آنچه آمارها بیان می‌کنند، تنها بخشی از واقعیت است؛ حقیقت تلخ، در میان سالن‌های پرورش و در میان دستان تولیدکنندگانی نهفته است که امروز با ترکیبی از استرس و ناامیدی، با هر روز کاری، یک نبرد تازه برای بقا را آغاز می‌کنند. از یک سو، نوسانات بی‌رحمانه نرخ ارز، قیمت نهاده‌های اساسی یعنی ذرت و سویا را به شکلی غیرقابل پیش‌بینی بالا برده است؛ هزینه‌ای که مستقیماً بر قیمت تمام شده هر قطعه جوجه اثر می‌گذارد. از سوی دیگر، با افزودن هزینه‌های سنگین دارو، مکمل‌ها و واکسیناسیون که برای سلامت طیور حیاتی است، وزن مالی تولید هر روز سنگین‌تر می‌شود. این وضعیت زمانی وخیم‌تر می‌شود که با چالش‌های تأمین سوخت و انرژی در فصول سرد روبرو هستیم؛ جایی که نبود سوخت یا تأمین آن با قیمت‌های بازار آزاد، می‌تواند تمام تلاش و سرمایه یک سال تولید را در عرض چند شبانه‌روز نابود کند.
یکی از مرغداران شهرستان سبزوار، ضمن تشریح شرایط این صنعت، اظهار کرد: ما قشری هستیم که وظیفه تأمین پروتئین کشور را بر عهده داریم، اما اکنون به بن‌بستی رسیده‌ایم که نه راه پیش داریم و نه راه پس.
مجید مسعودیان در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به هزینه‌های کمرشکن تولید گفت: امروز قیمت تمام‌شده مرغ برای مرغدار حدود ۲۶۰ هزار تومان است، در حالی که قیمت خرید نقدی از ما توسط واسطه‌ها تنها ۱۶۰ هزار تومان است. این یعنی مرغدار در هر کیلوگرم، بین ۸۰ تا ۹۰ هزار تومان زیان مستقیم می‌دهد. وقتی به قیمت‌های اعلامی در کانال‌های مرغ نگاه می‌کنیم، زیر قیمت‌ها واژه توافق یا روال درج شده است. روال یعنی چه؟ یعنی مرغ را امروز بدهیم و پولش را ۴۰ تا ۵۰ روز دیگر دریافت کنیم؟ در حالی که خریدهای ما نهاده، جوجه‌یک‌روزه، واکسن و دارو همگی به صورت نقد و با نرخ روز ارز انجام می‌شود.
این تولیدکننده سبزواری با بیان اینکه یک واحد ۲۰ هزار قطعه‌ای، نیازمند حدود ۹ میلیارد تومان سرمایه در گردش برای هر دوره است، افزود: چگونه یک مرغدار می‌تواند ۹ میلیارد تومان نقدینگی را برای خرید جوجه و نهاده واریز کند و سپس سه ماه بعد، با این وضعیت بازار، محصولش را با ۴ تا ۴.۵ میلیارد تومان ضرر بفروشد؟
وی ادامه داد: ما که حتی اجاره‌نشین نیستیم و صاحب سالنیم، همه هزینه‌ها را به صورت نقدی پرداخت می‌کنیم و هیچ‌گونه تسهیلات بانکی یا حمایتی هم دریافت نکرده‌ایم، اما نتیجه این شده که ۸۰ هزار قطعه جوجه‌ریزی من، اکنون به ۳۷ هزار قطعه رسیده است. نه توان مالی‌اش را دارم و نه انگیزه‌ای برای ادامه و اگر شرایط به همین منوال بماند، در دوره بعدی عملاً تولیدی نخواهم داشت.
مسعودیان به مشکل انباشت مرغ در سالن‌ها اشاره و اظهار کرد: سیاست‌های غلط باعث شده تولید بی‌رویه صورت بگیرد. مرغ‌های ما به وزن چهار کیلوگرم رسیده‌اند، اما خریداری برای آن‌ها نیست.
