با این حال، به نظر می‌رسد فاصله میان ظرفیت‌های موجود و میزان تولید و اثرگذاری سینمایی شهر همچنان قابل توجه است. در این میان، کمبود تجهیزات و منابع مالی، محدودیت‌های تولید، ضرورت توسعه زیرساخت‌های نمایش، نبود سازوکار منسجم برای حمایت از فیلمسازان و نقش کمرنگ‌تر بخش خصوصی در تولید آثار، ازجمله چالش‌هایی است که فعالان این حوزه بر آن تأکید دارند.
از سوی دیگر، مشهد به واسطه جایگاه فرهنگی و زیارتی، پیشینه تاریخی، تنوع اجتماعی، ظرفیت‌های دانشگاهی و حضور مجموعه‌های بزرگ اقتصادی و فرهنگی، از سوژه‌های متنوعی برای تولید آثار سینمایی و مستند برخوردار است؛ ظرفیتی که به اعتقاد برخی فعالان این حوزه هنوز به اندازه کافی در قالب آثار حرفه‌ای روایت نشده است.
با توجه به این موضوع، سراغ سید محمد مداح حسینی، رئیس انجمن سینمای جوانان مشهد، میرمهدی حکیمی، مدیر مرکز آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی، محمدجواد استادی، پژوهشگر مطالعات فرهنگی و علیرضا باغشنی، فیلمساز، رفتیم و درباره ظرفیت‌های سینمایی مشهد، مهم‌ترین چالش‌های پیش روی فیلمسازان، نقش نهادهای فرهنگی و مدیریت شهری، ضرورت حضور بخش خصوصی و راه‌های تبدیل مشهد از یک قطب مهم اکران و مصرف فیلم به مرکزی برای تولید آثار سینمایی به گفت‌وگو نشستیم.
سید محمد مداح حسینی، رئیس انجمن سینمای جوانان مشهد در گفت‌وگو با ایسنا، درباره ظرفیت‌های این شهر برای پرورش فیلمساز اظهار کرد: وجود انجمن سینمای جوانان، نسل جدید دانشگاه‌دیده، آموزشگاه‌های متعدد، دست‌کم پنج پردیس سینمایی و سابقه مشهد در حوزه سینما، مجموعه‌ای از ظرفیت‌هایی است که این شهر را نسبت به بسیاری از شهرهای دیگر متمایز می‌کند.
وی با اشاره به نقش انجمن سینمای جوانان در کشف و حمایت از استعدادهای جدید، افزود: یکی از مهم‌ترین کارکردهای انجمن، فراهم کردن امکان ورود افراد با پیشینه‌های فرهنگی و اجتماعی مختلف به عرصه فیلمسازی است و علاقه‌مندان می‌توانند بدون برخی پیش‌نیازهای آموزش عالی و محدودیت‌های معمول، وارد دوره‌های فیلمسازی شوند.
مداح حسینی ادامه داد: تفاوت مهم انجمن با بسیاری از شیوه‌های آموزش دانشگاهی، تمرکز مشخص آن بر فیلمسازی و آموزش عملی است. هنرجویان در پایان دوره یک‌ساله فیلمسازی، در یک فرآیند کاملاً کارگاهی وارد مرحله تولید می‌شوند و دست‌کم یک فیلم استاندارد با قواعد فیلم کوتاه تولید می‌کنند.
رئیس انجمن سینمای جوانان مشهد با بیان اینکه حمایت انجمن به آموزش محدود نمی‌شود، گفت: انجمن در ادامه مسیر از فیلمسازان برای تولید آثار حمایت مالی می‌کند و برگزاری پیچینگ‌های متعدد نیز از دیگر اقداماتی است که در این مجموعه انجام می‌شود و در قالب آن از طرح‌ها و فیلمسازان حمایت مالی صورت می‌گیرد. مجموعه این اقدامات باعث شده آموزش، تجربه عملی، تولید اثر و حمایت از فیلمساز در انجمن در کنار یکدیگر دنبال شود.
