پورموسوی سرمربی آبادانیها که طی هفتههای گذشته نسبت به کم کاری برخی بازیکنان خود هشدار داده بود و شرایط تیمش را برای صعود به لیگ برتر از بابت این مهم سخت میدانست، شب گذشته در حالی تیمش مقابل پارس جنوبی صف آرایی کرد که با برد مقابل این میتوانستند همچنان نیم نگاهی به صعود داشته باشند، ولی نفت در این بازی شکست خورد تا رویای صعود از دست برود.
اما پس از پایان بازی سرمربی عصبانی نفتیها در نشست خبری بازهم مدعی شد که بازیکنانش کم کاری میکنند. او این گونه از بازیکنانش و البته مربی سابق نفت انتقاد کرد: «هر کاری برای بردن کردیم، ولی برخی بازیکنان کم کاری میکنند. بازیکن ما میگوید باید مبلغ قراردادمان را بیشتر کنید اما در زمین فقط راه میرود. همکار قبلی ما در این تیم با بازیکنان ارتباط گرفته و بازیکنان هم تحت تاثیر این موضوع قرار گرفتهاند.
پورموسوی حتی یکی از مسئولان باشگاه را هم اینگونه مورد انتقاد قرار داد «دوست صمیمی این مربی اکنون در باشگاه حضور دارد و ظاهرا در حال برنامهریزی برای فصل بعد هستند.»
حتی سرمربی نفت پس از بازی وقتی دید دیگر راهی برای نجات رویای صعود هواداران تیمش نیست، در حالی که بین آنها قرار داشت نتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد؛ این اشکها فقط برای یک باخت نبود. این اشکها برای تمام تلاشهایی بود که در میان حاشیهها، بیمیلیها و حتی سنگاندازیهایی که به زعم این مربی وجود دارد، گم شد.
به گزارش ایسنا، نکته قابل تامل این است اگر موضوعات مطرح شده از سوی سرمربی نفت واقعیت داشته باشد، در این میان بیشترین نفرات متضرر شده، مردم فوتبال دوست آبادان هستند زیرا آبادان و صنعت نفت، دو کلمه نیستند که در کنار هم قرار بگیرند؛ این دو، یک هویت واحد و یک داستان مشترک هستند. برای مردم آبادان، صنعت نفت تنها یک تیم فوتبال نیست؛ بلکه شادی و هلهله آنها روی سکوها، موسیقی شنیدنی در میان هیاهوی گرمای سنگین این شهر است.
وقتی این تیم به میدان میرود و میدرخشد تمام شهر نفس میکشد اما در روزهای اخیر، به جای شنیدن صدای شادی گل، شاهد شنیدن صدای برخورد کلمات و جریانات حاشیهای در این تیم بودهایم. از اختلافات میان "کادر فنی و بازیکنان تا ادعای اخیر پورموسوی درباره بازیکنان، مربی سابق و حتی عضو باشگاه"؛ همگی نشان از یک بحران درونی دارند اما یک سوال باقی میماند در این جدالهای لفظی و این تصمیمات تند و تیز، برنده کیست؟
واقعیت تلخ این است که در تمام این ماجراها، هیچکس برنده نیست؛ البته در این میان، تنها کسی که با تمام وجود ضربه میخورد، تنها کسی که رویای صعودش در هیاهوی این حواشی خاکستری میشود و تنها کسی که با ناامیدی به خانهاش بازمیگردد، «مردم آبادان» هستند. در واقع هواداران آبادان در میان این حاشیهها قربانی میشوند. مثل بازی آخر فصل گذشته که نفت باخت و صعود از دست رفت و ماهها مردم آبادان درگیر رویای از دست رفته بودند.
حالا باید منتظر ماند و دید چه کسی آرامش از دست رفته را به باشگاه بر میگرداند و آیا پورموسوی پس از مخالفت باشگاه با استعفایش، در نفت میماند یا آبادانیها همچنان با حواشی چند هفته پایانی لیگ یک را بازهم بدون طعم شیرین صعود سپری خواهند کرد.
انتهای پیام
