به گزارش ایسنا، مغز از میلیاردها سلول عصبی تشکیل شده است که باید با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. با افزایش سن، ارتباط در مغز رو به زوال می‌رود و در نتیجه، حافظه و سرعت تفکر نیز کاهش می‌یابد.

به نقل از یورک‌الرت، یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که هرچه افراد به زبان‌های بیشتری صحبت کنند، مغزشان جوان‌تر به نظر می‌رسد. همچنین، به نظر می‌رسد که یادگیری یک زبان دیگر در سنین پایین‌تر و یادگیری تسلط کامل بر یک زبان دیگر، پیری مغز را کند می‌کند.

این پژوهش توسط دکتر «لوسیا آموروسو» (Lucia Amoruso) از «مرکز شناخت، مغز و زبان باسک»(BCBL) در اسپانیا ارائه شد که با گروهی از پژوهشگران «موسسه سلامت مغز آمریکای لاتین»(BrainLat Institute) در «دانشگاه آدولفو ایبانز»(Universidad Adolfo Ibañez) در شیلی، مرکز علوم اعصاب شناختی «دانشگاه سن آندرس»(Universidad de San Andres) در آرژانتین و موسسه جهانی سلامت مغز «کالج ترینیتی دوبلین»(Trinity College Dublin) در ایرلند همکاری داشت.

پژوهش آنها نشان می‌دهد در کشورهایی که مردم معمولاً به بیش از یک زبان صحبت می‌کنند، به نظر می‌رسد افراد کندتر پیر می‌شوند. پژوهشگران در این پروژه، تجزیه و تحلیل دقیقی را روی گروهی از مردم منطقه باسک اسپانیا انجام دادند که به یک تا چهار زبان گوناگون از جمله ترکیبی از اسپانیایی، باسکی، فرانسوی و انگلیسی صحبت می‌کردند.

پژوهشگران با گروهی متشکل از ۷۲۸ نفر شروع به ساخت «ساعت پیری مغز» کردند. آنها از روش مغناطیس‌نگاری‌ مغزی استفاده کردند که فعالیت مغز را توسط میدان‌های مغناطیسی ضعیف تولیدشده هنگام فعال بودن سلول‌های مغز اندازه‌گیری می‌کند. پژوهشگران از هوش مصنوعی برای پردازش داده‌های مربوط به فعالیت مغز در افرادی با سنین گوناگون استفاده کردند تا نشان دهند که سطح طبیعی اتصال مغز در هر سن چقدر است. سپس، آنها از این ساعت برای سنجش سن مغز گروه دوم متشکل از ۱۴۴ نفر استفاده کردند.

وقتی پژوهشگران سن واقعی افراد را با سن مغزشان مقایسه کردند، دریافتند مغز افرادی که به دو زبان صحبت می‌کنند، حدود ۶ سال جوان‌تر از مغز افرادی است که فقط به یک زبان صحبت می‌کنند. مغز افرادی که به سه زبان صحبت می‌کردند، حدود هفت سال و مغز افرادی که به چهار زبان صحبت می‌کردند، حدود ۱۳ سال جوان‌تر بود.

دکتر آموروسو گفت: به عبارت ساده، افرادی که به زبان‌های بیشتری صحبت می‌کردند، مغزهایی داشتند که نسبت به سن تقویمی‌شان جوان‌تر به نظر می‌رسید. این تأثیر تنها به تعداد زبان‌های مورد استفاده مربوط نمی‌شد. مهارت بالاتر در زبان و یادگیری زودهنگام زبان دوم نیز با تأخیر بیشتر در پیری مغز مرتبط بود. این نشان می‌دهد که تجربه چندزبانی به عنوان یک عامل تعیین‌کننده اهمیت دارد. این موضوع صرفاً به دوزبانه بودن یا نبودن مربوط نیست، بلکه به عمق و مدت تجربه زبانی نیز مربوط می‌شود.

پژوهشگران عواملی مانند سن، جنسیت و تحصیلات افراد را در نظر گرفتند، اما هشدار دادند که نمی‌توانند تأثیر احتمالی سایر عوامل مانند سبک زندگی و تعامل اجتماعی را که ممکن است بر مغز تأثیر بگذارند، رد کنند.

آموروسو و گروهش امیدوارند پژوهش مشابهی را روی افراد مبتلا به بیماری‌های عصبی مانند بیماری آلزایمر انجام دهند که در آنها پیری و تاب‌آوری مغز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. همچنین، آنها قصد دارند بررسی کنند که آیا صحبت کردن به دو یا چند زبان بسیار مشابه می‌تواند تأثیر بیشتری بر مغز داشته باشد، زیرا مدیریت زبان‌های نزدیک به هم ممکن است به کنترل بیشتر زبان نیاز داشته باشد.

انتهای پیام