نتایج پژوهش جدید دانشمندان دانشگاه میشیگان نشان میدهد بسیاری از اعداد نمایش داده شده در ساعتهای هوشمند، برآوردهایی هستند که به کمک الگوریتمهای رایانهای به دست میآیند و همیشه اندازهگیری مستقیم وضعیت بدن نیستند.
میلیونها نفر از ساعتهای هوشمند برای بررسی ضربان قلب، تعداد گامها، خواب، فعالیت ورزشی و دیگر شاخصهای سلامت استفاده میکنند. با پیشرفتهتر شدن این دستگاهها، اطلاعات پیچیدهتری نیز درباره میزان کالری مصرف شده، ریکاوری، میزان آب بدن و ترکیب بدنی ارائه میشود، با این حال، کاربران همیشه نمیدانند این اعداد چگونه محاسبه شدهاند و تا چه اندازه میتوان به آنها اعتماد کرد.
ادام لپلی، استادیار دانشکده حرکتشناسی دانشگاه میشیگان و اعضای گروه پژوهشی وی، چارچوبی برای کمک به کاربران طراحی کردهاند تا مشخص شود ساعتهای هوشمند دقیقا چه چیزهایی را اندازهگیری و چه مواردی را صرفا برآورد میکنند همچنین کاربران چگونه باید این اطلاعات را تفسیر کنند.
وی افزود: نباید با تمام نتایج ساعتهای هوشمند به یک شکل برخورد کرد. برخی اندازهگیریها ارتباط نزدیکی با سیگنالهایی دارند که حسگرهای ساعت بهطور مستقیم دریافت میکنند اما بسیاری دیگر از ترکیب این سیگنالها با اطلاعات شخصی کاربر، فرضیات و الگوریتمهای اختصاصی شرکت سازنده به دست میآیند.
برای مثال، حسگرهای نوری با تاباندن نور به پوست، تغییرات جریان خون در مچ دست را تشخیص میدهند و از این اطلاعات برای برآورد ضربان قلب استفاده میشود. حسگرهای حرکتی نیز حرکت بدن را تشخیص میدهند و سامانه موقعیتیابی(GPS) اطلاعاتی مانند موقعیت، مسافت و سرعت حرکت در فضای باز را ثبت میکند. سپس نرمافزار ساعت این سیگنالها را پردازش کرده و به اعدادی تبدیل میکند که روی صفحه نمایش داده میشوند.
اندازهگیریهای ساده معمولا قابل اعتمادتر هستند. ضربان قلب در حالت استراحت، ضربان قلب هنگام فعالیت ورزشی یکنواخت، تعداد گامها و سرعت حرکت در فضای باز معمولا از برآوردهای پیچیدهای مانند کالری مصرف شده، مراحل خواب، میزان آب بدن، ریکاوری و ترکیب بدنی دقیقتر هستند.
نتایج قابل اعتمادتر نیز ممکن است تحت تاثیر عوامل بیرونی قرار بگیرند. حرکت زیاد، شل بودن بند ساعت، دما، تعریق، خالکوبی، رنگ پوست و تفاوت در ترکیب بدنی میتواند بر نتایج تاثیر بگذارد. همچنین ممکن است دو برند ساعت هوشمند برای یک فرد، اعداد متفاوتی نشان دهند، زیرا شرکتهای سازنده از حسگرها، تعاریف و الگوریتمهای اختصاصی متفاوتی استفاده میکنند.
پژوهشگران معتقدند اطلاعات ساعتهای هوشمند بیشتر برای پیگیری روند تغییرات فردی تا ارائه اندازهگیریهای دقیق پزشکی مفید است. برای مثال، تغییر تدریجی ضربان قلب در حالت استراحت، الگوی خواب یا میزان فعالیت روزانه ممکن است از یک نتیجه غیرمعمول در یک روز مشخص، اطلاعات مفیدتری ارائه دهد. همچنین بررسی تغییرات در طول چند روز یا چند هفته نیز میتواند تصویر روشنتری از وضعیت سلامت فرد باشد.
این گروه پژوهشی با بررسی نتایج پژوهشهای پیشین به این نتایج دست یافت. پژوهشگران برای یافتن پژوهشهای مرتبط، پایگاههای «پابمد» (PubMed)، «اسپورتدیسکوس» (SPORTDiscus) و «گوگل اسکالر» (Google Scholar) را تا ژوئن ۲۰۲۶ بررسی کردند. آنان همچنین اسناد فنی، اطلاعات مقرراتی، توصیههای تخصصی و منابع مورد استفاده در پژوهشهای مرتبط را بررسی کردند.
ساعتهای هوشمند میتوانند افراد را نسبت به وضعیت سلامت و عادات روزانه خود آگاهتر کنند اما کاربران نباید هر عدد نمایش داده شده را واقعیت قطعی یا تشخیص پزشکی تلقی کنند.
سایت نوریج گزارش کرد که این دستگاهها بهتر است ابزارهایی برای شناسایی الگوها و تغییرات احتمالی و نه جایگزینی برای تجهیزات آزمایشگاهی، آزمایشهای تخصصی یا مشاوره با متخصصان سلامت در نظر گرفته شوند.
یافتههای این پژوهش در نشریه Sensors منتشر شده است.
انتهای پیام
