فعالیت میکند، شایسته است که مسئولان به جای افزودن مراحل اداری، مسیر را برای او هموار کنند.
وی با تأکید بر اینکه اعتماد به این شرکتها یعنی پذیرش این واقعیت که نوآوری از دل میدان و عمل میآید، نه از دل کاغذبازی و امضاهای متعدد، بیان کرد: بسیاری از افرادی که در مراکز رشد شهرستانهای خراسان رضوی فعالیت دارند همچنان برای توسعه زیرساختها و دریافت برخی از مجوزها با محدودیت مواجه است. این در حالی است که ظرفیت انسانی و تخصصی این مرکز بسیار بالاست و اگر حمایتهای لازم صورت گیرد، میتواند به یکی از پایگاههای مؤثر فناوری در منطقه تبدیل شود.
این فعال حوزه دانشبنیان ادامه داد: نباید اجازه دهیم محدودیتهای فضای فیزیکی، نبود مجوزها یا طولانی شدن روندهای اداری، مانع شکوفایی استعدادهایی شود که میتوانند مسئلهای از مسائل کشور را حل کنند. در بسیاری از موارد، یک ایده کوچک در مرکز رشد، اگر به موقع حمایت شود، میتواند به محصولی راهبردی و حتی صادراتی تبدیل شود.
وی همچنین بر ضرورت اصلاح نظام تأمین مالی برای کسبوکارهای نوپا تأکید کرد و گفت: وامها و تسهیلات فعلی با نیازهای واقعی شرکتهای نوپا همخوانی ندارند. نرخ بهره باید اصلاح شود و دوره بازپرداخت وامها افزایش یابد تا شرکتهای فناور بتوانند در فضای امنتری رشد کنند. کسبوکار دانشبنیان در ماهها و سالهای نخست، به زمان برای آزمون، خطا و تثبیت بازار نیاز دارد و فشار مالی زودهنگام میتواند آن را از پا درآورد.
یوسفپور همچنین خواستار تخصیص بخشی از منابع اشتغال به هستههای فناور شد و تصریح کرد: کارگروههای اشتغال شهرستانها باید ملزم شوند بخشی از وامهای اشتغال را به هستههای فناور مستقر در مراکز رشد اختصاص دهند. این اقدام میتواند به ایجاد اشتغال پایدار، جلوگیری از مهاجرت نخبگان و تقویت اقتصاد محلی منجر شود.
وی در ادامه به نقش آموزش و پرورش و هنرستانها در گسترش فرهنگ فناوری اشاره و اظهار کرد: اگر بخواهیم نسل آینده را برای اقتصاد دانشبنیان آماده کنیم، باید از مدرسه و هنرستان شروع کنیم. تدوین مشوقها و قوانین حمایتی برای معلمان و هنرستانهایی که شرکتهای فناور دارند، میتواند به نهادینه شدن روح نوآوری در میان دانشآموزان و جوانان کمک کند.
یوسفپور در پایان تأکید کرد: امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند تغییر نگرش، اصلاح قانون و حذف بروکراسیهای زائد هستیم. شرکتهای دانشبنیان و مراکز رشد، بار اصلی تبدیل علم به ثروت را بر دوش میکشند و اگر اعتماد، حمایت و تسهیلگری واقعی در کنار آنها قرار گیرد، میتوان به شکوفایی بیشتر این حوزه و تحقق اقتصاد مقاومتی و فناورانه امیدوار بود.
انتهای پیام
