صدای خروشان رودخانهها در چهارمحال و بختیاری، سالهاست با هویت این سرزمین گره خورده است، رودهایی که از دل کوهستانهای سر به فلککشیده زاگرس جاری میشوند، به دشتها جان میبخشند و تصویری چشمنواز از طبیعت بکر این استان را به نمایش میگذارند، اما همین رودهای پرآب و پرشتاب، گاهی چهرهای دیگر از خود نشان میدهند؛ چهرهای بیرحم، سهمگین و مرگبار که در یک لحظه، آرامش یک خانواده را به اندوهی همیشگی تبدیل میکند.
با آغاز فصل گرما و افزایش حضور مردم، گردشگران، عشایر و خانوادهها در حاشیه رودخانهها، سدهای خاکی و استخرهای کشاورزی، آمار حوادث غرقشدگی در چهارمحال و بختیاری نیز روندی نگرانکننده به خود میگیرد، بسیاری از این حوادث در شرایطی رخ میدهد که افراد، فریب ظاهر آرام آب را میخورند و بدون توجه به هشدارها، وارد بستر رودخانههایی میشوند که در عمق خود، جریانهای تند، گردابهای پنهان، اختلاف ناگهانی عمق آب و بسترهای لغزنده و خطرناک را جای دادهاند.
رودخانههای چهارمحال و بختیاری، برخلاف تصور بسیاری از افراد، مکان مناسبی برای شنا و تفریحهای پرخطر نیستند، آب سرد، سرعت بالای جریان، تغییرات ناگهانی سطح آب و وجود سنگها و موانع طبیعی، حتی برای افراد ماهر در شنا نیز میتواند به تهدیدی جدی تبدیل شود، با این حال هر سال بیاحتیاطی، اعتماد بیش از حد به تواناییهای فردی و نادیده گرفتن هشدارهای ایمنی، جان انسانهایی را میگیرد که تنها برای ساعتی تفریح و فرار از گرمای هوا به حاشیه این رودها پناه بردهاند.
تلخی ماجرا آنجاست که بسیاری از قربانیان، کودکان، نوجوانان و جوانانی هستند که آیندهای پیشرو داشتند و در یک لحظه، به دلیل یک تصمیم اشتباه، قربانی خشم آب میشوند و پس از هر حادثه نیز خانوادههایی باقی میمانند که تا سالها با داغی جبرانناپذیر زندگی میکنند و خاطره یک روز تفریح، به کابوسی فراموشنشدنی برای آنها تبدیل میشود.
افزایش چشمگیر حوادث غرقشدگی در چهارمحال و بختیاری، تنها یک آمار ساده یا یک خبر روزانه نیست، این اتفاق، زنگ خطری جدی برای جامعه است که ضرورت بازنگری در فرهنگ استفاده از طبیعت، افزایش آموزشهای همگانی، نصب و تقویت هشدارهای ایمنی و پرهیز از حضور در مناطق حادثهخیز را بیش از پیش یادآوری میکند، امروز رودخانههای خروشان این استان بیش از هر زمان دیگری، پیامی روشن برای مردم دارند، اینکه زیبایی طبیعت، هرگز نباید با احساس امنیت کاذب اشتباه گرفته شود، چرا که آبهای وحشی و خروشان، کوچکترین غفلت را با سنگینترین بهای ممکن پاسخ میدهند.
بیژن طاهری، مدیرعامل جمعیت هلال احمر چهارمحال و بختیاری نیز در این خصوص به ایسنا گفت: مجموع آمار حوادث غرق شدگی در سال گذشته ۲۰ حادثه با ۲۶ حادثهدیده بود که از این تعداد ۱۶ نفر جان خود را از دست دادند، این عدد از ابتدای سالجاری به ۱۱ حادثه با ۳۱ حادثهدیده رسید که ۱۱ نفر جان خود را دست دادند.
رتبه دوم چهارمحال و بختیاری از نظر تعداد حوادث غرق شدگی در کشور
کیانوش نادری، مدیرکل مدیریت بحران چهارمحال و بختیاری در گفتوگو با ایسنا در خصوص افزایش حوادث غرق شدگی در کشور و در این استان، اظهار کرد: این استان پس از استان فارس، دومین استان از نظر آمار حوادث مرتبط با غرقشدگی است، متاسفانه بیشترین حوادث غرقشدگی در این استان در استخرهای کشاورزی رخ میدهد.
وی افزود: در اردیبهشتماه چهار نفر از اعضای یک خانواده در یک استخر کشاورزی در شهرستان کوهرنگ دچار غرقشدگی شدند، همچنین دو نفر دیگر در یک استخر کشاورزی در شهر هارونی دچار غرقشدگی شدند، بنابراین هشدارهای لازم به کشاورزان و بهرهبرداران داده شده است تا ضمن ایمنسازی استخرهای کشاورزی با فنس و حصار، نکات ایمنی در بهرهبرداری از استخرها را در دستور کار قرار دهند.
نادری، علت اصلی وقوع حوادث غرقشدگی را بیاحتیاطی عنوان کرد و گفت: تابلوهای شنا ممنوع در حریم رودخانهها نصب شده است، اما متاسفانه گردشگران نسبت به هشدارها بیتوجه هستند، حدود ۹۵ درصد حوادث غرق شدگی در چهارمحال و بختیاری مربوط به گردشگران و مسافران غیربومی است، زیرا با توپوگرافی و وضعیت رودخانههای خروشان استان آشنایی ندارند.
