۱۴۰۵-۰۴-۰۱ | ۱۰:۳۷
«چاه نفت کشاورزی» در البرز/ظرفیت مغفول شهرک گلخانه‌ای هشتگرد

«چاه نفت کشاورزی» در البرز/ظرفیت مغفول شهرک گلخانه‌ای هشتگرد

البرز (ایسنا) - یک کشاورز با تأکید بر ظرفیت‌های شهرک گلخانه‌ای شهر جدید مهستان پس از ۲۲ سال فعالیت، گفت: این شهرک گلخانه‌ای امروز بیش از هر چیز به تأمین آب پایدار، نوسازی تجهیزات و استفاده از تجربه تولیدکنندگان متخصص نیاز دارد. این مجموعه می‌تواند با برنامه‌ریزی صحیح، مانند یک چاه نفت ثروت ایجاد کند.

 کامبیز حکیمی در گفت و گو با ایسنا، با بیان اینکه شهرک گلخانه‌ای هشتگرد یکی از مهمترین ظرفیت‌های کشاورزی مدرن کشور است، گفت: بزرگ‌ترین سرمایه این شهرک، نه فقط سازه‌ها و تجهیزات، بلکه دانش و تجربه‌ای است که طی بیش از دو دهه توسط تولیدکنندگان این مجموعه ایجاد شده است.

حکیمی ادامه داد: در طول ۲۲ سال گذشته تولیدکنندگان این شهرک با همه فراز و نشیب‌های بخش کشاورزی، از مشکلات آب و تأمین نهاده گرفته تا مسائل بازار و هزینه‌های تولید، کار کرده‌اند و امروز مجموعه‌ای از تجربه عملی در این شهرک وجود دارد که نباید نادیده گرفته شود.

وی شهرک گلخانه‌ای هشتگرد را به یک کارخانه تولیدی تشبیه کرد و گفت: ممکن است یک کارخانه از نظر تجهیزات با کارخانه‌های بزرگ دنیا قابل مقایسه نباشد، اما چیزی که ارزش ایجاد می‌کند، دانش، تخصص و نیروی انسانی آن مجموعه است. در شهرک گلخانه‌ای نیز همین موضوع صدق می‌کند و تخصص تولیدکنندگان، مهمترین سرمایه این مجموعه است.

تعطیلی شهرک گلخانه‌ای هشتگرد، ضربه به تولید توت‌فرنگی کشور

این تولیدکننده توت‌فرنگی با اشاره به نقش این شهرک در بازار کشور گفت: بی گمان نبود تولید آن به‌صورت مستقیم در قیمت تمام‌شده توت‌فرنگی در بازار اثر خواهد گذاشت. تولید توت‌فرنگی در فضای آزاد در کشور محدود به بازه زمانی مشخصی است، اما گلخانه‌ها می‌توانند مدت طولانی‌تری محصول تولید کنند و همین موضوع باعث تنظیم بازار و استمرار عرضه می‌شود.

حکیمی ادامه داد: در کشور به جز برخی مناطق محدود مانند کردستان و جیرفت کرمان، تولید گسترده توت‌فرنگی در فضای آزاد نداریم و بخش مهمی از تولید خارج از فصل، وابسته به گلخانه‌هاست.

وی با اشاره به مهمترین نیازهای شهرک گلخانه‌ای هشتگرد گفت: این مجموعه برای ادامه مسیر نیازمند دو اقدام اساسی نخست تأمین آب پایدار و دوم بازسازی و نوسازی ساختار و تجهیزات است.

«چاه نفت کشاورزی» در البرز/ظرفیت مغفول شهرک گلخانه‌ای هشتگرد

حکیمی افزود: تجهیزات این شهرک پس از دو دهه فعالیت، فرسوده شده‌ و نیازمند به‌روزرسانی است. اگر این اتفاق رخ دهد، این مجموعه مانند یک چاه نفت خواهد بود که از دل آن تولید و ثروت ایجاد می‌شود.

وی با اشاره به هزینه‌های سنگین تأمین آب برای تولیدکنندگان اظهار کرد: امروز تولیدکننده گلخانه‌ای برای تأمین آب هزینه زیادی پرداخت می‌کند و همین موضوع باعث شده مدیریت مصرف آب به یک ضرورت تبدیل شود.

این فعال بخش کشاورزی ادامه داد: در مجموعه گلخانه‌ای با استفاده از سیستم‌های تصفیه آب، تلاش شده از هر قطره آب بیشترین استفاده انجام شود. آب پس از تصفیه و تنظیم عناصر مورد نیاز، دوباره وارد چرخه تولید می‌شود و حتی پساب نیز برای فضای سبز مقاوم به شوری استفاده می‌شود.

تجربه تولیدکنندگان هشتگرد قابل انتقال به دیگر مناطق کشور است

حکیمی با اشاره به پیشنهادهای مطرح‌شده برای توسعه گلخانه‌ها گفت: این شهرک دارای ۳۵ هکتار گلخانه است‌. از این رو به جای اینکه فقط به پایان عمر یک شهرک گلخانه‌ای نگاه کنیم، باید از تجربه و نیروی انسانی آن استفاده کنیم. تولیدکنندگان این مجموعه توانایی مدیریت ده‌ها هکتار گلخانه را دارند، اما ایجاد چنین انگیزه‌ای نیازمند برنامه‌ریزی و حمایت واقعی است.

