آیت‌الله میرباقری در مراسم عزاداری هیئت ثارالله قم که در مسجد الغدیر دانشگاه قم برگزار شد، با بیان اینکه در بحث سنت‌های الهی، ابتلائات و تقابل میان جبهه حق و باطل، در عالم دو جریان موازی وجود دارد، بیان کرد: جریان انبیا که دعوت به بندگی خدا می‌کنند و جریان استکبار که با بهره‌گیری از امکانات دنیوی، طرحی در مقابل طرح الهی ایجاد کرده است.

استاد حوزه علمیه افزود: خدای متعال در این جهان، جبهه حق و باطل را در هم آمیخته است، به طوری که این اختلاط در واقع میدان نفوذ متقابل فرهنگ، اخلاق و سبک زندگی محسوب می‌شود و تا زمانی که صف‌ها از یکدیگر جدا نشوند، این نفوذ ادامه خواهد داشت.

وی گفت: در این راستا، باید توجه داشت که مرزبندی‌های جغرافیایی و سیاسی اصالت ندارند و مرز حقیقی، تنها همان مرز عقیدتی است؛ از این رو ممکن است فردی در کاخ فرعون باشد اما در امت موسی (ع) قرار داشته باشد، همان‌گونه که مؤمن آل فرعون نمونه‌ای از این وضعیت است، و در مقابل، ممکن است کسی از قوم موسی باشد اما در جبهه کفر قرار بگیرد، مانند قارون.

استاد حوزه علمیه قم افزود: در این میان، سنت ابتلا و تمییز به عنوان ابزاری الهی برای تفکیک صفوف عمل می‌کند؛ چنان‌که قرآن کریم در سوره‌هایی مانند «عنکبوت»، «آل‌عمران» تأکید می‌نماید که خداوند اجازه نمی‌دهد خبیث و طیب، صادق و کاذب، و مؤمن و منافق تا ابد در هم آمیخته باقی بمانند.

وی ادامه داد: این ابتلائات صرفاً با هدف جدا کردن نیستند، بلکه بستری برای فعلیت یافتن استعدادهای مؤمنان، خالص شدن ایمان و رفع نقاط ضعف محسوب می‌شوند. در واقع، این فرآیند در قالب «تمهیز» یا همان خالص‌سازی صورت می‌گیرد که در صحنه‌های سخت، مانند جنگ احد یا عاشورا، باعث می‌شود مؤمنان از خوف غیرخدا پاک شده و ایمانشان خالص گردد؛ از این رو، این بلاها از منظر قرآن زیبا هستند، زیرا بستر قرب الهی را فراهم می‌کنند.

عضو مجلس خبرگان رهبری تصریح کرد: با این حال، در این مسیر مفهومی به نام «ولیجه» وجود دارد که امری است با نفوذ در دل انسان و تحت تأثیر قرار دادن اراده او؛ به گونه‌ای که هرگونه تعلق به غیر از خدا، رسول و مؤمنین (ائمه) از جمله این ولایج به شمار می‌رود. بر همین اساس، در سوره «برائت»، دستور به تبری از کفار و مشرکین داده شده است که این تبری شامل قطع پیوندهای مزاحم عشیره‌ای، مالی و خانوادگی است که مانع از حرکت در مسیر الهی می‌شوند.

وی یادآور شد: در واقع، شرط بیعت و ایمان واقعی مستلزم آن است که اگر تعلقاتی نظیر پدر، فرزند، همسر یا اموال مانع از جهاد و بندگی شدند، مؤمن بایستی آن پیوندها را قطع کند، وگرنه فرد در معرض خطر نفاق و جدایی از صف امام قرار خواهد گرفت.

میرباقری گفت: همزمان، انبیا آمده‌اند تا با هدف بزرگ شدن دل‌ها، افق دید انسان را از سفره دنیوی فراتر برده و امید به لقاءالله را در دل‌ها زنده کنند؛ چرا که کسانی که به لقاءالله امید ندارند، به حیات دنیوی بسنده کرده و در غفلت از آیات الهی، حرکت می‌کنند. در مقابل، کسانی که ایمان به خدا و آخرت دارند، با قطع کردن پیوندهای مزاحم، مؤید به «روح‌الایمان» می‌شوند و آنان همان «حزب‌الله» هستند که در نهایت به مقام رضوان، یعنی رضایت متقابل خدا و بنده، دست می‌یابند.

وی با اشاره به اینکه در نهایت، این تقابل در قالب قواعد مشخصی برای قتال و درگیری جاری است که هدف از آن، رفع فتنه و برقراری حاکمیت دین خدا است (قاتلوهم حتی لا تکون فتنه)، اظهار کرد: اگرچه قتال و جهاد امری سخت است، اما این طرح، طرحی برخاسته از رأفت و رحمت الهی است تا انسان را از ظلمات به سوی نور هدایت کند.

میرباقری یادآور شد: این میدان درگیری دارای قواعد دقیقی است که از نحوه ورود به درگیری و بستن پیمان‌ها تا زمان خروج از میدان، همگی تابع سنت‌های الهی و بیان شده در قرآن هستند. در نتیجه می‌توان گفت که تمام ابتلائات و درگیری‌های جبهه حق، طرحی پر از حکمت و زیبایی است که هدف نهایی آن، جدا کردن صفوف، خالص‌سازی مؤمنان از تعلقات دنیوی و رساندن آنان به مقام قرب و لقاءالله است؛ مسیری که در آن حتی فتنه دشمن نیز به بستری برای رشد مؤمن تبدیل می‌گردد.

انتهای پیام