رضا گلستانی در گفتوگو با ایسنا با ارزیابی عملکرد دو ساله دولت چهاردهم، اظهار کرد: اگر بخواهیم عملکرد دو ساله دولت آقای پزشکیان را منصفانه ارزیابی کنم، باید میان «آنچه دولت میخواست انجام دهد» و «آنچه در میدان عمل امکان انجام آن را پیدا کرد» تفکیک قائل شویم. من به عنوان کسی که در انتخابات و ستاد انتخاباتی آقای پزشکیان مسئولیت داشته و از ابتدا با اعتقاد به گفتمان ایشان در کنار این دولت بودهام، حمایت خود را مشروط به نتیجهگرایی و پاسخگویی میدانم، نه حمایت بیقیدوشرط.
وی با اشاره به اتفاقات رخ داده در دولت چهاردهم، تصریح کرد: دولت چهاردهم در شرایطی کار خود را آغاز کرد که کشور با مجموعهای از مشکلات انباشته اقتصادی، کاهش سرمایه اجتماعی، تحریمها، ناترازیهای انرژی، مشکلات معیشتی و پیچیدگیهای سیاست خارجی مواجه بود و در ادامه نیز با بحرانها و فشارهای امنیتی و منطقهای کمسابقه روبهرو شد. بنابراین قضاوت درباره عملکرد دولت بدون در نظر گرفتن این شرایط، قضاوتی کامل و منصفانه نیست.
عضو جبهه اصلاحات خراسان رضوی ادامه داد: با این حال، این واقعیت نباید بهانهای برای نادیده گرفتن ضعفهای دولت باشد. در حوزه اقتصاد، به اعتقاد من مهمترین مسئله همچنان معیشت مردم، کاهش قدرت خرید، بیثباتی اقتصادی و ایجاد چشمانداز قابل اعتماد برای تولید و سرمایهگذاری است. دولت باید بتواند بیش از گذشته میان سیاستهای اقتصادی، سیاست خارجی و ظرفیتهای داخلی کشور پیوند ایجاد کند. اقتصاد ایران بدون ثبات سیاسی، کاهش ریسکهای خارجی و بازگشت اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی، به رشد پایدار نخواهد رسید.
گلستانی در ارزیابی عملکرد دولت در حوزه سیاست خارجه، اظهار کرد: در سیاست خارجی، تلاش برای گفتوگو و تعامل سازنده با جهان و همسایگان را باید یکی از نقاط مهم رویکرد دولت دانست. در عین حال، جامعه انتظار دارد دیپلماسی از سطح مدیریت بحران فراتر رفته و به ابزاری برای ایجاد فرصت اقتصادی و تأمین منافع ملی تبدیل شود. خود دولت نیز در مقاطع مختلف بر توسعه روابط با همسایگان و پیگیری مذاکرات تأکید داشته است.
وی افزود: در حوزه سیاست داخلی و اجتماعی نیز به نظرم دولت هنوز با فاصله قابل توجهی میان «انتظارات ایجادشده» و «آنچه محقق شده» مواجه است. شعار وفاق ملی، زمانی میتواند به سرمایه اجتماعی تبدیل شود که مردم آثار آن را در زندگی روزمره و در نحوه مواجهه حاکمیت با جامعه احساس کنند. رفع محدودیتهای اجتماعی، تقویت حقوق شهروندی، استفاده از ظرفیت جوانان، زنان، نخبگان و احزاب و ایجاد فضای گفتوگوی واقعی، بخش مهمی از وعدهای بود که جامعه به آن امید بست.
دبیر حزب اسلامی کار خراسان رضوی اضافه کرد: من همچنان از دولت پزشکیان حمایت میکنم؛ اما معتقدم حمایت واقعی، سکوت در برابر ضعفها نیست. ما برای کسب منصب، سهمخواهی یا رسیدن به موقعیتهای دولتی پای کار پزشکیان نیامدیم. اگر در انتخابات از ایشان حمایت کردیم، به دلیل باور به یک مسیر و یک گفتمان بود؛ گفتمانی که بر عقلانیت، اصلاح امور، کاهش شکاف دولت و ملت، وفاق و استفاده از همه ظرفیتهای کشور تأکید داشت. البته بماند که این گلایه را هم داشته و داریم که در بدنه دولت، کمترین استفاده از نخبگان و متخصصان ستادی شده است.