وقتی به ما می‌گویند اگر نمی‌صرفه جوجه نریزید، پاسخ ما این است؛ اگر جوجه‌ریزی نکنیم، حقوق کارگر چه می‌شود؟ استهلاک و خرابی سالن‌ها چه می‌شود؟ ما مرغ را ۱۵۰ هزار تومان فروخته‌ایم، در حالی که قیمت خرید تضمینی سال گذشته ۲۴۷ هزار تومان تعیین شده بود. این تضاد قیمت‌ها و وضعیت بازار، یعنی صنعت مرغداری به جای حمایت، در حال فروپاشی است. اگر مسئولان فکری برای این وضعیت نقدینگی و بازار فروش نکنند، به زودی شاهد خروج گسترده تولیدکنندگان از این صنعت و به تبع آن، بروز بحران جدی در تأمین پروتئین کشور خواهیم بود.
در حالی که موج نارضایتی در میان فعالان صنعت طیور کشور به اوج رسیده، جزئیات جدیدی از فشارهای وارده بر تولیدکنندگان منتشر شده که نشان می‌دهد سیاست‌های دستوری، این صنعت را به سمت یک فروپاشی قطعی هدایت کرده است. مرغداران نه تنها با سد سنگین تحریم‌ها و هزینه‌های جاری مواجه‌اند، بلکه در چنبره‌ای از تناقضات قانونی و تهدیدهای نظارتی گیر افتاده‌اند.
مسعودیان با اشاره به برخورد دوگانه ارگان‌های نظارتی با تولیدکنندگان گفت: زمانی که قیمت مرغ به ۲۸۰ یا ۳۰۰ هزار تومان می‌رسد، تمامی ارگان‌های نظارتی با ابزار تعزیرات، تهدید و جریمه‌های سنگین سه تا پنج برابر قیمت، تولیدکننده را به جرم گران‌فروشی به پای میز محاکمه می‌کشانند؛ اما در دو ماه اخیر که ما مرغ را ۱۵۰ تا ۱۷۰ هزار تومان یعنی با زیان خالص ۹۰ هزار تومان در هر کیلو می‌فروشیم، هیچ متولی و ناظری نیست که صدای ما را بشنود.
وی تأکید کرد: این همان تناقض آشکاری است که تولیدکننده را در میان دو سنگ آسیاب قرار داده است. در زمان گرانی، ادعای تأمین امنیت غذایی دارند و در زمان زیان مرغدار، می‌گویند نریزید؛ در حالی که اگر در آن زمان هم کاهش جوجه‌ریزی رخ می‌داد، همین‌ها فریادشان بلند می‌شد.
مسعودیان با ارائه نمونه‌های مستند از گرانی‌ها تصریح کرد: برای یک دوره ۴۵ تا ۶۰ روزه، هزینه‌های واکسن و دارو ۱۰۰ درصد افزایش داشته است. دارویی که دوره گذشته ۹ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان خریده بودیم، اکنون به ۱۷ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان رسیده و نمونه‌ای دیگر از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به چهار میلیون تومان جهش قیمت داشته است. بدتر آنکه تأمین همین اقلام نیز نقدی است و اغلب با تأخیر و عدم تضمین کیفیت همراه است.
این مرغدار سبزواری در ادامه گفت: موقع صدور مجوز، تولیدکننده را مجبور می‌کنند برگه تعهدی را امضا کند که عملاً مسئولیت تأمین نشدن سوخت در زمستان را بر گردن خود مرغدار می‌اندازد؛ یعنی دولت از پیش سلب مسئولیت می‌کند. به ما می‌گویند سوخت جایگزین را با نرخ ۴۱ هزار تومان لیتری تهیه کنید. محاسبات ما نشان می‌دهد یک واحد ۵۰ هزار قطعه‌ای برای مصارف موتور برق و موارد دیگر، روزانه حداقل ۵۰۰ لیتر گازوئیل نیاز دارد. این یعنی برای کل دوره فصل سرد، باید ۶۰ هزار لیتر گازوئیل تهیه کنیم که تنها هزینه‌اش حدود دو میلیارد تومان است. کدام مرغدار با این زیان‌های مستمر توان پرداخت چنین هزینه‌ای را ندارد بنابراین فشار هزینه‌های لجستیک و حمل‌ونقل که هر روز در حال افزایش است، در کنار موارد ذکر شده، باعث شده تا رمقی برای ادامه کار باقی نماند.