تولید ۸۰۰ گرم توت‌فرنگی از هر بوته با وجود محدودیت‌ها

حکیمی با اشاره به میزان تولید در این شهرک گفت: امروز تولیدکنندگان شهرک گلخانه‌ای هشتگرد با وجود محدودیت‌های موجود، از هر بوته توت‌فرنگی حدود ۸۰۰ تا ۸۵۰ گرم محصول برداشت می‌کنند.

وی افزود: این میزان تولید با توجه به شرایط سازه‌ای، محدودیت آب و قدمت تجهیزات، عدد قابل قبولی است و نشان می‌دهد دانش تولیدکنندگان توانسته بسیاری از مشکلات را جبران کند.

وی گفت: میانگین تولید جهانی حدود یک کیلو و ۸۰۰ گرم است و تولیدکنندگان این شهرک توانسته‌اند با روش‌های علمی تغذیه گیاهی و مدیریت شرایط محیطی به سطح قابل قبولی برسند.

صادرات توت‌فرنگی با ارتقای کیفیت و بسته‌بندی

این تولیدکننده گلخانه‌ای با اشاره به صادرات محصول گفت: یکی از اتفاقات مهم امسال این بود که بخشی از توت‌فرنگی تولیدی این مجموعه توانست به بازارهای خارجی راه پیدا کند.

وی افزود: پیش از این برخی کشورها محصول ایرانی را خریداری کرده و پس از بسته‌بندی مجدد با برند خودشان صادر می‌کردند، اما امسال تولیدکنندگان ایرانی با اصلاح بسته‌بندی و افزایش کیفیت توانستند مستقیم‌تر وارد بازار شوند.

حکیمی گفت: توت‌فرنگی گلخانه‌ای به دلیل کیفیت، ماندگاری بالا و تولید مطابق اصول علمی، قابلیت صادرات دارد. محصولی که که در این شهرک تولید می‌کنیم حتی پس از چند روز نگهداری در یخچال، کیفیت، رنگ و بافت خود را حفظ می‌کند.

«چاه نفت کشاورزی» در البرز/ظرفیت مغفول شهرک گلخانه‌ای هشتگرد

وی با اشاره به هزینه بالای احداث گلخانه اظهار کرد: امروز هزینه ساخت گلخانه بسیار افزایش یافته است؛ به‌گونه‌ای که احداث یک گلخانه هزار متری با تجهیزات کامل می‌تواند میلیاردها تومان هزینه داشته باشد.

حکیمی گفت: افزایش قیمت تجهیزات، سازه‌ها و نهاده‌ها باعث شده دوره بازگشت سرمایه طولانی شود و همین موضوع ورود سرمایه‌گذاران جدید را دشوار کرده است.

وی با اشاره به تجربه کشورهای دیگر افزود: برخی کشورهای همسایه با حمایت هدفمند از تولیدکنندگان، ارائه تسهیلات و ایجاد بازار صادراتی توانسته‌اند سهم بزرگی از بازار منطقه را به دست آورند.

حکیمی با اشاره به تجربه خود در استفاده از فضای گلخانه گفت: ما تلاش کردیم از بخش‌های بلااستفاده گلخانه نیز استفاده کنیم و در کنار توت‌فرنگی، محصولاتی مانند کاهوی هیدروپونیک تولید کنیم تا بهره‌وری افزایش یابد.

وی افزود: در برخی کشورها نیز از همین نگاه استفاده می‌شود و تولیدکننده تلاش می‌کند از هر بخش مجموعه بیشترین ارزش اقتصادی را ایجاد کند.

صنایع تبدیلی باید سهم بیشتری به تولیدکننده بدهد

حکیمی با اشاره به اهمیت صنایع تبدیلی گفت: توسعه صنایع تبدیلی زمانی موفق است که سود حاصل از فرآوری محصول به تولیدکننده نیز بازگردد. امروز فاصله میان کشاورز و بازار باعث شده بخش زیادی از ارزش افزوده محصولات نصیب واسطه‌ها شود.

این فعال بخش کشاورزی تأکید کرد: حمایت از کشاورزی فقط پرداخت تسهیلات نیست، بلکه باید شامل ایجاد زیرساخت، کاهش هزینه تولید، توسعه صادرات، استفاده از فناوری و ایجاد ارتباط مستقیم میان تولیدکننده و بازار باشد.

«چاه نفت کشاورزی» در البرز/ظرفیت مغفول شهرک گلخانه‌ای هشتگرد

وی خاطرنشان کرد: شهرک گلخانه‌ای هشتگرد با وجود محدودیت‌های موجود، همچنان یک ظرفیت بزرگ تولیدی است و اگر مورد توجه قرار گیرد، می‌تواند به یکی از مراکز مهم تولید محصولات گلخانه‌ای کشور تبدیل شود.

انتهای پیام

آخرین اخبار استان ها