احمد چیتساز، یکشنبه ۲۹ شهریور ماه در نشست خبری انجمن خیریه پارکینسون و آلزایمر اصفهان به مناسبت روز جهانی آلزایمر، اظهار کرد: در حال حاضر بیماریهای مرتبط با سالمندی، از جمله آلزایمر، در حال گسترش چشمگیری هستند و حتی از آلزایمر به عنوان یک پاندمی یاد میشود. بر اساس آمارهای اعلامشده، سالانه حدود ۱۰ میلیون نفر در جهان به این بیماری مبتلا میشوند و این موضوع اهمیت توجه جدی به آلزایمر و پیامدهای آن را نشان میدهد.
وی ادامه داد: سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۱ حدود ۵۷ میلیون نفر در جهان با بیماری آلزایمر زندگی میکردند و پیشبینیها نشان میدهد این رقم در سالهای آینده افزایش قابل توجهی خواهد داشت. این موضوع اهمیت زیادی دارد، چراکه در آینده با جمعیت بیشتری از مبتلایان به آلزایمر مواجه خواهیم بود و به همان نسبت، نیاز به مراقبت و حمایت از بیماران نیز افزایش پیدا میکند.
مراقبان بیماران آلزایمری تحت فشار زیادی هستند
این متخصص مغز و اعصاب بیان کرد: مراقبان بیماران، قشر بسیار مظلوم و تحت فشاری هستند که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرند. وقتی تعداد بیماران افزایش پیدا میکند، طبیعتاً نیاز به مراقبان و حمایتهای بیشتر نیز افزایش خواهد یافت و باید از امروز برای آینده برنامهریزی کنیم.
چیتساز تصریحکرد: سالانه میلیونها نفر در جهان با مشکلات مختلف ناشی از عوامل محیطی مواجه میشوند و در کشور ما نیز باید این موضوع جدی گرفته شود. اصفهان به دلیل وجود شهرکهای صنعتی، صنایع مختلف، کورههای آجرپزی و کارخانههای متعدد، از جمله صنایع فولاد و ذوبآهن، با مسائل زیستمحیطی و آلودگی هوا مواجه است و این موضوع نیازمند توجه جدی است. در بحث آلودگی هوا نمیتوان تنها یک مجموعه یا یک فرد را مسئول دانست. شهرکهای صنعتی، خودروها، خودروهای فرسوده و سایر عوامل هر کدام سهمی دارند و در واقع با یک قصور دستهجمعی مواجه هستیم.
وی اضافه کرد: برای حل این مشکلات باید همه زیرساختها در کنار یکدیگر قرار بگیرند و همه دستگاهها و بخشهای مرتبط همکاری کنند. نمیتوان انتظار داشت که تنها یک مجموعه مسئول این موضوع باشد. امیدواریم در نشستهای مرتبط با هوای پاک، با همت بالا موضوعات به شکل جدی دنبال شود و رسانهها نیز در اطلاعرسانی و مطالبهگری در این زمینه نقش خود را ایفا کنند.
آگاهیرسانی درباره آلزایمر یک مسئولیت اجتماعی است
این متخصص مغز و اعصاب با بیان اینکه آلزایمر فقط یک بیماری فردی نیست، بلکه یک مسئله انسانی و اجتماعی است که زندگی بیمار، خانواده و اطرافیان او را به شدت تحت تأثیر قرار میدهد، گفت: در این مسیر، آگاهیرسانی صحیح، آموزش خانوادهها، کاهش انگ اجتماعی و تقویت حمایتهای اجتماعی نقش بسیار ارزشمندی دارد و هیچ بیماری نباید در مسیر بیماری خود احساس تنهایی کند. هیچ خانوادهای نیز نباید خود را تنها و بیپناه احساس کند و رسانهها میتوانند پلی میان مشکلات و رنجهای بیماران و خانوادههای آنان با جامعه، مسئولان و جامعه پزشکی باشند.