تلاش برای توسعه بستر نمایش فیلم کوتاه
مداح حسینی درباره همکاری انجمن با نهادهای فرهنگی و دانشگاه‌ها اظهار کرد: در مشهد ارتباط مستمر و هماهنگی با معاونت سینمایی و اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی داریم و این مجموعه در زمینه تولید فیلم و برگزاری رویدادهای فرهنگی از برنامه‌ها حمایت می‌کند. انجمن با پردیس‌های سینمایی مختلف شهر ازجمله سینما برفی، پردیس سینمایی اطلس و پردیس سینمایی مهر کوهسنگی همکاری دارد و جلسات پاتوق و نمایش فیلم به‌صورت مستمر در این مراکز برگزار می‌شود. در زمینه بازیگری نیز با آموزشگاه‌ها تعامل داریم و تلاش کرده‌ایم با ایجاد بانک‌های اطلاعاتی از بازیگران، زمینه‌ای فراهم شود تا فیلمسازان بتوانند از بازیگران آموزش‌دیده استفاده کنند.
مداح حسینی با اشاره به ارتباط انجمن با دانشگاه‌ها و مجموعه‌های فرهنگی گفت: با دانشگاه‌ها برنامه‌های مشترک برگزار می‌کنیم و علاوه بر آن، با معاونت فرهنگی سپاه، صداوسیما، مرکز آفرینش‌های آستان قدس رضوی و حوزه هنری نیز برنامه‌هایی در حوزه فیلم کوتاه و فعالیت‌های مرتبط با سینما داشته‌ایم. این گونه سینمایی به طور طبیعی با محدودیت‌هایی در زمینه معرفی و انتشار مواجه است و ظرفیت‌های موجود برای معرفی گسترده آثار کافی نیست، اما جلسات پاتوق و اکران‌های خصوصی به صورت مستمر برگزار می‌شود تا فیلم‌های کوتاه و فیلمسازان این حوزه امکان بیشتری برای دیده‌شدن داشته باشند.
رئیس انجمن سینمای جوانان مشهد همچنین از توجه انجمن به حوزه مستند خبر داد و گفت: تمرکز اصلی انجمن بیشتر بر فیلم کوتاه داستانی است، اما طی دو سال گذشته دو دوره و پایگاه آموزشی در حوزه مستند برگزار کرده‌ایم. دوره جامع مستندسازی نیز تصویب شده و سال گذشته برگزار شد و تلاش خواهیم کرد امسال نیز آن را برگزار کنیم. هرچه امکان فعالیت در حوزه‌های متنوع‌تر سینمایی افزایش پیدا کند، محصولات خلاقانه‌تر و آثار متنوع‌تری خواهیم داشت. همچنین مدنظر داریم دوره فیلمسازی انیمیشن را نیز برگزار کنیم.
مداح حسینی درباره مهم‌ترین فاصله میان ظرفیت‌های فیلمسازی مشهد و جایگاه واقعی این شهر در سینمای کشور بیان کرد: یکی از مهم‌ترین مسائل، کمبود تجهیزات است. محدودیت‌هایی که در زمینه تولید و اکران وجود دارد و همچنین وضعیت و میزان حضور بخش خصوصی در حوزه سینما از دیگر چالش‌هاست. مشهد ظرفیت قابل توجهی برای آموزش، پرورش و تولید فیلم دارد، اما برای رسیدن به جایگاه متناسب با این ظرفیت‌ها باید موانع موجود در مسیر تولید، تجهیزات، نمایش و حضور بخش خصوصی کاهش پیدا کند.
آستان قدس رضوی می‌تواند پلی میان سینما و معارف رضوی باشد
امیرمهدی حکیمی، مدیر مرکز آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی، با تأکید بر ظرفیت سینما برای انتقال مفاهیم فرهنگی اظهار کرد: سینما در جهان امروز یکی از مهم‌ترین زبان‌ها برای انتقال مفاهیم به جامعه است و از قدرت نفوذ و مخاطب بالایی برخوردار است. باید رابطه‌ای جدی میان آستان قدس رضوی به‌عنوان یک نهاد فرهنگی و جریان‌ساز و سینما وجود داشته باشد. این رابطه نباید صرفاً به حمایت مالی از یک پروژه سینمایی و تأمین بخشی از هزینه‌های یک فیلم یا سریال محدود شود.