مدیرکل مدیریت بحران چهارمحال و بختیاری با تاکید بر اینکه بهعلت بارشهای بهاره و زمستانه دبی آب رودخانههای استان و همچنین حجم سدهای خاکی و استخرهای کشاورزی افزایش یافته است، گفت: گردشگران باید به این نکته توجه داشته باشند که شنا در رودخانههای خروشان، مانند شنا در استخرهای عمومی نیست و شرایط کاملا غیرقابل پیشبینی است.
وی ادامه داد: توپوگرافی و رودخانههای چهارمحال و بختیاری خاص است، رودخانه زایندهرود در مسیر خود دارای رسوب، حفره، سنگلاخ، ریشه درختان و ... است، همین مسئله عملیات نجات و جستجوی غرقشدگان را نیز با دشواری روبرو میکند، گردشگران باید مراقب کودکان باشند و به هیچ عنوان به منظور آب تنی وارد آب نشوند، زیرا در یک لحظه کوتاه این حادثه برای آنان رخ میدهد و با توجه به سرعت آب و شرایط رودخانه، نجات فرد در لحظات اولیه دشوار میشود، همچنین صاحبان باغهای حریم رودخانه و باغات گردشگری، هشدارهای لازم را به گردشگران و مهمانان خود بدهند، زیرا افراد بومی نسبت به شرایط رودخانه آگاه هستند، بیشتر مسیر رودخانه زایندهرود در حریم باغهای شخصی است و افراد بدون هماهنگی نمیتوانند وارد این باغها شوند.
نادری در پایان گفت: در جلسات متعدد ستاد مدیریت بحران چهارمحال و بختیاری با حضور دستگاههای اجرایی و فرمانداران هشدارهای لازم ارائه شده است.
غواصان چهارمحال و بختیاری برای حضور موثر در حوادث غرق شدگی نیازمند حمایت هستند
در ادامه حمید نوروزی، رئیس هیات نجات غریق چهارمحال و بختیاری در گفتوگو با ایسنا در خصوص حوادث غرق شدگی در این استان و نقش این هیات در عملیاتهای جستجو و نجات افراد حادثهدیده، اظهار کرد: هیچگونه شرح وظایفی برای هیات نجات غریق این استان در حوادث مرتبط با غرقشدگی وجود ندارد، طبق آییننامه فدراسیون، ناجیان تنها در مکانهایی امکان فعالیت دارند که دارای پروانه بهرهبرداری از کمیسیون ماده ۵، ادارهکل ورزش و جوانان باشد.
وی افزود: حضور اعضای کمیته غواصی، هیات نجات غریق چهارمحال و بختیاری در عملیات جستجوی افراد مفقود شده در حوادث غرقشدگی با همکاری جمعیت هلالاحمر و آتشنشانی در راستای فعالیتهای انساندوستانه و کمک به مردم است.
نوروزی با تاکید بر اینکه باید آمار دقیق حوادث غرق شدگی باید توسط پزشکی قانونی ارائه شود، گفت: اما در سالجاری شاهد افزایش حوادث غرقشدگی در استان هستیم، عمدتا بیشترین حوادث غرقشدگی در بازه زمانی خرداد تا شهریور است، متاسفانه بیشترین حوادث غرقشدگی در چهارمحال و بختیاری در استخرهای کشاورزی رخ میدهد، باتوجه به افزایش بارشها و ادامهدار بودن شرایط ترسالی در فصل پاییز، قطعا روند افزایشی حوادث در این حوزه ادامه خواهد داشت.
رئیس هیات نجات غریق چهارمحال و بختیاری بیان کرد: پیشنهاد شد با انعقاد یک قرارداد، در برخی نقاط پرحادثه استان از نظر حوادث غرقشدگی مانند باباپیراحمد و پل زمانخان که گردشگران بسیاری تردد دارند، نجات غریق مستقر شود و هزینه توسط وزارت کشور تامین شود، اما تاکنون هیچ ارگانی این هزینه را متقبل نشده است.
وی خاطرنشان کرد: عمده رودخانههای چهارمحال و بختیاری خروشان هستند، متاسفانه گردشگران نیز بدون توجه به مخاطرات اقدام به ورود به حریم رودخانهها میکنند، ضرورت دارد تعداد تابلوهای خطر و هشدار در حریم رودخانهها افزایش پیدا کند، مکاتبهای نیز در این راستا صورت گرفت، به نظر میرسد، تابلوهای هشداری در حریم رودخانهها و نقاط پرخطر محدود است.
نوروزی بیان کرد: جستجوی اجساد توسط غواصان یک کار بسیار دشوار است و خطر این افراد را نیز تهدید میکند، این افراد دارای بیمه نیستند و به صورت انساندوستانه در عملیات جستجوی افراد غرقشده حضور پیدا میکنند، همچنین حقوقی دریافت نمیکنند، بستر رودخانهها سنگلاخی است و این مسئله عملیات جستجو را دشوار و جان غواصان را نیز تهدید میکند، درخواست میشود این افراد حداقل تحت پوشش بیمه قرار بگیرد.
انتهای پیام
