مهدی آشوع، روز یکشنبه ۱۵ شهریور در این نشست خبری خطاب به اصحاب رسانه، اظهار کرد: تنها درخواستم این است که هرچقدر می‌توانید مخاطبان را تشویق کنید که این اثر را ببینند، زیرا یک اثر در برخورد با مخاطبش کامل می‌شود. هیچ کس در کار هنری علاقه‌ای به هنر گلخانه‌ای ندارد. یعنی کاری انجام دهد که در گوشه‌ای بماند و کسی از آن مطلع نشود. هنر برای دیده شدن تولید می‌شود.

وی با اشاره به شکل‌گیری ایده اولیه نمایش، گفت: دقیقا نمی‌توان گفت که ایده از چه زمانی در ذهن آدم شکل می‌گیرد. از خواندن داستان‌ها، رمان‌ها و تماشای فیلم‌ها و سریال‌ها مختلف ممکن است به وجود آمده باشد. شاید شروع‌اش از خواندن داستانی بود که آقای رضا جولایی نویسنده آن بود، یا از فیلم «سوءقصد ذات همایونی» یا کتابی به نام «عملیات در تهران» که درباره اجلاس سران متفقین در تهران و تلاش جاسوسان آلمانی برای ترور چرچیل، روزولت و استالین بود. همچنین علاقه شخصی من به تاریخ نیز در این ایده مؤثر بود.

آشوع بیان کرد: قصه در شهریور ۱۳۳۶ و در زمان اشغال کشور توسط نیروهای متفقین می‌گذرد. نمی‌خواهم درباره جزئیات قصه صحبت کنم تا برای مخاطبان جذابیت باقی بماند. این یک قصه جنایی است که در آن موقعیت بحرانی شکل می‌گیرد و با شرایط سیاسی آن زمان قرابت‌هایی دارد.

وی درباره روند نگارش نمایشنامه، گفت: از خرداد سال گذشته که بعد از جنگ دوازده‌روزه بود، چندین بار بازنویسی کردم. نمایشنامه‌نویسی من به‌صورت کارگاهی است، یعنی به مرور می‌نویسم، جلوتر می‌روم، آزمون و خطا می‌کنم تا به نقطه مطلوب برسم. الان فکر می‌کنم که حداقل در این لحظه به ایده‌آل خود رسیده‌ام. امیدوارم با حمایت شما، این اثر دیده شود و مخاطبان را به سالن بکشاند.

 کارگردان این نمایش اظهار کرد: شاید این اولین بار باشد که این‌قدر نزدیک با حوزه هنری کار می‌کنم. پیش‌ از این تصور می‌کردم که همکاری با نهادهای فرهنگی ممکن است باعث محدودیت یا دخالت در اثر شود، اما که حتی یک کلمه هم به من گفته نشد که چیزی را کم یا زیاد کنم. حوزه هنری با ما همراه بود و این اثر، اثری مؤلفانه و حاصل تلاش گروه خودمان است.

آشوع با اشاره به فرم اجرایی نمایش، گفت: تمام تلاشمان را کردیم که از فرم‌های به‌روز در اجرا استفاده کنیم. به دلیل ژانر جنایی و پلیسی اثر، تصمیم گرفتیم نمایش را به‌صورت دوسویه اجرا کنیم. یعنی تماشاگران از دو سمت چپ و راست صحنه، نمایش را از زوایای دید متفاوتی تماشا می‌کنند. این چینش، بخشی از فرم اجراست و می‌تواند حدس‌ها و گمان‌های مخاطبان را تحت تأثیر قرار دهد. همچنین از لحظه ورود مخاطب تا بروشور و پوستر و همه جزئیات برای بهتر دیده شدن اثر است.

وی ادامه داد: برخی از شخصیت‌های واقعی آن دوره تاریخی در نمایش حضور دارند و سعی کردم قصه‌ای متفاوت بر اساس این شخصیت‌ها بسازم. تئاتر می‌تواند بسیار ساده یا بسیار سخت باشد، اما من دوست دارم اگر فرصتی داشته باشم، کاری خلاقانه و مبتنی بر علاقه‌ام انجام دهم.

آشوع با تأکید بر حمایت از تئاتر، گفت: انتظار دارم از این نمایش حمایت شود تا روند تولید تئاتر در استان شکل بگیرد. فرم‌های اصیل تئاتری در حال از دست رفتن است و من سعی کردم یک کار ملی و میهنی بسازم.

انتهای پیام