حکیمی ادامه داد: آستان قدس رضوی می‌تواند بیش از آنکه صرفاً حامی مالی باشد، حامی فکری، معنوی و جایگاهی سینماگران باشد و زمینه‌ای ایجاد کند تا هنرمندان و اهالی سینما ارتباط بیشتری با معارف رضوی برقرار کنند. مسئله زیارت، توسل، حرم مطهر رضوی و آنچه پیرامون زیارت حضرت رضا(ع) شکل گرفته، ظرفیت‌های مهمی برای ارتباط با زبان سینما هستند و باید این مفاهیم به گونه‌ای به هنرمندان معرفی شوند که در نهایت در آثار سینمایی نیز خود را نشان دهند.
وی خاطرنشان کرد: آستان قدس رضوی در سال‌های مختلف، چه در خراسان رضوی و چه در سطح کشور، با سینما و سریال‌ها ارتباط داشته است. حضور سینماگران در حرم مطهر و تصویربرداری از بخش‌هایی از فیلم‌ها و سریال‌ها در این مکان از نمونه‌های این ارتباط است. در سریال «پایتخت» و آثار مختلف دیگر نیز نمونه‌هایی از این ارتباط وجود داشته است. این ارتباط موضوع جدیدی نیست، اما آنچه اهمیت دارد، عمیق‌تر و هدفمندتر شدن آن است. آستان قدس می‌تواند به جای اینکه صرفاً تأمین‌کننده مالی پروژه‌ها باشد، به‌عنوان پلی میان اهالی هنر و سینما با معارف رضوی و حرم مطهر عمل کند.
پیشنهاد ایجاد پردیس فرهنگی در جوار حرم
مدیر مرکز آفرینش‌های هنری آستان قدس رضوی درباره ایجاد پردیس سینمایی یا سالن تئاتر در حریم حرم مطهر اظهار کرد: در حال حاضر پردیس سینمایی یا مجموعه‌ای با این عنوان در حریم حرم ایجاد نشده است، اما با توجه ویژه تولیت آستان قدس رضوی به هنر و تئاتر، در این حوزه اقداماتی انجام شده است. به طور مثال، امسال و در پایان ماه صفر، در حرم مطهر رضوی هم اجرای آثار صحنه‌ای داشتیم و هم تئاترهای خیابانی در صحن و میان مردم اجرا شد.
حکیمی با اشاره به ظرفیت مشهد برای ایجاد چنین مجموعه‌ای گفت: یکی از اتفاقاتی که می‌تواند در مشهد رخ دهد، ایجاد یک پردیس فرهنگی با مشارکت آستان قدس رضوی و سایر نهادهای مرتبط در استان است. این پردیس می‌تواند شامل سالن‌های سینما و تئاتر باشد و آثاری را که به نشر معارف و انتقال مفاهیم فرهنگی کمک می‌کنند، ارائه دهد.
وی ادامه داد: زائری که به مشهد می‌آید، علاوه بر زمان زیارت حضرت رضا(ع)، ساعات دیگری را نیز در شهر سپری می‌کند و می‌توان برای این زمان، ظرفیت‌های فرهنگی و هنری مناسبی فراهم کرد تا زائر در کنار زیارت، امکان بهره‌مندی از برنامه‌های فرهنگی و هنری را داشته باشد. چنین مجموعه‌ای اقتضائات خاص خود را دارد و آثار ارائه‌شده در آن نیز باید با فرهنگ رضوی و فضای زیارت تناسب داشته باشند. نمی‌توان هر اثری را با هر ویژگی و محتوایی در چنین فضایی ارائه کرد و لازم است آثار به نشر معارف و انتقال مفاهیم فرهنگی کمک کنند.
مشهد؛ از شهر دارای سالن تا شهر صاحب سینما
محمدجواد استادی، پژوهشگر مطالعات فرهنگی، نیز درباره سهم دستگاه‌های فرهنگی و مدیریت شهری در توسعه سینمای مشهد اظهار کرد: باید میان وظیفه قانونی، حمایت فرهنگی و سرمایه‌گذاری مستقیم تفاوت قائل شد. در ساختار حقوقی کشور، سیاست‌گذاری، صدور مجوز و نظارت بر فعالیت‌های سینمایی بر عهده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان سینمایی است و شهرداری نیز بر اساس ظرفیت‌های قانونی می‌تواند در تأسیس یا حمایت از مؤسسات و فضاهای فرهنگی نقش داشته باشد.