چیتساز همچنین با اشاره به اهمیت تشخیص زودهنگام آلزایمر، اظهار کرد: در بسیاری از کشورها، سیستمهای بهداشت و درمان و بهویژه حوزه سالمندی، سرمایهگذاری قابل توجهی روی تشخیص زودهنگام انجام میدهند و افرادی که با اختلالات حافظه مراجعه میکنند، بهصورت دقیق مورد ارزیابی قرار میگیرند. هر فردی که با اختلال حافظه مراجعه میکند، لزوماً مبتلا به آلزایمر نیست و حتی بسیاری از اختلالات حافظه ممکن است در سنین پیش از سالمندی بروز کنند. بنابراین بررسی و شناسایی علل قابل درمان، یکی از ارکان مهم این پیگیریهاست.
وی ادامه داد: اگر فردی مبتلا به آلزایمر تشخیص داده شود، یکی از مهمترین مواردی که بر روند بیماری تأثیر میگذارد، وجود بیماریهای همزمان مانند فشار خون و دیابت است. کنترل نکردن این بیماریها میتواند روند آلزایمر را سرعت ببخشد.
ضرورت درمان تیمی و حمایت از خانوادههای بیماران
متخصص مغز و اعصاب با بیان اینکه در کشورهای دیگر تلاش میشود مداخلات به شکل همهجانبه و تیمی انجام شود، گفت: روانپزشک، متخصص طب سالمندی، نورولوژیست و سایر اعضای تیم درمان در کنار حمایت از خانواده و مراقبین تلاش میکنند تشخیص و مداخله زودتر انجام شود. هدف این است که زمان رسیدن بیمار به مرحلهای که نیازمند مراقبت ۲۴ ساعته یا انتقال به مراکز نگهداری باشد، تا حد امکان به تأخیر بیفتد.
چیتساز افزود: در کشور ما علاوه بر مدیریت درمانی و دارویی، باید برای خانواده نیز برنامه وجود داشته باشد. وقتی بیمار وارد مراحل میانی بیماری میشود، خانواده با مسائل مختلفی مواجه میشود و لازم است آموزشهای لازم درباره نحوه مراقبت، مسائل حقوقی و مالی و حتی گرفتن وکیل در اختیار خانواده قرار گیرد. مدیریت درست درمان و توجه همزمان به مسائل حقوقی، مالی و پرستاری میتواند فشار واردشده بر مراقبین و خانواده بیمار را کاهش دهد.
مصرف بیرویه آرامبخشها و فراموشی زودرس
وی با اشاره به برخی عوامل قابل کنترل در بروز مشکلات حافظه، تصریح کرد: مصرف بیرویه داروهای آرامبخش، بهویژه در مقادیر بالا، یکی از عواملی است که میتواند در بروز فراموشی زودرس نقش داشته باشد و این مسئله تا حد زیادی قابل کنترل است. در کشورهای مختلف، مراکز تخصصی آلزایمر وجود دارند و سیستم ارجاع مشخصی برای بیماران تعریف شده است، اما در ایران هنوز چنین ساختار منسجمی بهصورت کامل شکل نگرفته و هر بخش تا حد زیادی مسیر خودش را دنبال میکند. وقتی بیماری از یک مرکز به مرکز دیگر ارجاع میشود، باید یک سیستم ارجاع واقعی و مشخص وجود داشته باشد تا بتوان بیمار را بهدرستی پیگیری کرد و اطلاعات لازم نیز برای ثبت و تحلیل آمار در اختیار باشد.
چیتساز با بیان اینکه حدود چهار سال است که برای افزایش آگاهیرسانی در شبکههای اجتماعی و تشکیل گروههای فعال تلاش میکنیم، گفت: تعدادی متخصص نیز در این زمینه همکاری دارند، اما متأسفانه کار گروهی در ایران ضعیف است. برای مدیریت بیماری آلزایمر، همکاری میان تخصصهای مختلف ضروری است و نمیتوان مسائل مربوط به تشخیص، درمان، مراقبت و حمایت از خانواده را بهصورت جداگانه و بدون هماهنگی دنبال کرد.
انتهای پیام