این مرغدار سبزواری، در تشریح این وضعیت گفت: وقتی جوجه‌ریزی انجام می‌دهیم، تمام مدارک را بارگذاری می‌کنیم و به مسئولان توضیح می‌دهیم که به سوخت نیاز داریم؛ اما رویکرد آن‌ها با آنچه ما نیاز داریم فرسنگ‌ها فاصله دارد. به ما می‌گویند سهمیه شما مثلاً ۱.۵ لیتر به ازای هر جوجه است و باید مانند رانندگان کامیون، در سامانه بارگذاری هوشمند کارت ثبت‌نام کنیم. حال پرسش اینجاست؛ با سهمیه‌ای که یک لیتر به ما تعلق می‌گیرد، چگونه باید دستگاه‌هایمان را روشن نگه داریم؟
وی تصریح کرد: من ۵ واحد ۱۸ هزار قطعه‌ای دارم. در هر سالن بین چهار تا پنج دستگاه جت‌هیتر برای گرمایش نیاز دارم تا دمای ۲۸ درجه را برای فصول سرد حفظ کنم. الان هم که جوجه‌ریزی می‌کنیم تا ۱۵ روزگی به دمای ۳۲ درجه نیاز داریم و پس از آن هر دو سه روز، دما را یک درجه کاهش می‌دهیم.
این مرغدار سبزواری ادامه داد: همه‌چیز به ما تحمیل شده است. قبلاً ۸۰ هزار قطعه جوجه‌ریزی می‌کردم، اما اکنون به ۳۷ هزار قطعه رسیده‌ام. اگر شرایط به همین روال ادامه پیدا کند، قطعاً دوره بعد جوجه‌ریزی نخواهم کرد.
مسعودیان با اشاره به اثر مستقیم نوسان نرخ ارز بر هزینه تولید اظهار کرد: در کمتر از یک هفته، نرخ ارز تالار دوم که واردات کالاهای اساسی و نهاده‌ها به آن وابسته است، از ۱۶۰ هزار تومان به ۱۷۲ هزار تومان رسیده و این افزایش مستقیماً روی قیمت تمام شده ما اثر می‌گذارد. نهاده‌های ما وارداتی است و قیمت ذرت و سویا با نرخ روز ارز تغییر می‌کند. طی کمتر از یک هفته، قیمت خرید یک تریلی ۲۶ تنی ذرت ۱۲۵ میلیون تومان اختلاف پیدا کرده و اختلاف قیمت سویا هم برای هر تریلی ۱۲۵ میلیون تومان بوده است. برای واحد خودم چهار تریلی سویا و ۱۰ تا ۱۲ تریلی ذرت نیاز دارم. فقط از هفته گذشته تا امروز، تفاوت قیمت خرید نهاده‌های ذرت و سویا برای مرغداری من حدود دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان شده است. این در حالی است که کنسانتره، مکمل‌های دان را دو هفته پیش کیلویی ۲۹۵ هزار تومان خریدم، اما قیمت آن اکنون به ۵۲۰ هزار تومان رسیده است. هر مرغ در دوره پرورش حدود پنج کیلو دان مصرف می‌کند.
این مرغدار سبزواری به تأثیرات اجتماعی این بحران و تعدیل نیروها اشاره و اظهار کرد: تأثیر این وضعیت بر نیروی انسانی فاجعه‌بار بوده است. من تعداد کارگران مرغداری‌ام را از ۱۰ نفر به سه نفر رسانده‌ام؛ یعنی ۷ نفر را بیکار کردم. دیگر نه توان تأمین حق بیمه‌شان را دارم و نه می‌توانم حقوق ماهیانه ۳۰ میلیون تومانی آن‌ها را پرداخت کنم. متأسفانه این دردسر، دامنگیر همه همکاران ما در این صنعت شده است و روزبه‌روز شاهد بیکاری بیشتر در بدنه این صنعت هستیم.