وی افزود: توسعه سینما در ایران فعالیتی میان‌بخشی است و نمی‌توان تمام مسئولیت آن را از یک دستگاه مطالبه کرد. در دو دهه گذشته در مشهد اتفاقات قابل توجهی در زمینه بازسازی سینماهای قدیمی و ایجاد پردیس‌های جدید رخ داده و در ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر نیز پردیس‌های سینمایی جدیدی شکل گرفته‌اند. بخش قابل توجهی از ظرفیت سینمای استان خراسان رضوی در مشهد متمرکز است و امروز مجموعه‌های سینمایی متعددی با چندین سالن در شهر فعالیت می‌کنند، اما مسئله امروز فقط افزایش تعداد سالن‌ها نیست.
استادی، توزیع جغرافیایی سالن‌ها را یکی از مسائل مهم دانست و گفت: سالن‌ها باید در نقاط مختلف شهر شکل بگیرند تا دسترسی مردم افزایش یابد و عدالت فرهنگی مورد توجه قرار گیرد. با توجه به وسعت مشهد، همچنان نیاز به توسعه وجود دارد و باید بررسی شود مناطق حاشیه‌ای شهر تا چه اندازه به سینما دسترسی دارند و آیا امکان ایجاد سینماهای تخصصی مانند سینمای کودک یا سالن‌های کوچک در محلات وجود دارد یا خیر.
وی با اشاره به جایگاه مشهد به‌عنوان یک کلان‌شهر و شهر بین‌المللی و زیارتی اظهار کرد: سینما نباید صرفاً یکی از امکانات مجتمع‌های تجاری باشد، بلکه دارای هویت مستقل و بخشی از زیرساخت فرهنگی شهر است. شهرداری می‌تواند از طریق سیاست‌گذاری در حوزه زمین و کاربری، عوارض، مجوزها، حمل‌ونقل شهری، دسترسی به سینماها، تبلیغات محیطی و حمایت از فعالیت‌های فرهنگی مرتبط با سینما نقش تسهیل‌گر داشته باشد. اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز می‌تواند حلقه اتصال میان سرمایه‌گذاران، تولیدکنندگان و نهادهای ملی باشد.
تغییر چهره سینمای مشهد پس از انقلاب
این پژوهشگر مطالعات فرهنگی درباره روند سینمای مشهد پس از انقلاب گفت: این روند یک خط مستقیم نبوده و سینمای مشهد در دوره‌های مختلف با نوسانات و تفاوت‌هایی همراه بوده است. در سال‌های نخست پس از انقلاب، سینمای مشهد نیز مانند سینمای کشور تحت تأثیر تحولات عمومی قرار داشت و ساختارهای جدید نظارت، تولید و نمایش به تدریج شکل گرفت.
وی با اشاره به سینما هویزه به‌عنوان یکی از نمونه‌های تداوم و توسعه سینما در مشهد اظهار کرد: این سینما که پیش از انقلاب با نام دیگری فعالیت می‌کرد، در دهه ۹۰ بازسازی شد و به یک پردیس چندسالنه مهم تبدیل شد. یکی از تحولات مهم سینمای مشهد، گذار از سالن‌های بزرگ و تک‌سالنه به پردیس‌های چندسالنه است. این روند از اواخر دهه ۷۰ آغاز شد و در دهه ۹۰ و سال‌های اخیر شتاب بیشتری گرفت. بازسازی سالن‌ها، تغییر استانداردهای نمایش، توسعه نمایش دیجیتال و پیوند بیشتر مجموعه‌های تجاری با سینما از دیگر تحولات این دوره بوده است.
وی تأکید کرد: مشهد امروز یکی از قطب‌های مهم مصرف و نمایش فیلم در کشور است، اما باید به یک قطب مستقل تولید سینمای حرفه‌ای نیز تبدیل شود. این شهر با جمعیت، دانشگاه‌ها، نیروی انسانی، فرهنگ، موضوع زیارت، تاریخ و تنوع اجتماعی خود ظرفیت ویژه‌ای برای توسعه سینما دارد و نباید صرفاً در حاشیه پایتخت قرار گیرد.
استادی تصریح کرد: مرحله بعدی توسعه سینمای مشهد باید عبور از «شهر دارای سالن‌های خوب» به «شهر صاحب سینما» باشد؛ شهری که در آن فیلم‌نامه‌نویسی، فیلمسازی، تهیه‌کنندگی، سرمایه‌گذاری، شرکت‌های تولیدی، جشنواره‌ها و پژوهش‌های سینمایی در کنار یکدیگر یک زیست‌بوم جدی ایجاد کنند.
