به گزارش ایسنا، بشر در طول تاریخ داستانهای زیادی همچون حماسه «هومر» و داستانهای جنایی «آگاتا کریستی» تولید کرده است تا به قفسههای کتاب راه پیدا کنند، اما پژوهش جدیدی نشان میدهد که هوش مصنوعی ممکن است اکنون تا حدی به مرحله رقابت رسیده باشد.
«گاردین» نوشت: در مطالعهای که در ژورنال «Judgment and Decision Making» منتشر شد، از ۱٬۶۸۲ بزرگسال خواسته شد تا یکی از ۶ داستان کوتاه را بخوانند، که سه مورد از آنها توسط انسانها و سه مورد دیگر توسط چت جیپیتی نوشته شده بود. هر داستان هوش مصنوعی، درونمایهای مشابه با یکی از آثار نوشتهشده توسط انسان داشت.
گروه پژوهش به شرکتکنندگان گفت که این داستانها توسط انسان یا هوش مصنوعی نوشته شده است و سپس از شرکتکنندگان خواسته شد تا میزان جذابیت، گیرایی و کیفیت داستان را ارزیابی کنند.
شرکتکنندگانی که داستانی تولیدشده توسط هوش مصنوعی را خواندند، آن را جذابتر و باکیفیتتر از کسانی ارزیابی کردند که داستانی نوشتهشده توسط انسان را خواندند. با این حال، شرکتکنندگان به داستانهایی که به آنها گفته شده بود توسط انسان نوشته شدهاند، امتیاز بالاتری دادند.
دکتر «دینا اسکولنیک ویزبرگ»(Dr Deena Skolnick Weisberg)، نویسنده ارشد این پژوهش از دانشگاه «Villanova» در پنسیلوانیا، گفت: «سیستمهای هوش مصنوعی هماکنون میتوانند داستانهای کوتاهی تولید کنند که اگر بهتر از داستانهای قلم انسان نباشند، دستکم به اندازه داستانهای نوشتهشده توسط انسان، خوب تلقی میشوند. ما باید بر این اساس، دیدگاههای خود درباره تواناییهای هوش مصنوعی را بهروز کنیم.»
با این حال، ویزبرگ که خود یک نویسنده است، گفت که این به معنای واگذاری نویسندگی به هوش مصنوعی نیست و خاطرنشان کرد، رمانهای تولیدشده توسط فناوری احتمالا با رمانهای نوشتهشده توسط انسان تفاوت خواهند داشت.
او گفت: «ممکن است نیاز داشته باشیم برای رمانهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی و برای رمانهایی که به طور مشترک توسط هوش مصنوعی و بشر نوشته شده است، فضای (پذیرش) فراهم کنیم، اما این به این معنا نیست که دیگر جایی برای قدردانی از فرایند خلاقیت انسانی وجود ندارد... انسان به عنوان نوعی ابراز وجود خلاقانه یا برای به چالش کشیدن خود و یا برای معنا بخشیدن به تجربههایش مینویسد. این واقعیت که هوش مصنوعی میتواند داستانهایی شبیه به داستانهای انسانی تولید کند، هیچیک از اینها را تغییر نمیدهد.»
نتایج همچنین نشان میدهد که نگرشها نسبت به هوش مصنوعی اهمیت دارند. شرکتکنندگانی که نگرش مثبتتری نسبت به هوش مصنوعی داشتند، به داستانهایی که به آنها گفته شده بود توسط چتجیپیتی تولید شدهاند، امتیاز بالاتری نسبت به کسانی دادند که دیدگاه چندان مثبتی نداشتند.
پژوهشگران دو آزمایش دیگر انجام دادند که در آنها از ۹۰۵ بزرگسال خواسته شد، دو داستان از ۶ داستان کوتاه را مطالعه کنند که هر دو با درونمایه یکسان نوشته شده بود اما فقط یکی از آنها به قلم یک انسان بود. سپس از آنها خواسته شد، حدس بزنند کدام یک توسط انسان و کدام یک توسط هوش مصنوعی نوشته شده است.
در یک آزمایش، حدود ۴۰٪ به درستی حدس زدند و در آزمایش دیگر ۵۲٪ به درستی حدس زدند.
ویزبرگ گفت: «نوشتار هوش مصنوعی سبک خاصی دارد که میتوانیم با تمرین کردن، تشخیص دادن آن را یاد بگیریم؛ درست همانطور که میتوانیم سبکهای منحصربهفرد نویسندگان انسانی مختلف را تشخیص دهیم.»
به گفته این پژوهشگر، نوشتار سادهتر هوش مصنوعی خواندن و هضم آن را آسانتر میکند، اما این به معنای منسوخ شدن نویسندگان انسانی نیست.
با این حال، «لوک کنارد،» استاد فیلم و نویسندگی در دانشگاه بیرمنگام، که در این پروژه مشارکت نداشت، تاکید کرد که هوش مصنوعی بسیار جنجالی است.
او گفت: «چون ما انسان هستیم، تمایل داریم هوش مصنوعی را شخصیتسازی کنیم و آن را به عنوان نوعی ربات درخشان با چهرهای خیرخواه و بیغرض تصور کنیم، در حالی که در واقعیت فقط یک کد پیشبینیکننده است که به پایگاه دادههای عظیم دزدیدهشده از نوشتار واقعی بشر متکی است و از نظر فیزیکی در مراکز دادهای عظیم، پرهزینه و مخرب قرار دارد که پیامدهای فاجعهباری برای جوامع اطراف به دنبال دارد.»
کنارد همچنین تاکید کرد که هوش مصنوعی یک ابزار شبیه به یک غلطیاب یا فرهنگ لغت مترادف نیست، بلکه یک تهدید وجودی است.
«کنارد» گفت: «البته که با ارائه دستورالعمل و ظرافت مناسب، میتواند شعری منسجم و حتی لذتبخش تولید کند. با توجه به اینکه روی هزاران سال کار انسان آموزش دیده است، اگر چنین نمیکرد، خجالتآور بود... گمان میکنم سوالی که باید بپرسیم این است: آیا ارزشش را دارد؟ و پاسخ این است: کاملا قاطعانه نه؛ ارزش ندارد.»
انتهای پیام
