ناباروری، سرآغاز راهی پیچیده و چندلایه است که بسیاری از زوج‌ها را به امید یافتن پاسخی برای فرزندآوری، به سمت مراکز درمانی می‌کشاند؛ اما آنچه در این مسیر اغلب نادیده گرفته می‌شود، تفاوت‌های بنیادین هر پرونده بالینی است.

دکتر تکتم صادقی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اینکه ناباروری را نمی‌توان یک بیماری با ریشه مشترک دانست، اظهار کرد: هر زوجی با ترکیبی منحصربه‌فرد از عوامل سنی، هورمونی، ساختاری و ژنتیکی مواجه است؛ از این رو، تجویز یک روش درمانی ثابت برای همه، نه تنها کارآمد نیست، بلکه می‌تواند مسیر درمان را طولانی و پرهزینه کند.

 وی تعیین مسیر درمان را وابسته به شاخص‌هایی چون سن زن، مدت زمان ناباروری، ذخیره تخمدانی، وضعیت لوله‌های رحمی و کیفیت اسپرم دانست و بر لزوم ارزیابی جامع پیش از هر اقدام درمانی تأکید کرد.

این متخصص کمک‌باروری با یادآوری گزینه‌های متعدد درمانی، خاطرنشان کرد: در مواردی که اختلالات زمینه‌ای مانند تنبلی تخمدان، کم‌کاری تیروئید یا چسبندگی‌های خفیف تشخیص داده شود، همان‌طور که درمان دارویی یا اصلاح سبک زندگی می‌تواند پاسخ‌گو باشد، روش‌های ساده‌تری نظیر IUI (تلقیح داخل رحمی) نیز در بسیاری از زوج‌ها به بارداری موفق منجر می‌شود. در مقابل، IVF یا ICSI برای شرایطی اندیکاسیون دارند که انسداد لوله‌ها، ناباروری شدید مردانه یا شکست روش‌های قبلی مطرح باشد.

صادقی با تأکید بر اینکه هدف نهایی درمان، «رسیدن به بارداری سالم» است، نه صرفاً انجام تکنیک‌های پیشرفته، تصریح کرد: پزشک متخصص باید همچون یک نقشه‌خوان ماهر، بر اساس دقیق‌ترین داده‌های بالینی، کوتاه‌ترین و مؤثرترین مسیر را برای هر زوج ترسیم کند.

وی ادامه داد: تشخیص صحیح علت ناباروری، نه فقط قدم اول، بلکه مهم‌ترین گام در این سفر طولانی است و هر گونه شتاب در انتخاب روش، بدون طی این مرحله، می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد.

انتهای پیام