صنعت مرغداری در گرداب سوءمدیریت و بی‌برنامگی
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار در گفت‌وگو با ایسنا با هشدار نسبت به وضعیت بحرانی حاکم بر صنعت مرغداری کشور اظهار کرد: وضعیت فعلی این صنعت، وخیم‌تر از هر زمان دیگری است و بی‌برنامگی در تنظیم بازار، تولیدکنندگان را به مرز نابودی کشانده است.
سید حسین احمدزاده بیان کرد: مشکل اصلی، فقدان برنامه‌ریزی و عدم تعادل میان عرضه و تقاضاست. با توجه به کاهش قدرت خرید مردم، تقاضا در بازار افت کرده است؛ اما متأسفانه شاهدیم که بدون هیچ‌گونه تحلیل و چارچوب مشخصی از سوی سازمان دامپزشکی و وزارت جهاد کشاورزی، جوجه‌ریزی‌ها به صورت هیجانی افزایش یافته است.
احمدزاده با اشاره به آمار تولید جوجه یک‌روزه بیان کرد: هم‌اکنون تولید ماهانه جوجه در کشور به حدود ۱۴۰ میلیون قطعه رسیده است که این حجم از بی‌برنامگی، منجر به بحرانی نافرجام در قیمت‌ها شده است. در حالی که تولیدکنندگان جوجه یک روزه خود با چالش‌های قیمتی مواجه‌اند، مرغداران نیز به دلیل قیمت‌های بسیار پایین‌تر از نرخ مصوب، متضرر شده و بسیاری از آن‌ها عملاً ورشکسته یا در آستانه خروج از چرخه تولید قرار دارند.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار با ابراز نگرانی از آینده بازار، اظهار کرد: اگر این رویکرد غیرتخصصی ادامه یابد، در ماه‌های آتی با چرخش غیرمنتظره‌ای مواجه خواهیم شد؛ به این معنا که با کاهش عرضه نسبت به تقاضا، مصرف‌کننده نهایی بیشترین آسیب را دیده و شاهد جهش‌های نجومی قیمت در بازار خواهیم بود.
وی با انتقاد شدید از عملکرد پشتیبانی امور دام افزود: وزارت جهاد کشاورزی به عنوان متولی اصلی، باید پاسخگوی این وضعیت باشد، اما عملاً شاهد پاس‌کاری مسئولیت‌ها هستیم. رسالت ذاتی پشتیبانی امور دام، تعادل‌بخشی به بازار است؛ یعنی در زمان مازاد عرضه باید ورود کرده و با کشتار و ذخیره‌سازی، از فروپاشی تولید جلوگیری کند و در زمان کمبود، ذخایر را تزریق نماید؛ اما این سازمان عملاً در عمل ناتوان است.
احمدزاده تأکید کرد: بهانه قرار دادن ضعف زیرساخت‌ها یا کمبود سردخانه توسط پشتیبانی امور دام، توجیه‌پذیر نیست. این نهاد در جلسات تنها به صورت ظاهری نقش‌آفرینی می‌کند، اما در عمل، این سازمان فقط نامی را به یدک می‌کشد و در بحران‌ها کنار تولیدکننده نیست. جای خالی یک مدیریت منسجم و پاسخگو، بیش از هر زمان دیگری در این صنعت احساس می‌شود.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار در ادامه با اشاره به چالش‌های مالی تولیدکنندگان، اظهار کرد: پس از حذف ارز ترجیحی و شناور شدن نرخ ارز نیمایی، قیمت نهاده‌ها به شدت افزایش یافته و حجم سنگینی از نقدینگی را به خود اختصاص داده است. این شرایط باعث شده مرغداران برای تأمین سرمایه در گردش، ناچار به استفاده از تسهیلات بانکی خاصی نظیر طرح پالیز در بانک کشاورزی یا طرح اکوتام در بانک تجارت شوند.
