وقتی پرچم ایران به اهتزاز درمیآید، میتوان در سه رنگ آن روایتهای بسیاری را دید؛ روایت نسلی که در سالهای دفاع مقدس، در برابر حمله دشمن بعثی ایستاد و هشت سال از سرزمین خود دفاع کرد. دورهای که خاطره شهدا، جانبازان، آزادگان و رزمندگان آن همچنان بخش مهمی از تاریخ معاصر ایران را تشکیل میدهد.
سالها بعد، ایران بار دیگر در شرایطی متفاوت با یک آزمون نظامی بزرگ مواجه شد. در خرداد ۱۴۰۴، جنگ ۱۲ روزه میان ایران و دشمن صهیونی به یکی از مهمترین رویاروییهای مستقیم منطقه تبدیل شد؛ درگیریای که با حملات اسرائیل غاصب به اهدافی در ایران آغاز شد و با پاسخهای کوبنده و قاطع موشکی و پهپادی ایران پایان گرفت. و در اسفند همان سال ایران بار دیگر با تجاوز وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی مواجه شد.
در این دوره نیز علاوه بر میدان نظامی، جامعه ایران با آزمونهای گستردهای مواجه شد. نیروهای مسلح و مقامات کشور با همراهی، مقاومت و اتحاد دلیر مردمان ایران توانستند با اعتقاد بر نام پاک خداوند برروی پرچم سه رنگ ایران و تحمیل هزینه به طرف مقابل با سربلندی از این پیچ تاریخی بیرون بیایند و تمام محاسبات دشمنان را نقش بر آب کنند.
پرچم ایران تنها در روزهای جنگ به اهتزاز درنمیآید. هر بار که یک ورزشکار ایرانی در المپیک، مسابقات جهانی یا رقابتهای بینالمللی بر سکوی افتخار میایستد، سه رنگ سبز و سفید و سرخ نیز همراه او بالا میرود. کشتی و وزنهبرداری تا تکواندو، والیبال، فوتبال و دیگر رشتههای ورزشی، بارها صحنه افتخارآفرینی ورزشکاران ایرانی و شنیده شدن نام ایران در میدانهای جهانی بودهاند.
این پرچم در میدان علم و فناوری نیز حضور دارد؛ جایی که دانشمندان، مهندسان، پزشکان، پژوهشگران و جوانان ایرانی در حوزههایی همچون پزشکی، فناوریهای نوین، صنایع فضایی، هستهای، مهندسی و دیگر عرصههای علمی، مسیر توسعه ظرفیتهای بومی کشور را دنبال کردهاند.
در واقع، روایت پرچم ایران تنها روایت جنگ و پیروزی نظامی یا مدال و قهرمانی نیست؛ روایت مردمی است که در دورههای مختلف تاریخ، در میدانهای گوناگون برای ساختن، دفاع کردن، پیشرفت و سربلندی سرزمین خود تلاش کردهاند.
گاهی این پرچم بر فراز سنگرها بوده، گاهی در دستان رزمندهای که راهی جبهه شده است؛ گاهی بر شانه ورزشکاری که پس از سالها تلاش روی سکوی قهرمانی ایستاده و گاهی در کنار نام دانشمندی که دستاوردی تازه را به نام ایران ثبت کرده است.
پرچم ایران، در حقیقت تصویر مشترک بسیاری از این لحظههاست؛ لحظههایی که در آنها نام ایران، فارغ از میدان و عرصه، در مرکز توجه قرار گرفته است.
روز پرچم، فرصتی است برای مرور همین روایت بزرگ؛ روایت سرزمینی که تاریخ آن با دفاع و ایستادگی، علم و دانش، ورزش و قهرمانی، تلاش و سازندگی گره خورده است.
سه رنگ سبز، سفید و سرخ، تنها رنگهای یک پرچم نیستند؛ برای ایرانیان، بخشی از خاطره جمعی یک سرزمیناند؛ سرزمینی که نسلهای مختلف آن برای حفظ، ساختن و سربلند کردنش تلاش کردهاند.
انتهای پیام
