۱۴۰۵-۰۳-۱۲ | ۰۹:۴۱
منبع: نمایندگی زنجان
واکاوی چندجانبه امنیت ترافیکی در زنجان؛ از جبر جاده تا متغیرهای انسانی

واکاوی چندجانبه امنیت ترافیکی در زنجان؛ از جبر جاده تا متغیرهای انسانی

زنجان (ایسنا) - کاهش سوانح رانندگی، برخلاف تصور عمومی، هرگز نتیجه یک اقدام تک‌بعدی نیست. ایمنی در جاده‌ها محصول تلاقی سه ضلع اصلی یعنی جاده، خودرو و راننده است. در این میان، نقش فرهنگ‌سازی و اصلاح نقاط حادثه‌خیز به عنوان دو اهرم حیاتی در کاهش اصطکاک‌های منجر به فاجعه عمل می‌کنند.

واقعیت تلخی که شاهد آن هستیم عدم استاندارد بودن بخش بزرگی از ناوگان خودرویی کشور است که در کنار زیرساخت‌های جاده‌ای که آن‌ها نیز هنوز با استانداردهای ایده‌آل فاصله دارند که ضریب خطر را به شدت افزایش داده‌اند. وقتی جاده‌ای با نقص مهندسی یا آسفالت تخریب‌شده در مقابل خودرویی با سیستم ترمز یا پایداری ضعیف قرار می‌گیرد، کوچک‌ترین خطای انسانی به یک بحران غیرقابل بازگشت تبدیل می‌شود. از این رو، کاهش تصادفات در استان زنجان را باید در گروی بهبود هم‌زمان این پارامترها جستجو کرد.

شرایط خاص ماه‌های اخیر و حاکم شدن وضعیت آتش‌بس پس از یک دوره تنش، الگوی سفرهای مردم را به طرز محسوسی تغییر داده است. در دوره‌ای که کشور در شرایط حساس قرار داشت، شاهد کاهش ترددهای غیرضروری بودیم که به تبع آن، آمار تصادفات نیز تحت تأثیر قرار گرفت. اما با برقراری آرامش نسبی، عطش سفر میان مردم افزایش یافت. به گفته راهداران، افزایش ترددها در شرایط جوی متغیر، به‌ویژه در روزهای بارانی که لغزندگی جاده‌ها به اوج می‌رسد، ریسک سوانح را دوچندان کرده است.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از حوادث نه در میانه راه، بلکه در نزدیکی مقصد رخ می‌دهند؛ جایی که راننده به دلیل خستگی مفرط، خواب‌آلودگی یا میل به زودتر رسیدن، تمرکز خود را از دست می‌دهد. رعایت نکردن علائم، سرعت غیرمجاز و استفاده از تلفن همراه، در کنار نقص‌های زیرساختی، در این شرایط به کاتالیزور مرگ تبدیل می‌شوند. با این حال، با وجود این افزایش سفرها، داده‌های آماری نشان‌دهنده یک روند کاهشی در تصادفات استان زنجان است که ریشه در نظارت‌های دقیق‌تر و تلاش‌های شبانه‌روزی نهادهای متولی دارد.

مردم چه می‌گویند؟

در حالی که آمارها از بهبود وضعیت می‌گویند، پیام‌های مردمی و گزارش‌های میدانی لایه‌های پنهانی از مشکلات زیرساختی را نمایان می‌کند. یک پیرمرد ۶۰ ساله ساکن حاشیه زنجان با گلایه از وضعیت جاده دواسب می‌گوید: ۲۰ سال است شاهد جان باختن همسایگان خود در این مسیر بوده و وعده‌های تعریض و روشنایی هنوز عملی نشده است.

او می‌افزاید: نصب سرعت‌گیرهای غیرکارشناسی در مسیرهای لغزنده، خود به عاملی برای انحراف خودروها تبدیل شده است. 

یک شهروند دیگر که خانمی خانه‌دار و تبریزی است به خبرنگار ما می‌گوید : به علت سفر مستمر به تبریز ناگزیر از اتوبان زنجان به تبریز تردد می‌کنیم که برای ما دیگر به جنگ ماعصاب تبدیل شده است. بعضی اوقات فکر می‌کنم مسئولان این دو استان که از طریق پرواز به این دو سشهر تردد ندارند و باید از این جاده تردد کنند؛ آیا آنها متوجه وضعیت بد این جاده نیستند.

وی با اشاره به ایام جنگ، اظهار کرد: کارهایی که برای بازسازی راه‌ها در این ایام شاهد بودیم نشان داد کار نشد ندارد و فقط باید مسئله برای مسئولان پررنگ شود تا آنها پای کار بیاییند و احتمالا وضعیت اتوبان زنجان به تبریز هنوز برای کسی پررنگ نشده است.

شهروند دیگری با اشاره به اینکه مشکل راه‌های مواصلاتی استان فقط مختص به جاده‌های اصلی نیست و جاده‌های فرعی که تردد اهالی نیز از آنها زیاد است نیز مطلوب نیست، به خبرنگار ایسنا، می‌گوید: الان سری به محور قره‌پشتلو بزنید خط‌کشی این جاده به کلی محو شده است. در شب یا هوای مه‌آلود، راننده اصلاً مرز جاده را تشخیص نمی‌دهد. همچنین در ورودی‌های خطرناکی مثل محور بیجار، نیوجرسی‌ها و جداکننده‌ها علائم شبرنگ ندارند و مثل یک دیوار نامرئی در برابر راننده ظاهر می‌شوند.

