محمدجواد آرینمنش در گفتوگو با ایسنا با اشاره به وظایف صداوسیما در شرایط جنگ روایتها، اظهار کرد: برابر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصل ۱۷۵، صداوسیمای جمهوری اسلامی باید آزادی بیان و نشر افکار را با رعایت موازین اسلامی و مصالح کشور تأمین کند. اگرچه نصب و عزل رئیس سازمان صداوسیما بر عهده رهبری است، قانون اساسی پیشبینی کرده که شورای نظارت بر صداوسیما مرکب از نمایندگان رئیسجمهور، رئیس قوه قضائیه و رئیس مجلس شورای اسلامی باشد؛ بهگونهای که هر یک از رؤسای قوا دو نماینده در این شورا داشته باشند. علاوه بر این، در قانون اساسی پیشبینی شده است که خطمشی، ترتیب اداره سازمان و نظارت بر آن نیز توسط قانونی که در مجلس شورای اسلامی تصویب میشود، صورت گیرد.
وی با اشاره به انتقادات موجود نسبت به عملکرد صداوسیما، بیان کرد: وقتی امروز انتقاداتی نسبت به صداوسیما وجود دارد و رئیسجمهور کشور منتقد اصلی صداوسیماست و رؤسای قوا نیز عملکرد این سازمان را تأیید نمیکنند، این موضوع نشاندهنده ناکارآمدی شورای نظارت بر صداوسیماست. این انتقادات در سالهای اخیر بهطور مکرر از سوی نخبگان و مراجع مختلف نسبت به صداوسیما مطرح شده است.
این نماینده سابق مجلس ادامه داد: مسئله مهم این است که صداوسیما در واقع آنچه را که مطابق میل و خواست خود و مجموعه ادارهکنندگانش است، مطرح میکند و این نشان میدهد که رسانه عمومی نیست، بلکه رسانه یک سلیقه و یک جریان خاص است که روایتهای مشخصی را بهعنوان روایت مردم مطرح میکند. صداوسیما استقلال رسانهای محدودی دارد و در بسیاری از موضوعات، بهجای اینکه منافع و دیدگاههای متنوع جامعه، اقشار مختلف مردم، گروهها و جریانها و جناحهای سیاسی را بیان کند، روایت رسمی مورد تأیید خودش را ارائه میدهد.
آرینمنش با بیان اینکه این رویکرد را در موضوعات مختلف از جمله انتخابات، اعتراضات گوناگون، سیاست خارجی، مسائل امنیتی و نظامی، جنگ و تحریمها و موارد دیگر شاهد هستیم، افزود: منتقدان معتقدند صداوسیما رسانه عمومی نیست و تنها متعلق به یک جریان خاص از حاکمیت است. به همین دلیل صداوسیما جایگاه خود را در میان مردم از دست داده و با کاهش اعتماد عمومی مواجه شده است. برخی نظرسنجیها نیز بیانگر این مطلب است که تعداد محدودی از مردم به صداوسیما اعتماد دارند و اعتماد اکثریت مردم از این رسانه سلب شده است و مردم به صداوسیما بهعنوان مرجع خبری، اعتماد لازم را ندارند و این یک مشکل جدی برای صداوسیماست.
وی با اشاره به رقم بالای بودجه صداوسیما، عنوان کرد: این موضوع مطرح است که آیا در برابر میزان اعتبارات و بودجهای که صداوسیما دریافت میکند، خروجی قابل قبولی برای مردم دارد یا خیر؟ برخی بررسیها نشان میدهد که اینگونه نیست و نسبت هزینهای که جامعه برای این سازمان پرداخت میکند با کیفیت عملکرد، میزان مخاطب و اعتمادسازی آن رابطه مستقیمی ندارد و همین مسئله نیز موجب افت شدید مخاطبان تلویزیون در سالهای اخیر شده است.
عضو کمیسیون فرهنگی مجالس هفتم و هشتم شورای اسلامی اضافه کرد: طبیعتاً وظیفه دولت است که نسبت به عملکرد و بودجه صداوسیما حساسیت جدی داشته باشد. یکی از رسالتهای کمیسیونهای تخصصی مجلس، بهویژه کمیسیون فرهنگی، بررسی عملکرد و نحوه هزینهکرد بودجه سازمانهای مختلف، بهخصوص سازمانهای فرهنگی و صداوسیماست تا مشخص شود بودجه اختصاصیافته چگونه و در چه مسیری هزینه شده است.
رئیس صداوسیما از نظارت مجلس مستثنی نیست
آرینمنش ادامه داد: یکی از مشکلاتی که وجود داشت و ما نیز در دوران حضور در مجلس و کمیسیون فرهنگی با آن مواجه بودیم، این بود که وقتی مسئولان صداوسیما را مورد بازخواست قرار میدادیم، بلافاصله به این نکته اشاره میکردند که رئیس صداوسیما از سوی رهبری تعیین میشود. این موضوع در واقع حسابکشی و حسابرسی را دچار چالش میکند، در حالیکه مسئله انتخاب رئیس سازمان صداوسیما، نظارت مجلس و نظارت شورای نظارتی را که قانون مشخص کرده، سلب نمیکند. رسالت مجلس و کمیسیون فرهنگی، بررسی عملکرد و سنجش میزان رضایتمندی مردم از این رسانه است.
وی با اشاره به انتقادات نسبت به نحوه انعکاس فعالیتها و عملکرد دولت در صداوسیما، بیان کرد: این پرسش بزرگ وجود دارد که آیا شورای نظارت بر صداوسیما کارآمدی لازم را ندارد، یا اینکه اساساً شورا تشکیل نمیشود، یا اینکه شورا تشکیل میشود، نقطهنظرات نمایندگان دولت و مجلس بیان میشود اما گوش شنوایی وجود ندارد.
این نماینده سابق مجلس تصریح کرد: دو رئیس قوه، یعنی رئیس مجلس و رئیس دولت، که در مجموع چهار نفر از شش نماینده شورای نظارت توسط آنها تعیین میشوند، نسبت به عملکرد صداوسیما و نحوه انعکاس اخبار، دیدگاهها و رویدادها انتقاد دارند.
انتهای پیام
