به گزارش ایسنا، دکتر سید محمود آقامیری، رئیس دانشگاه شهید بهشتی، در سومین جشنواره ملی برهان که در دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد، در ابتدای سخنان خود با گرامیداشت یاد دانشمندان و استادان شهید دانشگاه شهید بهشتی و تمامی فرماندهان و مردم جان‌باخته در جنگ اخیر، اظهار کرد: خیرمقدم عرض می‌کنم خدمت همه شما عزیزان و فرزندان این کشور، اساتید بزرگواری که در جلسه حضور دارند و دوستان و همکارانمان در وزارت علوم، به‌ویژه جناب آقای دکتر شالچی و همکارانشان. امیدوارم دانشگاه شهید بهشتی بتواند میزبان خوبی برای شما باشد.

رئیس دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به برگزاری این نشست در این دانشگاه، گفت: وقتی آقای دکتر شالچی مدتی پیش با من تماس گرفتند و گفتند قرار است این جلسه در دانشگاه برگزار شود، با خودم فکر کردم که دانشگاه در آستانه سال تحصیلی است؛ خوابگاه‌ها باید آماده شوند، دانشگاه باید آماده شود، کلاس‌ها باید آماده شوند و فضا باید به سمت آغاز سال تحصیلی برود. ابتدا فکر کردم چگونه بگویم نه، اما بعد با خودم گفتم دانشگاه شهید بهشتی نه، پس کجا؟ در خدمت شما هستیم.

وی افزود: خوشحال شدم که این بحث قرار است در دانشگاه ما شکل بگیرد، چراکه فکر می‌کنم یکی از تمرین‌هایی که باید انجام می‌دادیم، در اینجا در حال شکل‌گیری است.

در ابتدای انقلاب مردم یکدیگر را تحمل می‌کردند

آقامیری با اشاره به تجربه خود از سال‌های ابتدایی انقلاب بیان کرد: می‌خواهم داستانی را بگویم. ما اوایل انقلاب آدم‌های خوبی بودیم. وقتی انقلاب شده بود، من دانشجوی سال اول بودم. البته رشته من علوم انسانی نیست؛ عضو دانشکده مهندسی هسته‌ای هستم و عضو هیئت علمی آنجا هستم. بنابراین اگر مطلبی می‌گویم، مطلب خودم است.

وی ادامه داد: آن زمان از دانشگاه که می‌خواستم به سمت میدان خراسان، محل زندگی‌مان، بروم، از میدان انقلاب و میدان امام حسین عبور می‌کردم. وقتی از اتوبوس در جمالزاده پیاده می‌شدم تا به آن طرف دانشگاه تهران برسم، گاهی دو ساعت طول می‌کشید. می‌دانید چرا؟ چون یاد گرفته بودیم مردم آنجا گروه‌گروه می‌ایستادند، با یکدیگر مذاکره، بحث و مجادله می‌کردند و مخالف و موافق با هم صحبت می‌کردند.

رئیس دانشگاه شهید بهشتی خاطرنشان کرد: ما هم به‌عنوان جوان می‌ایستادیم و گوش می‌کردیم و گاهی اوقات در بحث‌ها دخالت می‌کردیم و نظر می‌دادیم. بحث‌ها هم بحث‌های مهمی بود؛ درباره مارکسیسم، اسلام، آزادی، انقلاب و موضوعات مختلف صحبت می‌شد و آدم‌ها یکدیگر را تحمل می‌کردند.

آقامیری با اشاره به تجربه برگزاری جلسات بحث در محله خود گفت: یادم است در محله ما، در پارک شکوفه، جلسه‌ای برگزار می‌شد. عصرها ما را هم به‌عنوان دانشجو دعوت می‌کردند. مطالعه می‌کردیم و می‌رفتیم و بحث می‌کردیم.

چرا کرسی‌های آزاداندیشی متوقف شد؟

وی با طرح این پرسش که چه اتفاقی افتاده است که امروز برگزاری کرسی‌های آزاداندیشی با دشواری مواجه شده، اظهار کرد: اولین چیزی که می‌خواندیم، همین بخشی از آیه‌ای بود که قاری جلسه هم خواند؛ همان آیه معروف الَّذینَ یَستَمِعونَ القَولَ فَیَتَّبِعونَ أَحسَنَهُ. می‌گفتیم قرآن دستور داده است گوش کنید و بهترین راه را انتخاب کنید.