ظرفیت انسانی بیشتر از میزان تولید است
این پژوهشگر مطالعات فرهنگی استمرار فرهنگ سینما رفتن را یکی از مهم‌ترین دستاوردهای سینمای مشهد دانست و گفت: در مقاطعی که بسیاری از سالن‌های کشور با بحران تعطیلی و کاهش مخاطب مواجه بودند، مشهد توانست بخش قابل توجهی از مخاطبان خود را حفظ کند و امروز نیز یکی از بازارهای اصلی اکران فیلم در کشور است. برخی پردیس‌های سینمایی مشهد در فهرست سینماهای پرفروش کشور قرار دارند. توسعه زیرساخت نمایش نیز تحول مهمی بوده و مجموعه‌هایی مانند هویزه، سیمرغ، اطلس، گلشن، پارک بازار، برفی و مهر کوهسنگی چهره سینمای مشهد را تغییر داده‌اند. برگزاری جشنواره فیلم فجر در مشهد نیز نشانه دیگری از ظرفیت سینمایی این شهر است.
استادی تربیت نیروی انسانی را از دیگر دستاوردهای سینمای مشهد دانست و گفت: انجمن سینمای جوانان، مراکز دانشگاهی و مراکز آموزش سینمایی در تربیت نسل جدید فیلمسازان، به‌ویژه در حوزه فیلم کوتاه، مستند، بازیگری و نیروهای فنی نقش مهمی داشته‌اند. ظرفیت انسانی و فرهنگی خراسان بیش از میزان تولید فعلی است و بخشی از استعدادهای مشهد برای ورود حرفه‌ای به سینما همچنان مجبورند به تهران بروند. باید با افزایش تولید و ارتقای استانداردها، شرایط ماندن هنرمندان و نیروهای سینمایی در مشهد تسهیل شود.
این پژوهشگر مطالعات فرهنگی درباره استقبال مردم از سینما نیز اظهار کرد: خراسان رضوی از استان‌های مهم کشور از نظر تعداد مخاطبان و میزان فروش سینماست و بخش اصلی بازار سینمای استان در مشهد متمرکز شده است. با این حال، نوع فیلم، سالن، قیمت بلیت، دسترسی و تبلیغات در انتخاب مخاطب اهمیت دارد.
وی با اشاره به قدرت خرید خانواده‌ها گفت: سینما باید بتواند در سبد مصرف فرهنگی خانواده‌های طبقه متوسط باقی بماند. اگر هزینه سینما برای یک خانواده چهار یا پنج‌نفره با هزینه نیازهای اصلی خانواده رقابت کند، احتمال کاهش مراجعه وجود دارد و سیاست فرهنگی باید مانع تبدیل سینما به تفریحی محدود به گروه خاصی از طبقات اجتماعی شود.
استادی درباره سینما سیار نیز گفت: سینما سیار در مناطقی که زیرساخت سینمایی وجود ندارد، می‌تواند امکان دسترسی مردم به فیلم را فراهم کند و یکی از ابزارهای تحقق عدالت فرهنگی است. خراسان رضوی با وسعت زیاد و پراکندگی جمعیتی نمی‌تواند همه خدمات فرهنگی را در مشهد متمرکز کند. البته در مناطقی که امکان توسعه زیرساخت وجود دارد، سینما سیار نباید جایگزین توسعه سالن‌های سینما شود.
بخش خصوصی باید از سالن‌سازی به تولید فیلم برسد
استادی با اشاره به نقش بخش خصوصی در توسعه سینمای مشهد اظهار کرد: بدون حضور بخش خصوصی، توسعه سینمای امروز مشهد امکان‌پذیر نبود و بخش قابل توجهی از توسعه سینمای خراسان و مشهد در دو دهه اخیر با سرمایه‌گذاری مجموعه‌های غیردولتی و پیوند سینما با مجتمع‌های تجاری و خدماتی شکل گرفته است. میان سرمایه‌گذاری در سالن سینما و سرمایه‌گذاری در تولید فیلم تفاوت وجود دارد. ممکن است بخش خصوصی سالن سینما بسازد، اما اگر اقتصاد تولید فیلم در مشهد شکل نگیرد، این شهر همچنان عمدتاً بازار مصرف فیلم‌هایی خواهد بود که در تهران تولید شده‌اند.
