در این کنگره، علاوه بر حضور مهمانان و متخصصانی از کشورهای مختلف، مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها، ارائه مقالات و پنل‌های تخصصی با محوریت تازه‌های پزشکی هسته‌ای برگزار می‌شود تا آخرین یافته‌ها و تجربیات علمی این حوزه در میان متخصصان به اشتراک گذاشته شود.

 رادیوداروهای مورد استفاده در دنیا، در ایران نیز استفاده می‌شود

شهرام دبیری، رئیس بیست‌وششمین کنگره بین‌المللی سالانه پزشکی هسته‌ای در آیین افتتاحیه با اشاره به فعالیت‌های سازمان انرژی اتمی و شرکت پارسی زوتو در حوزه پزشکی هسته‌ای، اظهار کرد: سازمان انرژی اتمی و شرکت پارسی زوتو همگام با دنیا در این حوزه پیش می‌روند و همان رادیوداروهایی که در کشورهای مختلف جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند، در کشور نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

وی ضمن خیرمقدم به مهمانان خارجی حاضر در این کنگره، گفت: حدود ۱۰ سخنرانی توسط مهمانان خارجی در این کنگره ارائه خواهد شد که تعدادی از سخنرانان به صورت حضوری از کشورهای آفریقای جنوبی، جمهوری آذربایجان، روسیه و عراق در کنگره حضور پیدا کرده‌اند و تعدادی دیگر نیز به صورت ویدئوکنفرانس در این برنامه شرکت خواهند کرد.

رئیس بیست‌وششمین کنگره بین‌المللی سالانه پزشکی هسته‌ای با بیان اینکه این کنگره علمی هر سال برگزار می‌شود، افزود: پیش از این نیز دو دوره از این کنگره در تبریز برگزار شده و در این دوره تلاش ما بر این است که برنامه‌ای پربار برگزار شود.

وی ادامه داد: با توجه به پیشرفت‌هایی که در حوزه پزشکی هسته‌ای اتفاق افتاده است، امیدواریم بتوانیم از برگزاری این کنگره بهره زیادی ببریم و متخصصان رشته‌های مختلف نیز با تازه‌های پزشکی هسته‌ای آشنا شوند.

وی با اشاره به مقالات ارائه‌شده در این دوره از کنگره، بیان کرد: حدود ۱۱۰ مقاله در کتاب چکیده مقالات (Abstract Book) منتشر شده است. همچنین حدود ۴۰ سخنرانی در ارتباط با پزشکی هسته‌ای و حدود ۲۰ سخنرانی نیز در حوزه رادیوفارماسی و فیزیک پزشکی ارائه خواهد شد.

دبیری با اشاره به برگزاری پنل‌های تخصصی در این کنگره گفت: حدود هشت پنل تخصصی نیز برگزار خواهد شد و در نهایت، سه مقاله برتر این کنگره نیز انتخاب و مورد تقدیر قرار خواهند گرفت و به صاحبان آن‌ها جایزه اهدا خواهد شد؛ این جایزه هر سال به صاحبان مقالات برتر تقدیم می‌شود.

در سرطان تیروئید مقاوم به ید، پایش بیمار می‌تواند جایگزین درمان فوری شود

دکتر یلدا صالحی، متخصص پزشکی هسته‌ای در این همایش با اشاره به معیارهای سرطان تیروئید مقاوم به درمان با ید اظهار کرد: پیشرفت بیماری در مدت کمتر از ۶ ماه، افزایش بیش از ۲۰ درصدی اندازه ضایعات، ایجاد یا تشدید علائم، افزایش تیروگلوبولین و از دست رفتن جذب ید از جمله معیارهای مهم در تشخیص این وضعیت است. تغییرات ژنتیکی نیز می‌تواند با فعال‌شدن مسیرهای مرتبط با رشد سلولی، موجب کاهش جذب ید و مقاومت بیماری به درمان شود.

وی با تأکید بر اینکه هر بیمار مبتلا به سرطان تیروئید مقاوم به ید، لزوماً نیازمند درمان سیستمیک نیست، گفت: اگر بیماری بدون علامت، کم‌حجم و پایدار باشد و ضایعات تهدیدکننده‌ای برای سیستم عصبی مرکزی یا راه هوایی وجود نداشته باشد، می‌توان بیمار را تحت نظر گرفت و به‌صورت دوره‌ای تصویربرداری انجام داد. در بیماران دارای ضایعات محدود نیز روش‌هایی مانند جراحی، رادیوتراپی و برخی درمان‌های موضعی قابل استفاده است.

وی ادامه داد: در صورت نیاز به درمان سیستمیک، بررسی جهش‌های ژنی پیش از آغاز درمان اهمیت زیادی دارد و در صورت شناسایی جهش‌های قابل هدف، می‌توان از درمان‌های اختصاصی استفاده کرد. در بیماران فاقد هدف ژنتیکی مشخص، لنواتینیب یکی از گزینه‌های درمانی است و در صورت پیشرفت بیماری، درمان‌های خطوط بعدی بررسی می‌شوند. با توجه به عوارض داروهای سیستمیک، از جمله افزایش فشار خون و عوارض کلیوی و گوارشی، پایش منظم بیماران در طول درمان ضروری است.