رئیس دانشگاه شهید بهشتی ادامه داد: چه اتفاقی افتاده که وقتی امروز می‌گوییم کرسی آزاداندیشی، عده‌ای می‌گویند آزاد کاش نشد؟ باید فکر کنیم چرا و چه کسانی باعث شدند که ما اصلاً به این سمت نرویم.

وی با اشاره به تأکیدات رهبر انقلاب بر راه‌اندازی کرسی‌های آزاداندیشی گفت: من شهادت می‌دهم که طی ۳۰ سال، نه یک روز و دو روز، رهبر شهیدمان سالی چند بار تکرار می‌کردند که این کرسی‌های آزاداندیشی را راه بیندازید و اجازه دهید تضارب افکار اتفاق بیفتد.

ترس از هیاهو، اجازه گفت‌وگو نمی‌دهد

آقامیری تصریح کرد: چه چیزی باعث شده است ما سانسور کنیم؟ خودمان، خودمان را سانسور می‌کنیم یا دیگران ما را سانسور می‌کنند؟ یعنی می‌گویند حرف نزنید و صحبت نکنیم. تا حالا فکر کرده‌اید چه چیزی باعث این وضعیت شده است؟
وی افزود: می‌خواهم از دید خودم پاسخ بدهم. به نظر من آن چیزی که فضای گفت‌وگو را از بین برده، حکومت‌ها یا نیروهای امنیتی نیستند؛ پدیده مزاحم آزاداندیشی و گفت‌وگوی راحت بین من و شما، رادیکالیسم است.

رئیس دانشگاه شهید بهشتی گفت: چه چیزی باعث می‌شود وقتی من می‌خواهم صحبت کنم، بترسم حرف بزنم و دیگری هم از صحبت کردن با من بترسد؟ کسی که وقتی من صحبت می‌کنم، به جای پاسخ دادن، داد و قال راه می‌اندازد.

وی ادامه داد: اولین گروهی که در این کشور این کار را انجام دادند، سازمان منافقین بود؛ هیاهو راه می‌انداختند و فضاسازی می‌کردند. این مسئله از سال ۱۳۶۰ و آن دوره وجود داشت و گروه‌های چپ و گاهی اوقات گروه‌های راست نیز چنین رفتاری داشتند.

آقامیری تأکید کرد: رادیکالیسم اجازه نمی‌دهد ما با همدیگر حرف بزنیم. ترس از این هیاهو، ترس از این غوغا و ترس از جنجال، به ما اجازه نمی‌دهد با یکدیگر گفت‌وگو کنیم.

وی با اشاره به فضای دانشگاهی گفت: من و شما همکلاسی هستیم؛ حالا من یک فکر دارم و دیگری فکر دیگری دارد، اما جرئت نمی‌کنیم با همدیگر حرف بزنیم، چون اگر بخواهیم با هم صحبت کنیم، یک گروه دیگر ما را هو می‌کند. این مسئله خیلی مهم است.

آزاداندیشی یک مسئله زیرساختی است

رئیس دانشگاه شهید بهشتی در ادامه این بخش از سخنان خود با اشاره به گفت‌وگوی خود با معاون فرهنگی وزارت علوم ، اظهار کرد: وقتی ایشان گفتند قرار است این جلسه برگزار شود، در جلسه‌ای که برای هماهنگی در خدمت دوستان بودیم نیز عرض کردم که من به این مسئله صرفاً به‌عنوان یک مسئله فرهنگی نگاه نمی‌کنم، بلکه آن را یک بحث زیرساختی می‌دانم.

آزاداندیشی موجب افزایش سرمایه اجتماعی می‌شود

آقامیری ادامه داد: خوشبختانه وقتی امروز آمدم و پوسترهای شما را دیدم، بعضی از آنها برایم بسیار جالب بود و تصمیم گرفتم بعداً بیایم و تک‌تک پوسترها را ببینم و یادداشت بردارم. این یعنی کار درستی اتفاق افتاده و یک گفت‌وگوی علمی، در حد توانایی خود شما، در حال شکل‌گیری است.

وی افزود: برای خود من بعضی از این کارها بسیار جالب بود. این اتفاق، افزایش سرمایه اجتماعی و آماده‌سازی زمینه برای مدیران آینده کشور است؛ کاری که در حال انجام است و ما خوشحال هستیم که میزبان شما هستیم.