مدیرکل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان زنجان در این رابطه در گفت‌وگو با ایسنا می‌گوید: ما بر اساس یک تقویم اجرایی، اصلاح هفت نقطه حادثه‌خیز اصلی استان را که از مطالبات جدی مردم بود، در دستور کار قرار دادیم و خوشبختانه توانستیم تا پایان نیمه اول سال ۱۴۰۴ این پروژه‌ها را به اتمام برسانیم.

اصغر اسماعیلی ادامه می‌دهد: ایمنی یک فرآیند مستمر است؛ لذا ۱۲ نقطه مستعد حادثه دیگر را نیز شناسایی کرده‌ایم که عملیات اجرایی آن‌ها با هماهنگی دستگاه‌های استانی آغاز شده است. هدف ما این است که هندسه راه را به گونه‌ای اصلاح کنیم که حتی در صورت خطای راننده، شدت حادثه به حداقل برسد.

 وی معتقد است که ترکیب اصلاح جاده با آموزش‌های تخصصی رانندگان جاده‌ای، کلید کاهش تلفات در محورهای ترانزیتی استان است.

اسماعیلی با اشاره به برنامه‌های این اداره‌کل برای ارتقای ایمنی محورهای مواصلاتی استان، با بیان اینکه عوامل متعددی در بروز تصادفات جاده‌ای نقش دارند، اظهار می‌کند: سه مؤلفه اصلی شامل خودرو، وضعیت و هندسه راه و همچنین فرهنگ‌سازی و آموزش در حوزه رانندگی از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در کاهش یا افزایش تلفات جاده‌ای هستند.

رئیس پلیس راه استان زنجان نیز با اشاره به اینکه عمدتاً تصادف‌های رخ‌داده در استان مربوط به راه‌های فرعی و روستایی است، می‌گوید: موتورسیکلت‌سواران و رانندگان وانت نیسان قربانیان اصلی این اتفاق هستند.

محمدحسن خلجی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار می‌کند: اهالی مناطق روستایی احساس خطر نمی‌کنند که موتورسواری نوجوانان و جوانان بدون کلاه ایمنی ممکن است به مرگ آنها منجر شود. کودکان و نوجوانان هم بی‌توجه به قوانین، رانندگی می‌کنند و در این میان، شاهد تصادف‌های بسیار دلخراشی هستیم که خانواده‌ها را برای همیشه داغدار می‌کند.

وی با اشاره به تعداد زیاد موتورسیکلت‌ها در روستاها و استفاده از آن در فصل کار، ادامه می‌دهد: این امر موجب شده است عمده تصادف‌ها در استان مربوط به این بخش باشد. مردم باید احساس خطر کنند و بدانند چنین رانندگی‌هایی قطعاً پیامدی به‌جز مرگ برای فرد نخواهد داشت و اینکه پلیس در جاده فرعی حضور ندارد، دلیل بر نبود حادثه و امن بودن جاده نیسست.

خلجی با اشاره به اینکه رانندگان وانت نیسان‌ها در بروز حوادث رانندگی در استان نقش پررنگی دارند، گفت: در این فصل، رانندگان به‌صورت مستمر در جاده‌ها تردد دارند و استراحت کافی نمی‌کنند و در بسیاری از موارد نیز قوانین را زیر پا می‌گذارند که این موضوع باعث بروز حوادث زیادی می‌شود. در این راستا، پلیس در چند روز گذشته طرح تشدید نظارت بر عملکرد رانندگان وانت نیسان را اجرایی کرده است.

وی با بیان اینکه به‌طور متوسط ماهانه ۲۵ فوتی ناشی از حوادث رانندگی در استان ثبت می‌شود، اظهار کرد: در جاده‌های اصلی مشکل چندانی وجود ندارد، ولی در معابر فرعی و راه‌های روستایی وضعیت مناسب نیست و تصادف زیاد است و آمار فوتی‌ها و مصدومان حاکی از بومی بودن بیشتر این افراد است.

رئیس پلیس راه استان زنجان همچنین به اجرای طرح امنیت محله‌محور و حضور کارشناسان در روستاها برای آموزش اهالی اشاره کرد و افزود: پلیس تلاش خود را برای ارتقای آگاهی اهالی انجام می‌دهد، ولی مهم این است که روستایی‌ها خود این خطر را احساس کنند.

واکاوی، پرونده‌های تصادفات نشان می‌دهد که ما با یک مسئله چندوجهی روبرو هستیم که در یک سوی آن جاده و خودرو ایستاده‌اند، اما در سوی دیگر و شاید حیاتی‌تر، عامل انسانی و خلأهای فرهنگی خودنمایی می‌کنند.

به گزارش ایسنا، واقعیت تلخ این است که بخش بزرگی از حوادث رانندگی در استان، نه به دلیل نقص فنی راه، بلکه به علت عدم فرهنگ‌سازی صحیح و پایین بودن سطح بازدارندگی جرایم است. وقتی سرعت غیرمجاز، لجبازی‌های ترافیکی و عدم رعایت حق تقدم به یک رویه عادی تبدیل شود، حتی استانداردترین جاده‌ها نیز نمی‌توانند ضامن جان رانندگان باشند. در واقع، بسیاری از تصادفات در نقاطی رخ می‌دهند که از نظر مهندسی راه، نقصی ندارند، اما بی‌توجهی راننده به قوانین، آنجا را به قتلگاه تبدیل کرده است.

انتهای پیام

#

آخرین اخبار استان ها

چندرسانه‌ای