این پژوهشگر مطالعات فرهنگی ادامه داد: سرمایه‌گذاری باید از سالن‌سازی به سمت تولیدات سینمایی نیز توسعه پیدا کند؛ ازجمله از طریق تشکیل شرکت‌های حرفه‌ای تهیه و تولید، سرمایه‌گذاری در فیلم‌نامه‌ها، ایجاد صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، تأسیس استودیوها، توسعه تجهیزات فنی و پس‌تولید و ایجاد شبکه توزیع.
وی افزود: دولت و مدیریت شهری نباید جای بخش خصوصی بنشینند، بلکه باید هزینه ورود بخش خصوصی را کاهش دهند، مقررات را تسهیل کنند، در تأمین زمین و فضا مشارکت داشته باشند، مشوق‌های اقتصادی ارائه دهند و امکان تبلیغات مؤثر را فراهم کنند. همچنین باید ریسک سرمایه‌گذاری در تولید فیلم کاهش پیدا کند.
استادی بر ضرورت شکل‌گیری «پیمان محلی توسعه سینما» در مشهد تأکید کرد و گفت: حوزه هنری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرداری، دانشگاه‌ها، بخش خصوصی، انجمن‌های حرفه‌ای و صنفی و سرمایه‌گذاران باید بر سر یک افق مشترک توافق کنند تا مشهد صرفاً یکی از بازارهای بزرگ مصرف و اکران سینمایی ایران نباشد، بلکه به یکی از مراکز اصلی تولید سینمای کشور تبدیل شود.
سیاست‌گذاری و حمایت هدفمند؛ مطالبه فیلمسازان
علیرضا باغشنی، یک فیلمساز، درباره چالش‌های فیلمسازان مشهد اظهار کرد: هم کمبود امکانات و بودجه و هم نبود سیاست‌گذاری و حمایت هدفمند از سینماگران مشهدی اهمیت دارد و این دو موضوع از یکدیگر جدا نیستند. زمانی که سیاست‌گذاری مشخصی وجود نداشته باشد و قانونی برای حمایت از فعالیت‌های سینمایی و رسانه‌ای تصویب نشود، طبیعتاً بودجه‌ای نیز به این حوزه اختصاص پیدا نمی‌کند.
وی با اشاره به ظرفیت مجموعه‌های دولتی، خصوصی و صنعتی برای حمایت از تولیدات رسانه‌ای افزود: بسیاری از مجموعه‌ها می‌توانند بخشی از فعالیت‌های خود را به فیلمسازی و تولیدات رسانه‌ای اختصاص دهند. پروژه‌های بزرگی مانند ساخت مترو در مشهد می‌توانند موضوع تولید فیلم مستند و محتوای رسانه‌ای باشند.
این مستندساز ادامه داد: کارخانه‌ها و مجموعه‌های صنعتی نیز پروژه‌های مختلفی دارند که می‌تواند موضوع تولیدات مستند قرار گیرد. برای نمونه، در پالایشگاه شهید هاشمی‌نژاد یک فعالیت دانش‌بنیان برای نخستین بار در کشور انجام شده که ظرفیت بالایی برای روایت رسانه‌ای دارد. اگر قانونی وجود داشته باشد که مجموعه‌ها را موظف کند فعالیت‌های شاخص و ویژه خود را بازنمایی و رسانه‌ای کنند، برای این کار بودجه نیز اختصاص خواهد یافت و حتی می‌توان ردیف بودجه مشخص تعریف کرد. چنین رویکردی می‌تواند بخشی از مشکلات فیلمسازان را برطرف کند و در عین حال موجب معرفی بهتر فعالیت‌های مجموعه‌های مختلف به مردم شود.
ظرفیت پروژه‌های شهری برای تولید آثار سینمایی
باغشنی درباره نقش شورای شهر مشهد در حمایت از تولیدات سینمایی بومی گفت: شورای شهر یکی از نهادهای سیاست‌گذار در حوزه مدیریت شهری است و می‌تواند بر سیاست‌های شهرداری اثرگذار باشد. شهرداری مشهد پروژه‌های بزرگ و بودجه‌های قابل توجهی دارد و در کنار اجرای این پروژه‌ها، ظرفیت زیادی برای تولید محتوای رسانه‌ای و سینمایی وجود دارد. نحوه اجرای پروژه‌های مترو، خدماتی که به مردم ارائه می‌شود و اتفاقاتی که در جریان شهرسازی رخ می‌دهد، همگی می‌توانند موضوع تولیدات رسانه‌ای باشند. مسائل مربوط به حقوق شهروندی، ترافیک و دیگر موضوعات شهری نیز ظرفیت تولید محتوای سینمایی دارند.