رئیس دانشگاه شهید بهشتی با تأکید بر اینکه آزاداندیشی به معنای پذیرش دیدگاه طرف مقابل نیست، گفت: همین که من ایستادم و به صحبت‌های شما گوش کردم، معنایش این است که در آزاداندیشی قرار نیست من حتماً حرف‌های شما را بپذیرم. با بعضی از دوستان صحبت کردم، اما لزوماً به معنای پذیرفتن دیدگاه آنها نیست؛ بلکه به معنای خوب شنیدن است.

وی ادامه داد: شما باید اینجا تمرین کنید که خوب بشنوید و دانشگاه زمانی پویاست که این زمینه را فراهم کند. من امروز از این جهت خیلی خوشحال شدم؛ وقتی پوسترهای شما و کارهای دوستان مختلف از دانشگاه یزد، دانشگاه بیرجند و دانشگاه امام رضا را دیدم، بیشتر خوشحال شدم.

دانشگاه باید محل تمرین گفت‌وگو و حل مسائل کشور باشد

آقامیری اظهار کرد: وقتی این کارها را دیدم، بیشتر از اینکه به این فکر کنم که در آستانه سال تحصیلی قرار داریم و برگزاری این برنامه ممکن است بخشی از وقت ما را بگیرد و در ابتدا نسبت به آن نگران بودم، خوشحال شدم که توانستیم این فرصت را فراهم کنیم و دانشگاه خودمان را محل تمرین شما قرار دهیم.

وی تأکید کرد: امیدوارم این کار ادامه پیدا کند. ما مسائل زیادی داریم و ذهن‌های شما خیلی روشن‌تر از ذهن امثال من است و به‌راحتی می‌توانید برای مسائل راه‌حل پیدا کنید؛ فقط باید فرصت شنیدن را برای یکدیگر فراهم کنید؛ من بشنوم شما چه می‌گویید و شما هم بشنوید ما چه می‌گوییم.

رئیس دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به موضوعات مطرح‌شده در پوسترهای این نشست گفت: مسائل کشور را هم در این کارها دیدم. دوستانی روی آموزش عالی کار کرده بودند، بعضی درباره پساجنگ و آموزش پساجنگ و برخی درباره مهاجرت نخبگان کار کرده بودند. از دیدن این موضوعات بسیار لذت بردم. فکر کنم کدام دانشگاه بود که درباره مهاجرت نخبگان پوستر داشت؛ خیلی کارهای قشنگی انجام شده بود.

وی افزود: موضوع هوش مصنوعی و حکمرانی علم و فناوری را هم دیدم. دوستان درباره این مسائل بحث کرده بودند البته من فرصت نکردم عمق مباحث را بشنوم و در جلسات بمانم، اما همین کار، کار بزرگی است.

حکمرانی باید ریشه مسائل کشور را هدف بگیرد

آقامیری با بیان اینکه پرداختن به موضوع حکمرانی از مسائل مهم امروز کشور است، خاطرنشان کرد: شما دارید به سمت گفت‌وگو درباره مسئله‌ای می‌روید که امروز با آن درگیر هستیم؛ حکمرانی.

وی ادامه داد: وقتی درباره ناترازی صحبت می‌کنیم، مشکل ما فقط نبودن گاز نیست. جمله قشنگی را دوستی که توضیح می‌دادند، مطرح کردند؛ نمی‌دانم در جلسه حضور دارند یا نه. گفتند اگر امروز شش میلیون لیتر کمبود داشته باشیم و فردا این کمبود برطرف شود، دوباره شش میلیون لیتر کمبود خواهیم داشت. چرا اصل قضیه را حل نکردیم؟

آقامیری گفت: این همان بحثی است که شما دارید دنبال می‌کنید؛ مسائل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و محیط زیست. آقای دکتر درویش هم درباره این موضوعات برای شما توضیح می‌دهند.

دانشگاه شهید بهشتی آماده میزبانی از گفت‌وگوهای دانشجویی است

رئیس دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به تلاش مسئولان دانشگاه برای میزبانی از این برنامه‌ها اظهار کرد: به هر حال ما سعی می‌کنیم میزبان خوبی برای شما باشیم. دوست عزیزمان، آقای دکتر جهانگیری، معاون فرهنگی دانشگاه، نیز در این زمینه تلاش می‌کنند و من هم سعی می‌کنم شرایطی را که به وجود آمده، به‌گونه‌ای پیش ببریم که دانشگاه بتواند میزبانی خود را در حد منطقی و شایسته برای همه شما ایفا کند.

انتهای پیام