تورج نصر، دوبلور کهنه‌کار با ۵۳ سال تجربه مستمر در دوبله، سینما و تئاتر است که در حال حاضر نیز با شور و اشتیاق به کار خود ادامه می‌دهد و بخش اعظم فعالیت‌هایش به دنیای پویانمایی معطوف است. او در گفت‌وگویی با ایسنا، از شخصیت ماندگار «شیپورچی» در «پسر شجاع» تا فعالیت‌های اخیرش در استودیوها و کلاس‌های آموزشی سخن گفت.

تورج نصر، دوبلور پیشکسوت، با اشاره به فعالیت‌های کنونی خود اظهار کرد: خوشبختانه تا جایی که توان جسمی‌ام اجازه دهد، همچنان مشغول به کار هستم و اولویت اصلی‌ام همکاری با بخش کودک و انیمیشن است. این بخش همیشه برایم زنده و پرانرژی بوده است.

وی افزود: این روزها مشغول دوبله مجموعه‌های جدیدی از کشورهای چین، کره و هند هستم. به‌موازات آن، در رادیو صبا، یک برنامه طنز سیاسی روزانه با عنوان «ساعت ۲۵» دارم که فضایی متفاوت از کارهای استودیویی به من می‌دهد.

شیپورچی، جیمبو و خاطرات دهه شصتی‌ها

این هنرمند باسابقه درباره ماندگارترین آثار خود در ذهن مخاطبان، به‌ویژه نسل دهه شصت، گفت: ماندگارترین خاطرات من، خصوصاً نزد نسل دهه شصتی‌ها، به کارتون‌هایی برمی‌گردد که با عشق کار کردم. قطعاً نقش «شیپورچی» در کارتون پسر شجاع یکی از آن‌هاست. علاوه‌برآن، شخصیت‌های مجموعه «یوگی و دوستان» و «تنسی تاکسیدو» نیز بسیار موردتوجه قرار گرفتند، اما شاید مشهورترین آن‌ها برای مخاطبان امروزی، دوبله شخصیت «جیمبو» باشد.

نصر تأکید کرد: من از ۱۷ سالگی کار کودک را شروع کردم و با این حساب، شاید بتوانم بگویم که کارم در دوبله از مرز هزاران اثر گذشته است، بدون کوچک‌ترین اغراق.

خاطرات در استودیوها و لحظاتی که فرصت مرور ندارند

او درباره خاطرات ویژه در طول این مسیر طولانی بیان کرد: حقیقت این است که لحظات کار، خودشان خاطره هستند. وقتی ما در استودیو کنار همکاران جمع می‌شویم، آن صمیمیت و آن تپق‌هایی که می‌زنیم، شیرینی کار است. متأسفانه این لحظات سریع می‌گذرند و فرصت زیادی برای عنوان کردن یک خاطره خاص باقی نمی‌ماند، زیرا کار اصلی یعنی خلق صدا در آن لحظه اولویت دارد.

فقدان بزرگان و ریزش ابهت دوبله

نصر در ادامه با تأسف از وضعیت کنونی دوبله ایران یاد کرد و گفت: متأسفانه، از همکاران قدیمی من، بیش از ۵۰ نفر از ستون‌های اصلی دوبله ایران، مانند آقایان جلیلوند، ناصریان و خانم کاظمی و دیگران، دیگر در میان ما نیستند. این ضایعه بزرگی است. باید اعتراف کنم که در این چند سال اخیر، دوبله واقعاً آن ابهت گذشته‌اش را از دست داده است. دلیل اصلی این است که هنوز جایگزین‌های قوی و مناسبی برای پر کردن خلأ این بزرگان به معنای واقعی کلمه پیدا نشده‌اند.

این پیشکسوت دوبله تأکید کرد: کار ما یک کار جمعی است و همواره شبیه به یک خانواده بودیم که هر روز دور هم جمع می‌شدیم.

 تدریس برای نسل جدید؛ انتقال تجربه‌های پنج‌دهه

تورج نصر درباره فعالیت‌های آموزشی خود توضیح داد: من هر سال کلاس‌های آموزشی برگزار می‌کنم. این کلاس‌ها خارج از سازمان صداوسیماست و افراد علاقه‌مند از سنین ۱۰ تا ۳۰ سالگی در آن‌ شرکت می‌کنند. ما بیشتر روی دوبله پویانمایی کار می‌کنیم، اما فیلم‌های رئال و فن‌های تئاتر و فن بیان را نیز آموزش می‌دهیم.

وی خاطرنشان کرد: حدود پنج، شش سال است که تدریس می‌کنم و هدفم صرفاً انتقال تجربیاتی است که طی این سال‌ها کسب کرده‌ام.

این هنرمند دوبله در پاسخ به سؤالی درباره اوقات فراغت خود گفت: اوقات فراغت را بیشتر به کوهنوردی و رفتن به سینما اختصاص می‌دهم. در منزل هم زیاد فیلم می‌بینم؛ انواع مختلف فیلم‌ها را تماشا می‌کنم، از امریکایی و اروپایی گرفته تا فیلم‌های هندی و کره‌ای. این کار بیشتر برای کسب تجربه و دیدن فضای امروز سینماست، نه برای لذت صرف.

عاشق باشید، منافع مالی در کار نیست

نصر در بخش پایانی گفت‌وگو، خطاب به جوانان علاقه‌مند به هنر، تأکید کرد: تنها پیامی که می‌توانم بدهم این است که «باید عاشق باشید». چه در دوبله، چه در نقاشی و چه در هر رشته هنری دیگر، اگر عشق به آن هنر در وجود شما نباشد، نمی‌توانید ادامه دهید.

وی با اشاره به واقعیت‌های اقتصادی این حرفه افزود: متأسفانه، کار هنر منافع مالی زیادی ندارد و می‌توان گفت نزدیک به صفر است. تنها عاملی که من و همکاران قدیمی‌ام را در این مسیر نگه داشته و نگه خواهد داشت، همین عشق است. اگر کسی عشق و تحمل سختی‌های این حرفه را دارد، در دوبله، موسیقی یا تئاتر، ما در خدمتشان هستیم تا کمک کنیم.

انتهای پیام