وی افزود: این طرح‌ها در توافق با واردکنندگان بزرگ یا هلدینگ‌های مشابه، اجرا می‌شوند. متأسفانه بانک‌ها به عنوان ضامن پرداخت عمل کرده و نهاده را از شرکت‌های واردکننده به مرغدار تخصیص می‌دهند؛ اما این فرایند با سودهای نجومی و غیرمتعارف همراه است که گاه به ۷ تا ۸ درصد به صورت ماهانه بر قیمت نهایی کالا افزوده می‌شود. این تسهیلات‌فروشی با نرخ‌های سنگین، عملاً کمر تولیدکننده را شکسته و فرصتی برای سوءاستفاده‌های سیستماتیک فراهم آورده است.
احمدزاده به معضل دلال‌بازی اشاره کرد و گفت: در شهرستان سبزوار که به نظر می‌رسد در این زمینه پیشتاز است، شبکه گسترده‌ای از دلالان بدون شناسنامه و زیرزمینی فعال هستند که هیچ ردپای قانونی از خود به جای نمی‌گذارند. این افراد با استفاده از حساب‌های بانکی دیگران، در مواقع بحرانی وارد بازار شده و علاوه بر ایجاد بی‌نظمی، مرتکب کلاهبرداری‌های متعدد در صنعت می‌شوند. انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار، بارها مکاتبات متعددی با نهادهای مسئول از جمله سازمان جهاد کشاورزی، اداره صمت، تعزیرات حکومتی، اداره امور مالیاتی و دادستانی انجام داده است، اما متأسفانه تا این لحظه اقدام بازدارنده‌ای انجام نشده است.
وی اظهار کرد: انجمن صنفی تمامی مستندات، لیست فعالان و حتی آدرس ۹۰ درصد از این دلالان را در اختیار دارد و آمادگی کامل دارد تا این اطلاعات را برای ساماندهی بازار در اختیار دستگاه‌های نظارتی قرار دهد. مطالبه جدی ما از نهادهای مربوطه، اجباری کردن دریافت کد مالیاتی و شناسنامه‌دار کردن تمامی فعالان این عرصه است تا ضمن تحقق عدالت مالیاتی، دست واسطه‌گران و سوداگران که عامل اصلی نوسانات کاذب بازار هستند، کوتاه شود.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار با تأکید بر جایگاه استراتژیک سبزوار به عنوان قطب تولید گوشت سفید، گفت: سبزوار سهم بسزایی در اشتغال‌زایی کشور دارد و همین جایگاه، مسئولیت مسئولان ذی‌ربط را ده چندان می‌کند؛ اما متأسفانه وجود ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری در این شهرستان، بازار را به جولانگاه دلالان و واسطه‌های زیرزمینی و بدون شناسنامه تبدیل کرده است که بدون هیچ ردپای قانونی، به التهابات دامن می‌زنند.
احمدزاده درباره وضعیت تأمین نهاده‌ها گفت: انصافاً باید از تلاش دولت در مدیریت تأمین نهاده‌ها از اواخر سال گذشته تاکنون تقدیر کرد؛ چرا که کمبود نهاده کمتر احساس شد. با این حال، در یک ماه اخیر، روند قیمت ذرت، سویا و کنسانتره صعودی شده و روزبه‌روز بر آن افزوده می‌شود. همچنین، گزارش‌ها حاکی از افت کیفیت نهاده‌های وارداتی است که احتمالاً ناشی از محدودیت‌های مرزی است.
وی با اشاره به بحران دارو و واکسن به عنوان یکی از گلوگاه‌های اصلی هزینه تولید، تأکید کرد: داروهای دامی از ابتدای سال تاکنون به صورت هفتگی در حال افزایش قیمت بوده و رشد چند ۱۰۰ درصدی را تجربه کرده‌اند؛ در حالی که هیچ‌گونه نظارتی بر این روند افسارگسیخته وجود ندارد. همچنین هزینه‌های حمل‌ونقل نیز نسبت به گذشته بیش از دو برابر شده است.
