دکتر سید احمد هاشمی در گفت و گو با ایسنا، اظهار کرد: اجرای دقیق و سراسری این برنامه، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی راهبردی برای پایان دادن به سرگردانی بیماران و تضمین دسترسی عادلانه و ارزان به خدمات سلامت برای تمام شهروندان استان است.

وی در تشریح ابعاد راهبردی نظام ارجاع اظهار کرد: جوهر اصلی عدالت در سلامت، دسترسی آسان، به‌موقع و با کیفیت همگان به خدمات درمانی است. برنامه پزشک خانواده به عنوان قلب تپنده این نظام، بستری را فراهم می‌کند تا هر شهروند در هر نقطه از خراسان شمالی، دارای یک تیم سلامت اختصاصی باشد که از پیشینه بیماری و نیازهای او آگاهی کامل دارد.

هاشمی با اشاره به نقش حفاظت مالی از مردم گفت: یکی از دستاوردهای بنیادین پزشک خانواده، کاهش پرداخت‌های مستقیم از جیب مردم است. وقتی مسیر درمان از طریق پزشک خانواده و نظام ارجاع مدیریت شود، از آزمایش‌ها، تصویربرداری‌ها و مراجعات غیرضروری به متخصصان جلوگیری شده و منابع مالی محدود سلامت، دقیقاً در مسیرهای مورد نیاز و بر اساس اولویت‌های پزشکی هزینه می‌شود.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی در ادامه به ضرورت سازمان‌دهی مسیر درمان اشاره کرد و افزود: نظام ارجاع، یک شبکه پیوسته و هوشمند است. بیمار در این سیستم، تنها نیست. بلکه تحت هدایت یک تیم درمانی، از سطح پایه به سطوح تخصصی هدایت می‌شود. این روند منسجم باعث می‌شود بیمار از تکرار اقدامات درمانی مصون بماند و روند تشخیص و درمان او بدون وقفه و با دریافت بازخوردهای دقیق پزشکی دنبال شود.

وی با تأکید بر رفع محرومیت از مناطق کمتر برخوردار استان افزود: عدالت در سلامت زمانی محقق می‌شود که خدمات پایه سلامت، درست در محل زندگی افراد ارائه شود. پزشک خانواده با استقرار در مناطق مختلف و پایش مستمر سلامت جمعیت تحت پوشش، فاصله موجود میان برخورداری از امکانات درمانی در شهرهای بزرگ و مناطق روستایی را به حداقل می‌رساند.

هاشمی خاطرنشان کرد: پزشک خانواده الگویی برای سازمان‌دهی خدمات بر مبنای نیاز مردم است. در این الگو، هر فرد متناسب با نیاز سلامت خود، در زمان مناسب، در مکان مناسب و با کمترین فشار مالی ممکن خدمت دریافت می کند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی بیان کرد: بر این اساس، اجرای کامل و باکیفیت پزشک خانواده و نظام ارجاع می‌تواند فاصله میان مناطق برخوردار و کم‌برخوردار، گروه‌های پردرآمد و کم‌درآمد و افراد دارای دسترسی متفاوت به خدمات درمانی را کاهش دهد. تقویت سطح نخست مراقبت، پیشگیری از بیماری، حفاظت مالی از خانوارها و توزیع منطقی منابع، چهار مسیری است که این برنامه از طریق آن‌ها به تحقق عدالت در سلامت کمک می‌کند.

انتهای پیام