محمد رضایی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: وقتی در کشور برای حمایت از خانواده و جوانی جمعیت قانون تصویب شده و برای مادر و کودک نیز در آن احکامی پیشبینی شده است، باید به این پرسش توجه کرد که خانواده پس از تولد فرزند در محیط شهری با چه شرایطی مواجه است و آیا امکان حضور و تردد آسان در اماکن عمومی برای آن فراهم است یا خیر.
وی با اشاره به ماده ۲۲ قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت افزود: در این قانون موضوع تأمین فضاهای مناسب برای رفع نیازهای نوزادان، کودکان و مادران مورد توجه قرار گرفته و حتی از ایجاد «مراکز تکریم مادر و کودک» سخن گفته شده است.
این فعال اجتماعی ادامه داد: اگر قرار است حمایت از خانواده در عمل دنبال شود، باید محیط شهری نیز با نیازهای خانوادهای که صاحب فرزند شده است سازگار باشد. یکی از ابتداییترین این نیازها، امکان جابهجایی آسان والدین همراه با نوزاد یا کودک است.
رضایی در ادامه گفت: امروز یک مادر یا پدر ممکن است برای عبور دادن کالسکه کودک از یک پیادهرو، ورود به یک ساختمان عمومی یا استفاده از یک مرکز خدماتی با پله، جدول، مسیر مسدود یا ورودی نامناسب مواجه شود. بنابراین مناسبسازی برای کالسکه را میتوان بخشی از نگاه جامعتر به حمایت از خانواده دانست.
وی با بیان اینکه این موضوع ارتباط مستقیمی با مطالبه دسترسپذیری افراد دارای معلولیت دارد، اظهار کرد: بسیاری از زیرساختهایی که برای عبور کالسکه کودک لازم است، همان زیرساختهایی است که یک فرد دارای معلولیت برای استفاده مستقل از فضای شهری به آن نیاز دارد؛ از رمپ استاندارد و مسیر هموار گرفته تا ورودی بدون پله و آسانسور.
رضایی تأکید کرد: به همین دلیل، میتوان از ظرفیت قانون جوانی جمعیت برای پررنگتر شدن موضوع دسترسپذیری استفاده کرد. این به معنای جایگزین کردن مطالبه افراد دارای معلولیت با نیاز خانوادهها نیست، بلکه هر دو گروه در بسیاری از موارد یک مطالبه مشترک دارند؛ شهری که مانع تردد نباشد.
وی افزود: اگر خانوادهای برای فرزندآوری مورد حمایت قرار میگیرد، حمایت باید در زندگی روزمره نیز خود را نشان دهد. خانواده باید بتواند همراه با کودک خود در پارک، مرکز درمانی، مراکز خدماتی، اماکن عمومی و سایر فضاهای شهری حضور پیدا کند و با موانع غیرضروری مواجه نشود.
این فعال اجتماعی با اشاره به اینکه مناسبسازی معمولاً به عنوان موضوعی مرتبط با افراد دارای معلولیت شناخته میشود، گفت: باید نگاه گستردهتری به این مسئله داشت. دسترسپذیری برای خانواده دارای کالسکه، سالمند، فرد دارای معلولیت و حتی افرادی که به صورت موقت با محدودیت حرکتی مواجه هستند، یک نیاز مشترک است.
رضایی پیشنهاد کرد دستگاههای مسئول در اجرای سیاستهای حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، در کنار مشوقهای اقتصادی و خدماتی، وضعیت دسترسپذیری اماکن عمومی برای مادران، نوزادان و کودکان را نیز مورد ارزیابی قرار دهند و این موضوع در طراحی و مناسبسازی فضاهای شهری جدیتر گرفته شود.
وی خاطرنشان کرد: اگر قرار است قانون جوانی جمعیت به حمایت واقعی از خانواده منجر شود، باید از نگاه صرفاً عددی به افزایش تولد عبور کرد و شرایط زندگی خانواده پس از تولد فرزند نیز مورد توجه قرار گیرد. دسترسی آسان به شهر و خدمات عمومی یکی از همین شرایط است.
رضایی در پایان یادآور شد: شاید بتوان مناسبسازی برای کالسکه کودکان را به عنوان یک نقطه مشترک و قابل مطالبه مطرح کرد؛ موضوعی که هم با سیاست حمایت از خانواده ارتباط دارد و هم میتواند مسیر را برای تحقق بهتر حقوق افراد دارای معلولیت و ایجاد شهری دسترسپذیر برای همه شهروندان هموار کند.
انتهای پیام