عضو جبهه اصلاحات خراسان رضوی با بیان اینکه امروز از دولت انتظار داریم با شجاعت بیشتری تصمیم بگیرد، اظهار کرد: از دولت انتظار میرود که از ظرفیت بدنه اجتماعی و سیاسی حامی خود استفاده کند و اجازه ندهد سرمایه اجتماعی ایجادشده در انتخابات به مرور فرسوده شود. حمایت ما از آقای پزشکیان، حمایت از «امکان اصلاح» و امید به آینده کشور است و طبیعتاً این حمایت باید با مطالبهگری همراه باشد. به باور من، دولت هنوز فرصت دارد که در نیمه دوم مسیر خود، کارنامهای قویتر ارائه کند، مشروط بر اینکه از ظرفیت جامعه، احزاب و کارشناسان بیشتر بهره گیرد، تصمیمگیری را چابکتر کند و از فاصله میان وعدههای انتخاباتی و عملکرد اجرایی بکاهد.
گلستانی با بیان اینکه یکی از کاستیهای عملکرد دولت در نوع رابطه با احزاب و تشکلهای سیاسی است، گفت: دکتر پزشکیان اساساً با شعار «وفاق» و استفاده از ظرفیتهای مختلف سیاسی وارد عرصه شد و طبیعی است که انتظار داشته باشیم احزاب و جریانهای سیاسی، بهویژه احزابی که در شکلگیری گفتمان انتخاباتی دولت نقش داشتند، از جایگاه واقعیتری در فرآیند تصمیمسازی برخوردار باشند. خود رئیسجمهور نیز بر ضرورت استفاده از ظرفیت احزاب و جریانهای سیاسی تأکید کرده است.
وی افزود: نقطه قوت دولت این بوده که در سطح شعار، ادبیات تقابلی را کاهش داده و تلاش کرده مفهوم وفاق ملی را جایگزین حذف و رویارویی سیاسی کند. اما مسئله اینجاست که وفاق ملی نباید صرفاً به معنای کنار هم نشاندن افراد از گرایشهای مختلف در ساختار اجرایی باشد. وفاق زمانی معنا پیدا میکند که «احزاب» به عنوان نهادهای واسط میان جامعه و حاکمیت نیز در فرآیند سیاستگذاری و تصمیمسازی نقش داشته باشند. به نظر من یکی از ضعفهای دولت در این دو سال، کمتوجهی به ظرفیت سازمانیافته احزاب است. حزب فقط محل برگزاری انتخابات نیست؛ احزاب میتوانند مسئلهشناسی کنند، برنامه ارائه دهند، نیروی متخصص تربیت و عملکرد دولت را نقد کنند و حتی در شرایط بحرانی به کمک دولت و حاکمیت بیایند.
عضو جبهه اصلاحات خراسان ادامه داد: دولت نباید احزاب را فقط در زمان انتخابات به یاد بیاورد. اگر قرار است وفاق ملی شکل بگیرد، باید «گفتوگوی مستمر دولت با احزاب» ایجاد شود که صرفاً تشریفاتی نباشد و خروجی آن در سیاستگذاریهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور دیده شود. رابطه سالم میان دولت و احزاب باید دوسویه باشد. دولت باید شنونده و پاسخگو باشد و احزاب نیز باید برنامه، راهکار و نقد کارشناسی ارائه دهند.
گلستانی با بیان اینکه دولت پزشکیان هنوز میتواند این ضعف را جبران کند، افزود: تشکیل نشستهای منظم با احزاب، دریافت گزارشهای کارشناسی آنان، استفاده از ظرفیت کمیتههای تخصصی احزاب و ایجاد سازوکاری برای انتقال مطالبات جامعه به دولت میتواند به تقویت سرمایه اجتماعی کمک کند. اگر دولت بتواند رابطه خود را با جامعه، احزاب، نخبگان و بدنه اجتماعی حامی خود عمیقتر کند، وفاق ملی از یک شعار سیاسی به یک سرمایه واقعی برای اداره کشور تبدیل خواهد شد.
انتهای پیام
