به گزارش ایسنا، باستان‌شناسان با کاوش در مصر بقایای نسبتا سالم شهری از دوره بیزانس را در صحرای غربی این کشور کشف کرده‌اند که جزئیاتی از زندگی روزمره، توسعه شهری و فعالیت‌های اقتصادی را آشکار می‌کنند.

«گاردین» نوشت، بخش‌های مسکونی این شهر متعلق به قرن چهارم میلادی شامل سازه‌های مسکونی و مذهبی، از جمله یک کلیسای به‌سبک باسیلیکا در واحه «داخله» بود. باستان‌شناسان همچنین با کاوش در آن سکه‌ها، تکه‌های سفالی و ابزارهایی را کشف کردند.

این درحالی است که ۱۸ مقبره باستانی در «مارینا العلمین»، در نزدیکی اسکندریه، کشف شد که مقبره‌های تراشیده‌شده در صخره و مقبره آهکی و همینطور تابوت‌های سنگی و گرانیتی را شامل می‌شود.

به گفته وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر، این کشف جزئیاتی از زندگی روزمره، توسعهٔ شهری و فعالیت‌های اقتصادی زمانی که مصر بخشی از امپراتوری بیزانس را آشکار می‌کند.     

به گفته «هشام اللیثی»، دبیرکل شورای عالی آثار باستانی مصر، بخش‌های مسکونی کشف‌شده شامل راه‌های شمالی ـ جنوبی بود که با خیابان‌های شرقی ـ غربی به تقاطع می‌رسیدند و میدان‌های باز و فضاهای عمومی را تشکیل می‌دادند.

 به‌گفته «محمود مسعود»، که ریاست هیات باستان‌شناسی را بر عهده دارد، یک باسیلیکا که قدمت آن به اواسط قرن چهارم میلادی بازمی‌گردد، در راس این سکونتگاه قرار دارد و بر خیابان‌های اصلی آن مشرف است و البته بقایای دو برج دیده‌بانی برای حفاظت از حومه‌ی شهر نیز کشف شده است را بر عهده دارد.

این واحه که در استان وادی‌الجدید واقع شده است، در فهرست موقت یونسکو قرار دارد و یک قدم با پیوستن به فهرست میراث جهانی این سازمان فاصله دارد.

«مسعود» همچنین افزود: یک سازه بسیار مستحکم با دیوارهای دفاعی قطور و خانه‌های بسیاری شامل تالارهای پذیرایی و سقف‌های طاقی نیز در این منطقه کشف شده است.

باستان‌شناسان همچنین تنورهای نان، آشپزخانه‌ها، ابزارهای آسیاب و سکه‌های مسی با چهره‌های امپراتورهای بیزانس، کتیبه‌های لاتین و نمادهای مسیحی را کشف کردند.

بر اساس بیانیه وزارت‌ گردشگری و آثار باستانی مصر، تعدادی از سکه‌های طلایی کشف‌شده به دوره حکومت «کنستانتیوس دوم» امپراتور روم که بین ۳۳۷ تا ۳۶۱ میلادی حکومت کرد، بازمی‌گردد.

به گفته مسئولان باستان‌شناسی مصر همچنین، مجموعه‌ای از حدود ۲۰۰ تکه سفالی که به عنوان یک شیء برای نوشتار مورد استفاده قرار می‌گرفتند نیز کشف شده است. این تکه‌ها که به «Ostraca» معروف هستند، دارای کتیبه‌هایی هستند که جزئیات معاملات تجاری، مکاتبات و دیگر جزئیات زندگی روزمره را شرح می‌دهند.  

 باستان‌شناسان همچنین آرامگاه‌های باستانی را در محوطه باستانی «مارینا العلمین» یافتند، که حدود ۶۲ مایل (۱۰۰ کیلومتر) غرب شهر اسکندریه در ساحل مدیترانه قرار دارد.

آن‌ها یک تابوت سنگی گرانیتی به طول ۲٫۵ متر به همراه بقایای اسلکلت را پیدا کردند. علاوه‌بر این، ‌در نزدیکی تابوت، بقایای یک مجسمه گچی ابوالهول نیز کشف شد.

چهار قطعه طلا معروف به «زبان طلایی» در دهان برخی از متوفیان قرار داده شده بود.

«مارینا العلمین» یک محوطهٔ باستانی در نزدیکی شهر «العلمین» در ساحل شمالی مصر است که در سال ۱۹۸۶ میلادی کشف شد. باستان‌شناسان معتقدند این محوطه، شهر بندری یونانی ـ رومی باستانی (Leukaspis) در دریای مدیترانه بوده است، که در قرن دوم میلادی ساخته شد و تا قرن چهارم میلادی رونق داشت.

انتهای پیام