بسیاری از بیماران قبل از جراحی مورد بررسی قرار میگیرند و این ارزیابی شامل عملکرد قلب، خون و آلرژیهای دارویی است اما سطح ویتامین «دی» (D) آنان بررسی نمیشود.
در این تحقیق، محققان بیماران تحت جراحی سرطان سینه را بعد از جراحی مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که کمبود ویتامین «دی» در زنان مبتلا به سرطان سینه بیشتر از جمعیت عمومی مشاهده میشود. این همپوشانی سالها پزشکان را آزار داده بود، بدون اینکه مشخص شود که چه تغییری در نتایج درمان این بیماران ایجاد کرده است.
در میان ۱۸۴ بیمار، نیمی از آنان سطح ویتامین «دی» پایینتر از آستانه کمبود داشتند و بقیه بالاتر از آن بودند. متغیرهایی مانند سن، برنامه جراحی، سلامت پایه در هر دو گروه با میانگینهای زیر ۴۰ سال مطابقت داشتند. بیماران با کمبود ویتامین «دی» تقریبا سه برابر بیشتر از بیمارانی که سطح کافی ویتامین «دی» داشتند، در این محدوده قرار میگرفتند. هیچ یک از زنان در هر دو گروه درد شدیدی را گزارش نکردند.
محققان پیش از این تحقیق، شواهدی مبنی بر اینکه ویتامین «دی» کاری بیش از حمایت از استخوانها انجام میدهد، جمعآوری کرده بودند. نتایج تحقیقات قبلی در مورد کمر درد مزمن و بهبودی پس از جراحی کیسه صفرا، سطوح پایین ویتامین «دی» را با نمرات درد بالاتر البته نه همیشه مرتبط میدانستند اما این الگو همچنان ظاهر میشد.
به نظر میرسد این عملکرد از طریق التهاب عمل میکند. تصور میشود ویتامین «دی» سیگنالهای شیمیایی را که حساسیت را در بافت آسیبدیده افزایش میدهند، خاموش میکند و نتایج تحقیق اخیر این تاثیر را به عملکرد آن بر سلولهای ایمنی و مولکولهایی که درد را تقویت میکنند، مرتبط دانسته است.
حتی با وجود این شکافها، سوال عملی برای پزشکان در یک مداخله ساده نهفته شده و آن هم آزمایش ویتامین «دی» ارزان، سریع و روتین است. مکمل این ویتامین، در صورت نیاز، یکی از سادهترین مراحل در پزشکی است.
بر اساس گزارش ارث، اگر نتایج کارآزمایی بالینی دوز قبل از عمل در بیماران دارای کمبود، این ارتباط را تایید کند، مراکز جراحی سرطان سینه میتوانند این بررسی را به یک آمادگی استاندارد تبدیل کنند. بیمارانی که با سطوح اصلاحشده ویتامین «دی» وارد اتاق عمل میشوند، ممکن است پس از آن با درد کمتر و مصرف داروی مسکن کمتری مواجه شوند.
این نتایج، الگویی واضح را ایجاد میکند؛ کمبود ویتامین «دی» قبل از جراحی سرطان سینه با درد بیشتر و مصرف بیشتر داروهای مسکن پس از آن همراه است.
نتایج این تحقیق در مجله Regional Anesthesia & Pain Medicine منتشر شده است.
انتهای پیام

