علی الهمرادی در گفتوگو با یسنا با اشاره به جایگاه صنعت طیور در اقتصاد کشور اظهار کرد: صنعت مرغداری در ایران پس از صنایع نفت و پتروشیمی از جمله بخشهای مهم سرمایهگذاری محسوب میشود و سهم قابل توجهی در تولید ناخالص ملی و اشتغالزایی دارد.
وی خاطرنشان کرد: میانگین رشد سالانه صنعت مرغ گوشتی در کشور حدود ۶.۱۷ درصد و صنعت مرغ تخمگذار حدود ۴.۰۷ درصد برآورد میشود، ایران سالانه حدود ۲ میلیون تن گوشت مرغ تولید میکند و نزدیک به ۱.۸۵ درصد گوشت مرغ جهان را به خود اختصاص داده است.
این عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی ایلام بیان کرد: مصرف سرانه گوشت مرغ در ایران در سال ۲۰۱۶ حدود ۲۳ کیلوگرم بوده، در حالی که سرانه جهانی مصرف گوشت مرغ حدود ۱۳.۴ کیلوگرم گزارش شده است؛ بنابراین مرغ در سبد غذایی خانوار ایرانی جایگاه مهمی دارد و هرگونه اصلاح در شیوه تولید آن، بهطور مستقیم با سلامت جامعه، امنیت غذایی و اقتصاد خانوار ارتباط دارد.
الهمرادی با تأکید بر اینکه توسعه صنعت طیور نباید صرفاً کمی باشد، توضیح داد: در کنار افزایش تولید، باید به توسعه کیفی نیز توجه کرد؛ یعنی بهرهوری امکانات از نگاه تولیدکننده افزایش یابد، شاخص کارایی تولید بهبود پیدا کند، ارزش غذایی گوشت تولیدی ارتقا یابد، کیفیت لاشه بهتر شود و محصول نهایی از نظر سلامت، میزان چربیهای مضر و باقیماندههای دارویی در وضعیت مطلوبتری قرار گیرد.
وی با اشاره به نقش نهادههای خوراکی در قیمت تمامشده مرغ تصریح کرد: ذرت و کنجاله سویا بهدلیل ثبات نسبی ترکیبات، قابلیت هضم بالا، کم بودن عوامل ضدتغذیهای و تأمین انرژی و اسیدهای آمینه مورد نیاز پرنده، بیش از ۹۰ درصد جیره غذایی طیور را تشکیل میدهند.
الهمرادی تشریح کرد: ذرت حدود ۶۰ درصد جیره غذایی طیور را شامل میشود و واردات آن به کشور نزدیک به ۱۰ میلیون تن است که ارزبری بالایی، حدود ۲.۵ میلیارد دلار، به همراه دارد، کنجاله سویا نیز حدود ۳۰ درصد جیره را تشکیل میدهد و میزان واردات آن نزدیک به ۵ میلیون تن است از طرفی قیمت ذرت و کنجاله سویا همچنان روند صعودی دارد و همین موضوع ضرورت اصلاح الگوهای تولید و کاهش مصرف نهاده را دوچندان میکند.
وی با اشاره به مشکلات رایج در واحدهای مرغداری کشور افزود: در بسیاری از مرغداریها به دلیل مصرف مداوم خوراک، سرعت رشد بالا، افزایش سن کشتار و بالا رفتن وزن مرغ گوشتی، احتمال بروز بیماریهای متابولیکی از جمله سندرم مرگ ناگهانی، نارسایی قلبی، مشکلات اسکلتی و آسیت افزایش مییابد و این موضوع میتواند میزان تلفات را بالا ببرد.
الهمرادی یاد آوری کرد: با افزایش سن و وزن مرغ، نیازهای نگهداری پرنده نیز افزایش پیدا میکند و بخش بیشتری از خوراک مصرفی صرف نگهداری بدن پرنده میشود، نه تولید گوشت اقتصادی، همچنین استفاده گسترده از آنتیبیوتیکهای مشترک بین انسان و دام برای مقابله با عوامل بیماریزا، میتواند موجب باقی ماندن بقایای دارویی در گوشت و افزایش مقاومت آنتیبیوتیکی شود.