این فیلمساز تصریح کرد: شورای شهر می‌تواند سیاستی را تصویب کند که پروژه‌های شهرداری پیوند رسانه‌ای و سینمایی داشته باشند. چنین رویکردی می‌تواند زمینه تولید آثار متنوع و معرفی بهتر فعالیت‌های شهری به مردم را فراهم کند.
باغشنی درباره اینکه چرا مشهد با وجود استعدادهای فراوان هنوز به یک قطب جدی تولید فیلم و سریال تبدیل نشده است، گفت: مشهد پس از تهران یکی از مهم‌ترین مراکز سینمایی کشور است و از بسیاری از شهرها جلوتر قرار دارد، اما ظرفیت آن بسیار بیشتر از چیزی است که امروز شاهد آن هستیم. لازم است سیاست‌های موجود در حوزه سینما به گونه‌ای تغییر کند که سینماگران مشهد بتوانند توانایی‌ها و نگاه خود به هنر را بیشتر در عرصه تولید نشان دهند و زمینه فعالیت گسترده‌تر فیلمسازان و تولید آثار بیشتر در شهر فراهم شود.
ضرورت پیوند فرهنگ و اقتصاد
این فیلمساز، ارتباط بیشتر مسئولان فرهنگی و اقتصادی را یکی از اولویت‌های سینمای مشهد دانست و گفت: مجموعه‌های اقتصادی و صنعتی بزرگی در استان فعالیت می‌کنند که درآمدهای قابل توجهی دارند و طبق قوانین و مقررات، بخشی از منابع خود را در حوزه مسئولیت‌های اجتماعی هزینه می‌کنند. باید این پرسش مطرح شود که چرا بخشی از بودجه مسئولیت اجتماعی این مجموعه‌ها در حوزه هنر هزینه نشود. اگر مسئولان فرهنگی بتوانند با مسئولان اقتصادی گفت‌وگو کنند و آن‌ها را متقاعد کنند که فعالیت فرهنگی و رسانه‌ای نیز می‌تواند بخشی از مسئولیت اجتماعی مجموعه‌های اقتصادی باشد، ظرفیت قابل توجهی برای حمایت از سینما و تولیدات رسانه‌ای ایجاد خواهد شد.
باغشنی درباره ظرفیت‌های روایی مشهد و خراسان اظهار کرد: مشهد از نظر جمعیت و ظرفیت فرهنگی، دومین شهر بزرگ ایران است و به‌عنوان پایتخت معنوی جهان تشیع، ویژگی‌های فرهنگی و تاریخی ویژه‌ای دارد. موضوع امام رضا (ع) و حرم مطهر رضوی، تاریخ انقلاب اسلامی، وقایع مرتبط با انقلاب در خراسان، دفاع مقدس، رویدادهای اجتماعی و سیاسی و همچنین ظرفیت‌های علمی و فرهنگی این منطقه، مجموعه گسترده‌ای از سوژه‌های سینمایی را در اختیار فیلمسازان قرار می‌دهد.
این مستندساز ادامه داد: در خراسان در حوزه‌هایی مانند جنگ، انقلاب و تحولات اجتماعی، داستان‌ها و روایت‌های بسیار زیادی وجود دارد که هنوز به شکل مناسب روایت نشده‌اند. تعداد این روایت‌ها به اندازه‌ای است که اگر همه فیلمسازان نیز وارد این حوزه شوند، سال‌ها زمان لازم است تا بخشی از آن‌ها به تصویر کشیده شود و هرکدام از این موضوعات می‌تواند ظرفیت تولید یک فیلم خوب را داشته باشد.
باغشنی تصریح کرد: بنابراین مسئله اصلی تنها نبود سوژه برای فیلمسازی در مشهد نیست، بلکه باید سیاست‌گذاری، حمایت و منابع لازم برای تبدیل این ظرفیت‌ها به آثار حرفه‌ای فراهم شود تا سینمای مشهد بتواند سهم بیشتری در تولیدات سینمایی کشور داشته باشد.
انتهای پیام
