به گزارش ایسنا، مگاپروژه ملی «توسعه خط سلولی» با هدف توسعه خطوط سلولی استاندارد، ارتقای توانمندیهای ملی در حوزه زیستفناوری و سلولهای بنیادی و تقویت زیرساختهای پژوهشی کشور در قالب برنامه تقسیم کار ملی زیستفناوری در حال اجراست. این طرح با مشارکت مجموعهای از نهادهای علمی و پژوهشی کشور و در راستای ایجاد همافزایی ظرفیتهای ملی دنبال میشود.
در همین زمینه و در راستای توسعه زیرساختهای راهبردی زیستفناوری کشور و تحقق اهداف برنامه تقسیم کار ملی زیستفناوری، تفاهمنامهای با محوریت اجرای مگاپروژه «توسعه خط سلولی» میان چهار نهاد علمی و پژوهشی کشور منعقد شد.
این تفاهمنامه با هدف ایجاد همافزایی میان ظرفیتهای علمی و پژوهشی کشور، توسعه خطوط سلولی استاندارد و ارتقای توانمندیهای ملی در حوزه فناوریهای زیستی و سلولهای بنیادی به امضای دکتر عبدالرضا دانشور آملی، رئیس مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران؛ دکتر مصطفی قانعی دبیر ستاد توسعه علوم و فناوریهای زیست و سلولهای بنیادی و دکتر محمدرضا هرمزی نژاد -رییس بنیاد علم ایران رسیده است.
بر اساس مفاد این تفاهمنامه، همکاریهای مشترک در زمینه طراحی، اجرا، حمایت و راهبری پروژههای مرتبط با توسعه خطوط سلولی نامیرا، نرمال و بنیادی در دستور کار قرار خواهد گرفت. همچنین اجرای طرحهای پژوهشی هدفمند، توسعه زیرساختهای آزمایشگاهی و ایجاد بسترهای لازم برای بهرهبرداری از نتایج تحقیقات از دیگر محورهای این همکاری مشترک است.
مطابق این توافق، مسئولیت راهبری علمی و اجرایی پروژههای تعریفشده بر عهده راهبر کلان بوده و ستاد توسعه علوم و فناوریهای زیست و سلولهای بنیادی و بنیاد ملی علم ایران نیز در چارچوب وظایف خود نسبت به حمایت و ارزیابی علمی طرحها اقدام خواهند کرد.
مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران نیز بهعنوان یکی از ارکان اصلی این همکاری، وظیفه تأمین و توسعه زیرساختهای مورد نیاز، پشتیبانی تخصصی، نظارت بر روند اجرای پروژهها و پایش عملکرد طرحهای مصوب را بر عهده خواهد داشت.
در همین راستا، کمیته راهبری مشترکی متشکل از نمایندگان طرفهای تفاهمنامه تشکیل میشود تا ضمن نظارت بر حسن اجرای برنامهها، روند پیشرفت پروژهها، نحوه تخصیص منابع و دستیابی به اهداف تعیینشده را بهصورت مستمر ارزیابی کند.
به گزارش روابط عمومی مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران وابسته به جهاددانشگاهی، توسعه خطوط سلولی استاندارد از نیازهای راهبردی کشور در حوزه زیستفناوری و پزشکی نوین است و اجرای این مگاپروژه ملی میتواند زمینهساز ارتقای ظرفیتهای پژوهشی، کاهش وابستگی به منابع خارجی و تسریع در توسعه فناوریهای پیشرفته زیستی شود.

