مسعود ماهوتچی در گفتوگو با ایسنا، در مورد نقش دانشگاهها در افزایش بهرهوری در کشور، گفت: در چند سال گذشته، موضوع ارتباط صنعت و دانشگاه همیشه مطرح بوده است، اما امروز این عبارت به یک واژه خستهکننده تبدیل شده؛ زیرا اتفاق مؤثری رخ نداده است. تفاهمنامههای متعددی امضا شده و ارتباطاتی شکل گرفته، اما این همکاریها پایدار نبوده و اثربخشی لازم را نداشتهاند.
وی افزود: آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، فرهنگسازی و مصداقسازی است. باید نمونههای موفق همکاری را در عمل ایجاد کنیم. موفقیت باید در عمل شکل بگیرد، معرفی شود و به نمایش گذاشته شود. هرچه بتوانیم نمونههای هرچند کوچک، اما موفق را ایجاد و آنها را تبلیغ کنیم، زمینه برای همکاریهای بعدی و پایداری این ارتباط فراهمتر خواهد شد.
رئیس دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی امیرکبیر ادامه داد: افراد باید احساس کنند از این ارتباط دستاورد و عایداتی داشتهاند. مجموعههایی که تفاهمنامه امضا میکنند باید ثمره همکاری را ببینند. من به عنوان استاد دانشگاه یا رئیس دانشکده صنایع، زمانی از این همکاری منتفع میشوم که دانشجوی من احساس کند اثرگذار است، میتواند نقشآفرینی کند، فرصتهای شغلی بهتری پیش روی او قرار دارد و گزینههای بیشتری برای آینده خود خواهد داشت. همچنین پایاننامههای دانشجویان باید در مسیر حل مسائل واقعی کشور تعریف شوند، در حالی که امروز بخش قابل توجهی از آنها در مسیر حل مشکلات کشورهای دیگر هستند.
وی خاطرنشان کرد: در مقابل، صنعت نیز باید احساس کند که این همکاری برای آن درآمد، ارزش افزوده و افزایش بهرهوری ایجاد کرده است. صرف امضای یک تفاهمنامه ما را به این اهداف نمیرساند. باید موفقیتها را تعریف، اجرا و معرفی کنیم، زیرا همین موفقیتهای عملی، زمینهساز شکلگیری همکاریهای بزرگتر و مؤثرتر در آینده خواهند شد.
ماهوتچی در پاسخ به این سؤال که تلاش بیشتر باید از سوی دانشگاه باشد یا صنعت، گفت: این تغییر باید از هر دو طرف آغاز شود. هم ذهنیت دانشگاه و هم ذهنیت صنعت باید تغییر کند. صنعت باید از نگاه نتیجهگیری سریع فاصله بگیرد و با صبوری بیشتری به همکاری با دانشگاه نگاه کند. از سوی دیگر، دانشگاهها نیز باید تلاش بیشتری برای انجام پژوهشهای کاربردی داشته باشند و صرفاً در فضای نظری باقی نمانند.
رئیس دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی امیرکبیر تأکید کرد: اگر این دو رویکرد در کنار هم قرار بگیرند؛ اثرگذار خواهد بود. یعنی صنعت با نگاه بلندمدت سرمایهگذاری کند و انتظار نداشته باشد این ارتباط بلافاصله منجر به نتیجه شود و بداند از هر ۱۰ سرمایهگذاری ممکن است دو، سه مورد منتج به اثرگذاری عمیق شود و از طرف دیگر اگر دانشگاه نیز به سمت حل مسائل واقعی کشور حرکت کند، از این ارتباط آثار و دستاوردهای ارزشمندی بهتدریج ایجاد خواهد شد و نتایج آن در همکاریهای بعدی و افزایش بهرهوری کشور قابل مشاهده خواهد بود.
انتهای پیام