احمدزاده تصریح کرد: در حالی که هزینه‌های تمام شده تولید به دلیل گرانی دارو، نهاده و حمل‌ونقل به‌شدت افزایش یافته، قیمت مرغ زنده به دلیل فقدان برنامه‌ریزی در توازن عرضه و تقاضا و ضعف عملکرد پشتیبانی امور دام به طور بی‌سابقه‌ای سقوط کرده است. بسیاری از تولیدکنندگان که دوره‌های قبلی را نیز با ضرر پشت سر گذاشته‌اند، در این دوره عملاً ورشکسته شده و از چرخه خارج می‌شوند. این یعنی در ماه‌های آینده با کاهش شدید عرضه مواجه خواهیم شد که دود آن به چشم مردم و مصرف‌کننده نهایی خواهد رفت.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار، گفت: دیگر صحبت از ضررهای چندصد میلیونی نیست؛ زیان‌های فعلی تولیدکنندگان به ارقام میلیاردی رسیده و این حجم از خسارت، عملاً به معنای خروج اجباری تولیدکنندگان از چرخه حیات اقتصادی است.
احمدزاده درباره راهکار برون‌رفت از وضعیت موجود گفت: مدیریت این صنعت نباید جزیره‌ای باشد. متولی اصلی، جهاد کشاورزی، باید با استفاده از سامانه‌های هوشمند، نظارت بر میزان جوجه‌ریزی را حداقل در سطح شهرستان و استان به دست گیرد و اجازه دهد تولید تنها بر اساس کشش واقعی بازار انجام شود.
وی افزود: پشتیبانی امور دام نیز باید از حالت انفعالی خارج شود و در نوسانات فصلی مانند ماه رمضان یا محرم، با ورود به موقع، تعادل عرضه و تقاضا را برقرار کند. همزمان، دادستانی و دستگاه‌های نظارتی نیز باید با ورود به بحث دلال‌بازی‌های سازمان‌یافته در سبزوار که در زمان‌های بحرانی به کلاهبرداری و سوداگری دامن می‌زنند، دست واسطه‌ها را کوتاه کنند. جهاد کشاورزی باید نقش ارکستر را بازی کرده و هماهنگی میان این دستگاه‌ها را مدیریت کند تا هر سازمان در راستای وظایف خود، سدی در برابر فروپاشی صنعت ایجاد کند.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار با اشاره به چالش جدید تولیدکنندگان برای ماه‌های آینده اظهار کرد: علاوه بر زیان‌های هنگفت کنونی، ابلاغیه‌های اخیر وزارت جهاد کشاورزی و شرکت نفت، نگرانی‌های جدی ایجاد کرده است. به مرغداران هشدار داده شده که برای زمستان ذخیره سوخت داشته باشند، اما در عمل هیچ سوخت جایگزین کافی در اختیار آن‌ها قرار نمی‌گیرد. این تناقض در رفتار نهادهای دولتی هشدار به تولیدکننده بدون تأمین زیرساخت، باعث شده بسیاری از مرغداران برای جوجه‌ریزی در ماه‌های پیش‌رو دچار هراس شوند. اگر به این وضعیت سروسامانی داده نشود و دلگرمی‌های لازم در بحث تأمین سوخت جایگزین ارائه نشود، باید منتظر کاهش شدید تولید در فصل سرما و در پی آن، جهش‌های نجومی قیمت در بازار مصرف باشیم که قربانی اصلی آن مردم خواهند بود.
چالش‌های فعلی بازار و اقدامات حمایتی دولت
مدیر جهاد کشاورزی سبزوار، با اشاره به اهمیت راهبردی شهرستان سبزوار در زنجیره تأمین پروتئین، اظهار کرد: شهرستان سبزوار با دارا بودن ۲۴۷ واحد مرغداری، ظرفیت ۱۳ میلیون قطعه جوجه‌ریزی و تولید سالانه ۲۷ هزار تن گوشت مرغ را در اختیار دارد. این شهرستان با تولید ۱۸.۵ درصد از کل گوشت سفید استان، رتبه نخست تولید را در سطح استان دارد و سبزوار بزرگ نیز ۳۱ درصد از سهم تولید گوشت سفید استان را به خود اختصاص داده که باز هم رتبه نخست تولید را در سطح استان دارد.
