به گزارش ایسنا، پاسخ دادن به جای کودک یکی از این رفتارهای آسیب‌زاست؛ وقتی کسی می‌پرسد «اسمت چیه؟» و ما سریع می‌گوییم «اسمش سیناست، خجالتیه...» شاید لحظه‌ای اضطرابش را کم کنیم، اما فرصت تمرین استقلال را از او می‌گیریم. همچنین تاکیدهای مداوم بر اینکه «کسی حواسش نیست!»، «همه دوستت دارن» یا «هیچی نمیشه»، با تکرار زیاد کودک را برای آرام‌شدن به تایید بیرونی وابسته می‌کند. علاوه بر این، گفتن عباراتی نظیر «هنوز براش زوده، من خودم انجام می‌دم» یا «تو از پسش بر نمیای» فرصت مواجهه تدریجی با چالش‌ها را از او سلب می‌کند.
اصلاح سریع اشتباهات نیز مانع رشد اعتمادبه‌نفس اجتماعی است. جملاتی مثل «این‌طوری سلام نکن!»، «بلندتر حرف بزن!» یا «چرا این‌قدر خجالتی‌ای؟» کارساز نیست، چراکه کودک برای داشتن اعتمادبه‌نفس اجتماعی، به تجربه اشتباه‌کردن بدون شرم نیاز دارد.
یادمان باشد تربیت کنترل‌گرانه و حمایت افراطی، دست‌به‌دست هم می‌دهند تا اضطراب اجتماعی بیشتر شود. قبل از اینکه موقعیت را برایش عوض کنید، از خودتان بپرسید: «چطور می‌تونم کنارش باشم تا خودش ترسش رو مدیریت کنه؟».
انتهای پیام
