فرهاد سرگلزایی در گفت وگو با ایسنا، افزود: برنامهریزی ما این است که در پایان برنامه هفتم توسعه، شاخص بهرهمندی جمعیت روستایی استان از آب پایدار را به بیش از ۹۱ تا ۹۲ درصد برسانیم و از متوسط کشور عبور کنیم.
مدیرعامل آب و فاضلاب استان در ادامه گفت: شرایط سیستانوبلوچستان از نظر جغرافیایی و جمعیتی با بسیاری از استانهای کشور متفاوت است. استان وسعت زیادی دارد و جمعیت روستایی در مناطق گستردهای پراکنده شده است. وقتی جمعیت در پهنه وسیعی پراکنده باشد، اجرای زیرساخت برای هر خانوار هزینه بیشتری خواهد داشت. از طرف دیگر، منابع آب در بسیاری از مناطق فاصله زیادی با محل مصرف دارند و برای انتقال آب باید خطوط طولانی اجرا کنیم. در برخی روستاها ۱۲، ۱۹ یا ۲۰ کیلومتر خط انتقال اجرا میکنیم و در بعضی مناطق این فاصله به ۳۰ یا ۳۵ کیلومتر میرسد. برای نمونه، در یکی از دهستانها خط انتقال ۳۵ کیلومتری اجرا شده است تا آب به روستا برسد.
وی تاکید کرد: بنابراین پروژه آبرسانی در سیستان و بلوچستان فقط به اجرای شبکه توزیع داخل روستا محدود نمیشود و ممکن است تأمین منبع، اجرای خط انتقال، احداث ایستگاه پمپاژ، ساخت مخزن و اجرای شبکه را همزمان نیاز داشته باشد.
سرگلزایی در خصوص محدودیت منابع زیرزمینی نیز اظهار کرد: در بعضی مناطق، منابع زیرزمینی آب ظرفیت محدودی دارند و نمیتوانیم برای بلندمدت تنها به همان منابع تکیه کنیم. برای مثال در مناطقی از تفتان، برخی روستاها از منابعی استفاده میکنند که ظرفیت آنها محدود است. در سراوان نیز برای آبرسانی به بعضی روستاها باید از منابعی با فاصله حدود ۳۰ تا ۴۰ کیلومتر استفاده کنیم. بنابراین همزمان با اجرای شبکه باید برای منابع جایگزین نیز برنامه داشته باشیم. اگر تنها شبکه را توسعه دهیم، اما منبع آب پایدار نباشد، بعد از مدتی همان منطقه دوباره با تنش آبی مواجه خواهد شد.
وی خاطرنشان کرد: سال ۱۴۰۴ حدود ۶ همت اعتبار برای پروژههای آب و فاضلاب استان در نظر گرفته شد و تأمین مالی طرحها از محلهای مختلف دنبال شد. با توجه به حجم پروژههای آبرسانی و نیاز استان، استفاده از ظرفیتهای مختلف اعتباری برای فعال نگه داشتن طرحها اهمیت زیادی داشت و تلاش کردیم اعتبارات موجود را به پروژههایی اختصاص دهیم که با تکمیل آنها امکان ارائه خدمت به مردم فراهم شود. در کنار اعتبارات استانی و ملی، از ظرفیتهای مختلف برای اجرای طرحهای آبرسانی استفاده شد و قرارگاه محرومیتزدایی و سایر مجموعههای مشارکتکننده نیز در اجرای بخشی از پروژهها نقش داشتند. این منابع کمک کرد کارگاههای پروژههای آب و فاضلاب فعال بمانند و طرحهایی که مردم برای بهرهبرداری از آنها انتظار داشتند، به دلیل کمبود نقدینگی متوقف نشوند. البته با توجه به گستردگی استان و تعداد روستاهای نیازمند آبرسانی، استمرار تأمین اعتبار برای تکمیل پروژههای موجود و اجرای طرحهای جدید ضروری است.
انتهای پیام
