بخشدار رودبست، جمعه ۱۷ مهر در آیین پایانی دومین نکوداشت امیر پازواری، در تالار دهکده پارسیان پازوار، مشعل دانایی را به نام امیر پازواری روشن کرد؛ مشعلی نمادین که روشنایی اندیشه، ماندگاری زبان و پاسداشت میراث فرهنگی و ادبی مازندران را یادآور می‌شد.
خاطره مقدس‌زاده، پس از روشن‌شدن مشعل دانایی، به ارائه گزارشی از روند برگزاری این رویداد فرهنگی پرداخت و بر ضرورت بازشناسی جایگاه امیر پازواری در تاریخ و فرهنگ مازندران تأکید کرد.
وی با اشاره به اهمیت بیرون‌آوردن چهره‌های فرهنگی و ادبی از هاله فراموشی و روایت‌های افسانه‌ای گفت: ما باید امیر را از دل افسانه‌ها بیرون بیاوریم و با افتخار فریاد بزنیم که امیر افسانه نبود.
وی همچنین بر ضرورت پاسداشت نام و آثار امیر پازواری و انتقال میراث ادبی و فرهنگی مازندران به نسل‌های آینده تأکید کرد.
عیسی قاسمی طوسی، سرپرست معاونت توسعه مدیریت و منابع استانداری مازندران، در این آیین به ارائه مطالبی درباره اهمیت پاسداری از سرمایه‌های فرهنگی و ادبی مازندران پرداخت و بر جایگاه چنین رویدادهایی در شناساندن چهره‌های اثرگذار فرهنگ بومی تأکید کرد.
در بخش دیگری از این رویداد، آرش رمضانی، پژوهشگر آیین‌ها و فرهنگ مازندرانی، به ارائه مطالبی درباره امیر پازواری پرداخت و بر اهمیت شناخت و بازشناسی میراث ادبی و فرهنگی این سرزمین تأکید کرد.
برپایی نمایشگاه صنایع‌دستی و فرآورده‌های غذایی بومی و محلی، بخش دیگری از این برنامه فرهنگی بود.
در این نمایشگاه، هنرمندان، صنعتگران و تولیدکنندگان از ۳۲ روستای دهستان پازوار، جلوه‌هایی از هنرهای دستی، خوراک‌های محلی و داشته‌های فرهنگی منطقه را به نمایش گذاشتند؛ رویدادی که فرصتی برای معرفی توانمندی‌های بومی و پیوند میان میراث فرهنگی و رونق اقتصادی جامعه محلی فراهم کرد.
در پایان این آیین، از تمبر یادبود امیر پازواری با حضور مسئولان استانی، شهرستانی و مسئولان محلی پازوار رونمایی شد؛ اقدامی نمادین در راستای ماندگار کردن نام این چهره فرهنگی و یادآوری جایگاه میراث ادبی مازندران در حافظه تاریخی و فرهنگی ایران انجام شد.
دومین نکوداشت امیر پازواری، افزون بر گرامی‌داشت نام یکی از چهره‌های شناخته‌شده فرهنگ و ادب مازندران، فرصتی برای گردهمایی مسئولان، پژوهشگران، هنرمندان و مردم منطقه فراهم آورد تا بار دیگر بر اهمیت پاسداری از زبان، آیین‌ها، هنرها و میراث فرهنگی این سرزمین تأکید شود؛ میراثی که ماندگاری آن به پژوهش، برنامه‌ریزی فرهنگی و همراهی نسل‌های امروز و فردا نیاز دارد.
انتهای پیام