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی ایلام، تولید مرغ سایز را راهکاری علمی و اقتصادی برای کاهش این چالشها دانست و بیان کرد: در الگوی مرغ سایز، طول دوره پرورش از حدود ۵۰ روز به ۳۵ تا ۴۲ روز کاهش مییابد و مرغ با وزن زنده استاندارد حدود ۱.۸ تا ۲ کیلوگرم تولید میشود. در این حالت وزن لاشه معمولاً حدود ۱.۳ تا ۱.۵ کیلوگرم خواهد بود.
اله مرادی تصریح کرد: گوشت مرغ سایز چربی کمتر و ضایعات کمتری دارد و بهدلیل سن پایینتر کشتار، از نظر تردی، طعم، کیفیت لاشه و سلامت مصرفکننده وضعیت مطلوبتری ایجاد میکند.
وی با بیان اینکه تولید مرغ سایز میتواند به ارتقای سلامت و بهداشت عمومی کمک کند، تأکید کرد: کاهش طول دوره پرورش، موجب کاهش ریسک ابتلا به بیماریها، کاهش هزینه درمان، کاهش مصرف آنتیبیوتیک و کاهش هزینههای واکسیناسیون میشود. همچنین درصد تلفات و ریسک تلفات مرغهای سنگین کاهش پیدا میکند.
این عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات ادامه داد: از دیگر مزایای تولید مرغ سایز، بهبود ضریب تبدیل غذایی، افزایش بهرهوری، افزایش تعداد دورههای پرورش در سال و امکان افزایش تولید بدون نیاز به سرمایهگذاری مجدد گسترده است. همچنین با کاهش وزن نهایی پرنده، میتوان تراکم در واحد سطح را تا حدود ۲۰ درصد افزایش داد که این موضوع از نظر اقتصادی برای تولیدکننده اهمیت زیادی دارد.
الهمرادی با اشاره به مزایای مرغ سایز در مرحله کشتار و عرضه تشریح کرد : این نوع تولید باعث کاهش چربی و ضایعات در زمان قطعهبندی، افزایش ماندگاری لاشه در سردخانه و امکان سورتبندی و بستهبندی بهتر در مراحل مختلف کشتار میشود. این مسئله برای بازار داخلی و همچنین توسعه صادرات اهمیت دارد.
وی افزود: استانداردسازی تولید گوشت مرغ ایرانی از طریق توسعه مرغ سایز، میتواند زمینه صادرات را فراهم کند. با توجه به ذبح شرعی در کشور، امکان صادرات گوشت مرغ به کشورهای منطقه وجود دارد و تولید محصولی سالم، استاندارد و قابل رقابت میتواند جایگاه ایران را در بازارهای منطقهای تقویت کند.
این عضو هیئت علمی افزایش قدرت خرید اقشار کمدرآمد را از دیگر آثار توسعه مرغ سایز دانست و بیان کرد: وقتی لاشه مرغ وزن متعادلتری داشته باشد، خرید آن برای خانوارهای کمدرآمد آسانتر میشود و مصرفکننده میتواند متناسب با نیاز و توان اقتصادی خود، محصول سالمتر و باکیفیتتری تهیه کند.
الهمرادی در خصوص علل پایین بودن تولید مرغ سایز در ایران تشریح کرد: یکی از دلایل اصلی، استقبال برخی کشتارگاهها از مرغ سنگین است، زیرا افت کشتار در مرغهای سنگین کمتر به نظر میرسد. از سوی دیگر، بخشی از مصرفکنندگان هنوز با فواید مرغ سایز آشنا نیستند و فرهنگ مصرف این نوع مرغ بهصورت کامل شکل نگرفته است.
وی اضافه کرد: نبود عرضه منسجم مرغ سایز در فروشگاهها نیز از موانع مهم توسعه این محصول است. تا زمانی که مصرفکننده دسترسی آسان و مستمر به مرغ سایز نداشته باشد، نمیتوان انتظار داشت این الگوی مصرف بهسرعت در جامعه فراگیر شود.
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی ایلام در پایان تأکید کرد: توسعه تولید مرغ سایز نیازمند همکاری همزمان تولیدکنندگان، کشتارگاهها، شبکه توزیع، دستگاههای اجرایی و رسانههاست اگر اطلاعرسانی درست انجام شود و مزایای اقتصادی، بهداشتی و تغذیهای این محصول برای جامعه تبیین شود، میتوان بخشی از مشکلات صنعت مرغ گوشتی کشور را کاهش داد و شاخصهای اقتصادی تولید گوشت مرغ را به استانداردهای جهانی نزدیکتر کرد.
انتهای پیام