پت‌اسکن؛ ابزاری برای شناسایی و ارزیابی سرطان تیروئید در بیماران پرخطر

دکتر بابک شفیعی، متخصص پزشکی هسته‌ای با اشاره به مطالعات انجام‌شده درباره کاربرد FDG PET (پت‌اسکن با فلورودئوکسی‌گلوکز) اظهار کرد: بر اساس نتایج برخی مطالعات، در بیمارانی که سطح تیروگلوبولین بالاتر از ۱۰ نانوگرم دارند اما اسکن ید آن‌ها منفی است، می‌توان از پت‌اسکن برای تعیین محل درگیری، به‌ویژه در مواردی که ساختارهای بدن درگیر شده‌اند، استفاده کرد. این موضوع در گایدلاین‌های ATA سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۵ نیز مورد توجه قرار گرفته و زمینه برای استفاده از پت‌اسکن در بیماران پرخطر با تیروگلوبولین بالای ۱۰ نانوگرم و اسکن ید منفی فراهم شده است.

وی بیان کرد: در برخی بیماران نیز می‌توان از همان ابتدای تشخیص بیماری، به‌ویژه در مواردی که بیمار در گروه پرخطر قرار دارد و همزمان شواهدی از پیشرفت بیماری مشاهده می‌شود، پت‌اسکن را به کار برد تا محل و گستردگی بیماری مشخص شود. همچنین در بیمارانی که متاستاز دارند، این روش می‌تواند به عنوان یک ابزار پیش‌آگهی مورد استفاده قرار گیرد.

وی مطرح کرد: گروه دیگری که می‌توان از پت‌اسکن در آن‌ها استفاده کرد، بیمارانی هستند که تحت درمان قرار گرفته‌اند؛ چه درمان سیستمیک و چه درمان موضعی. در این بیماران نیز بررسی‌های تصویربرداری می‌تواند در ارزیابی وضعیت بیماری و تشخیص محل‌های احتمالی درگیری و پیشرفت آن مورد استفاده قرار گیرد.

انتخاب دوز ید رادیواکتیو در سرطان تیروئید نیازمند ارزیابی دقیق بیمار است

محمد عابدی، متخصص پزشکی هسته‌ای با تشریح یک کیس مبتلا به سرطان تیروئید اظهار کرد: بیمار حدود هشت سال پیش با تومور ۴.۵ سانتی‌متری در لوب چپ و تومور ۱.۲ سانتی‌متری با واریانت کلاسیک در لوب راست تحت جراحی قرار گرفته بود و در بررسی پاتولوژی، هفت مورد از ۱۰ غده لنفاوی درگیر بود که بزرگ‌ترین آن‌ها حدود هشت سانتی‌متر گزارش شد. پس از جراحی نیز سی‌تی‌اسکن ریه یافته غیرطبیعی نشان نداد و بیمار بر اساس طبقه‌بندی ATA در گروه پرخطر قرار گرفت و ۱۵۰ میلی‌کوری ید رادیواکتیو دریافت کرد.

وی بیان کرد: چند ماه بعد، تیروگلوبولین بیمار از پنج به ۱۵ افزایش یافت و در سونوگرافی، چند غده لنفاوی درگیر مشاهده شد که یکی از آن‌ها در سطح چهار سمت چپ، حدود ۱.۸ سانتی‌متر بود و با نمونه‌برداری تأیید شد. یک ضایعه دیگر به اندازه حدود ۱.۵ سانتی‌متر نیز وجود داشت و یکی از غدد لنفاوی مرکزی، اکستنشن حداقلی و چسبندگی به عروق داشت، اما بیمار از نظر عملکرد صوتی مشکلی نداشت و علائم بالینی قابل توجهی نیز گزارش نمی‌کرد.

وی تشریح کرد: در بررسی این کیس، ضرورت برخی اقدامات تشخیصی و درمانی از جمله سی‌تی‌اسکن و میزان ید رادیواکتیو قابل بررسی است و به نظر می‌رسد دوز ۱۵۰ میلی‌کوری نسبت به محدوده‌های مطرح‌شده در برخی منابع، بالاتر انتخاب شده باشد. در ادامه، با توجه به عود موضعی بیماری، برای ضایعه درگیر ابلیشن با رادیوفرکانس (RFA) انجام شد. این کیس نشان می‌دهد تصمیم‌گیری درباره درمان سرطان تیروئید باید بر اساس مجموعه‌ای از یافته‌های پاتولوژی، تصویربرداری، وضعیت بالینی، محل و میزان درگیری و روند بیماری انجام شود.

انتهای پیام