آنچه هر روز روی سفره میآید، فقط تأمینکننده انرژی بدن نیست؛ الگوی غذایی میتواند در طول زمان با وضعیت بخشهای مختلف بدن ارتباط داشته باشد. نوع مواد غذایی، میزان مصرف و تعادل میان گروههای مختلف غذایی از جمله عواملی هستند که در بررسی سلامت دستگاه گوارش نیز مورد توجه قرار میگیرند.
سرطان مری نیز از جمله بیماریهایی است که بروز آن میتواند تحت تأثیر مجموعهای از عوامل قرار داشته باشد که در کنار عوامل مختلف، بررسی نقش عادات غذایی و ویژگیهای رژیم غذایی میتواند بخشی از تلاش برای شناخت عوامل مرتبط با این بیماری باشد.
سلامت رژیم غذایی فقط به میزان کالری آن وابسته نیست
دکتر علیرضا استاد رحیمی، متخصص تغذیه و رژیمدرمانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: الگوی غذایی روزانه میتواند با سلامت دستگاه گوارش ارتباط داشته باشد و کیفیت رژیم غذایی در طول زمان اهمیت پیدا میکند. مصرف مداوم و نامتعادل برخی مواد غذایی و بیتوجهی به تنوع غذایی میتواند شرایط مناسبی برای سلامت عمومی بدن و دستگاه گوارش ایجاد نکند؛ به همین دلیل، داشتن یک الگوی غذایی متعادل و متنوع اهمیت دارد.
وی افزود: در یک رژیم غذایی مناسب، تنها مقدار کالری اهمیت ندارد و ترکیب مواد غذایی نیز باید مورد توجه قرار گیرد. میزان دریافت مواد غذایی گیاهی و حیوانی و نسبت میان گروههای مختلف غذایی میتواند بر ویژگیهای رژیم غذایی اثر بگذارد و از همین منظر، بررسی ترکیب کلی رژیم غذایی برای شناخت ارتباط آن با سلامت بدن اهمیت دارد.
وی خاطرنشان کرد: در سالهای اخیر، پژوهشگران علاوه بر بررسی تکتک مواد غذایی، به ویژگیهای کلی رژیم غذایی نیز توجه کردهاند که یکی از این موارد، بار اسیدی رژیم غذایی است. با این حال، درباره هر ارتباطی میان رژیم غذایی و بیماریها باید بر شواهد علمی تکیه کرد و نمیتوان تنها بر اساس مصرف یا حذف یک ماده غذایی، درباره خطر ابتلا به یک بیماری قضاوت کرد.
نمیتوان نقش رژیم غذایی را بهتنهایی در بروز یا پیشگیری از سرطان مری ارزیابی کرد
دکتر امید نیکپیام، متخصص تغذیه بالینی و رژیمدرمانی دانشگاه علوم پزشکی تبریز نیز در گفتوگو با ایسنا مطرح کرد: سرطانهای دستگاه گوارش، بهویژه سرطان مری، تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارند و عادات غذایی و سبک زندگی نیز در مطالعات مرتبط با این بیماریها مورد توجه قرار گرفتهاند. بنابراین، بررسی الگوی غذایی افراد میتواند در کنار سایر عوامل خطر، به شناخت بهتر عوامل مرتبط با بروز این بیماری کمک کند.
وی ادامه داد: اصلاح الگوی غذایی به معنای حذف خودسرانه گروههای غذایی نیست، بلکه باید بر ایجاد تعادل، تنوع و انتخاب مناسب مواد غذایی تمرکز داشت. در کنار تغذیه، عواملی مانند فعالیت بدنی، استعمال دخانیات، سابقه خانوادگی و سایر عوامل مرتبط با سلامت نیز باید مورد توجه قرار گیرند و نمیتوان نقش رژیم غذایی را بهتنهایی در بروز یا پیشگیری از سرطان مری ارزیابی کرد.
وی بیان کرد: افرادی که به سلامت دستگاه گوارش خود اهمیت میدهند، بهتر است به جای تمرکز بر یک ماده غذایی یا یک رژیم خاص، کیفیت کلی الگوی غذایی خود را مورد توجه قرار دهند. یافتههای پژوهشی درباره ویژگیهایی مانند بار اسیدی رژیم غذایی نیز میتواند به شناخت بیشتر ارتباط میان تغذیه و بیماریها کمک کند، اما برای تبدیل این یافتهها به توصیههای قطعی، به شواهد علمی بیشتری نیاز است.
نتایج یک مطالعه؛ بار اسیدی بیشتر رژیم غذایی با خطر بالاتر سرطان مری همراه بود
در همین راستا، نتایج یک مطالعه مورد_شاهدی که توسط دکتر استاد رحیمی و دکتر نیکپیام در دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شده است، ارتباط میان بار اسیدی رژیم غذایی و سرطان مری را بررسی کردند. در این مطالعه، شاخصهای NEAP و PRAL برای ارزیابی بار اسیدی رژیم غذایی افراد مورد بررسی قرار گرفت و ارتباط این شاخصها با سرطان مری پس از در نظر گرفتن عواملی از جمله سن، سابقه خانوادگی ابتلا به انواع سرطان، فعالیت بدنی، استعمال دخانیات و استفاده از داروهای ضدالتهاب استروئیدی ارزیابی شد.
نتایج این مطالعه نشان داد که امتیاز شاخصهای NEAP و PRAL پس از تعدیل عوامل مؤثر، ارتباط معناداری با سرطان مری داشته است. بر اساس یافتههای این پژوهش، بار اسیدی رژیم غذایی دریافتی در افراد شرکتکننده، ارتباط مستقیم و معناداری با خطر ابتلا به سرطان مری نشان داد؛ یافتهای که ارتباط میان ویژگیهای رژیم غذایی و این بیماری را در جمعیت مورد مطالعه مطرح میکند.
به گزارش ایسنا، این تحقیق که جزئیات کامل آن در مقاله با شناسه http://dx.doi.org/10.18502/jnfs.v10i2.18543 منتشر شده است، نشان میدهد این یافته به معنای اثبات رابطه علت و معلولی میان بار اسیدی رژیم غذایی و سرطان مری نیست و پژوهشگران نیز بر ضرورت انجام مطالعات بیشتر تأکید کردهاند. بر اساس نتیجهگیری این مطالعه، برای دستیابی به درک دقیقتر از این ارتباط و تصمیمگیری کاملتر، انجام پژوهشهای گستردهتر با حجم نمونه بالاتر ضروری است.
انتهای پیام