ابراهیم رودسرابی، در گفت‌وگو با ایسنا درباره چالش‌های فعلی بازار و اقدامات حمایتی دولت افزود: در حال حاضر به دلیل بالا بودن نرخ جوجه‌ریزی و عدم کشش کافی بازار، قیمت‌ها در سطح تولید با چالش‌هایی همراه است؛ اما با اجرای اقدامات حمایتی، اکنون ما بدون هیچ محدودیتی در حال خرید مرغ هستیم. در حال حاضر، مرغ به صورت منجمد با قیمت ۳۳۵ هزار تومان از تولیدکنندگان خریداری می‌شود؛ در حالی که قیمت گوشت مرغ در بازار حدود ۲۳۵ هزار تومان است. این اختلاف قیمت در واقع یک حمایت مستقیم از مرغدار است.
وی افزود: این فرآیند خرید تضمینی به گونه‌ای تنظیم شده که مرغدار می‌تواند با بستن قرارداد، نهاده‌های خود را به‌صورت نقدی یا سه ماهه تسویه کند. این مدل خرید که از ۲۰ روز پیش اجرایی شده، بسیار موفقیت‌آمیز بوده و تاکنون نزدیک به ۲۰۰۰ تن مرغ از تولیدکنندگان خریداری شده است.
رودسرابی در ادامه گفت: در ماه تیرماه، سبزوار شاهد ثبت یک رکورد یک میلیون و ۳۰۰ هزار قطعه جوجه‌ریزی بود که این حجم از جوجه‌ریزی اکنون وارد بازار شده است و در شهریور ماه یک میلیون جوجه‌ریزی انجام شده است. علت اصلی این حجم بالای جوجه‌ریزی، فراوانی نهاده‌ها و قیمت مناسب جوجه بوده که باعث شده تمامی مرغداران به سمت تولید سوق پیدا کنند.
وی با اشاره به اینکه این حجم از تولید با نیاز واقعی بازار همخوانی ندارد، تأکید کرد: با وجود اینکه ما از سمت دولت بدون محدودیت در حال خرید هستیم، اما دلیل اصلی عدم تخلیه کامل موجودی بازار، کاهش قدرت خرید مردم است. مردم در حال حاضر توان خرید کالای پروتئینی را به شکلی که قبلاً بود ندارند و این عدم کشش در بازار، فشار را بر تولیدکنندگان وارد می‌کند. مدیران و اتحادیه‌ها باید در برنامه‌ریزی‌های آتی، با توجه به قدرت خرید مردم، در میزان جوجه‌ریزی دقت بیشتری به خرج دهند.
در نهایت، باید روشن شود که بحران صنعت مرغداری، تنها یک مشکل گذرا در قیمت‌گذاری نیست؛ بلکه نشانه‌ای از بحران در زنجیره تأمین در مواجهه با نوسانات کلان اقتصادی است. تداوم سیاست‌های فعلی و عدم توجه به شکاف عمیق میان هزینه واقعی تولید و قیمت‌های بازار، نه تنها مرغداران را به ورشکستگی می‌کشاند، بلکه با از بین رفتن ظرفیت‌های تولیدی، امنیت غذایی کشور را با مخاطره‌ای جدی روبرو خواهد کرد. امروز که تولیدکننده با هر بار جوجه‌ریزی، با ریسک از دست دادن کل سرمایه‌اش روبروست، اگر راهکاری عملی برای تثبیت حاشیه سود و اصلاح ساختار هزینه‌ها ارائه نشود، آنچه باقی خواهد ماند، تنها خاطره‌ای از صنعتی است که روزی ستون اصلی سفره‌های مردم بود.
انتهای پیام
