رسول اسدی که جهت برپایی مجمع انتخاباتی هیئت دوچرخه‌سواری به استان اصفهان سفر کرده بود، در گفت‌وگو با ایسنا درباره وضعیت برگزاری تورهای بین‌المللی دوچرخه‌سواری اظهار کرد: استان اصفهان در ماه‌های گذشته با چالش‌هایی مواجه بود. با وجود مسئولیت سرپرستی، در عمل تفاوتی میان این دوره و دوره ریاست هیئت احساس نکردیم و امیدواریم مجموعه‌ای که امروز مسئولیت آن به شکل مطلوبی سامان یافته است، بتواند در ادامه مسیر توسعه دوچرخه‌سواری استان گام‌های مؤثرتری بردارد.
وی افزود: در رشته دوچرخه‌سواری، قهرمانان ارزشمندی در استان اصفهان حضور دارند که از افتخارات این استان و کشور به‌شمار می‌روند و در رقابت‌های ملی نیز حضور داشته‌اند. این ظرفیت‌ها باید مورد توجه قرار گیرند و از ورزشکارانی که برای استان و کشور افتخارآفرینی کرده‌اند، یاد شود.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری تصریح کرد: یکی از مجموعه‌هایی که در سال‌های گذشته برای حفظ رونق و توسعه دوچرخه‌سواری تلاش کرده، باشگاه سپاهان است. فدراسیون دوچرخه‌سواری برای توسعه این رشته به حضور باشگاه‌های توانمند نیاز دارد و از مجموعه‌هایی که برای فعالیت هیئت‌ها و حمایت از ورزشکاران زحمت می‌کشند، قدردانی می‌کند. امیدواریم از این پس، این روند با شتاب بیشتر و به‌شکلی هدفمندتر در راستای توسعه دوچرخه‌سواری ادامه پیدا کند.
طراحی تور دوچرخه‌سواری مثلث گردشگری با محوریت اصفهان
وی با اشاره به ظرفیت‌های گردشگری استان اصفهان و ضرورت بهره‌گیری از آن‌ها برای توسعه دوچرخه‌سواری بیان کرد: در گفت‌وگو با مهدی جمالی‌نژاد، استاندار اصفهان، موضوع طراحی تور دوچرخه‌سواری مثلث گردشگری ایران را مطرح کردم که وی نیز از این پیشنهاد استقبال کرد. در این طرح، استان اصفهان محوریت دارد و قرار است از ظرفیت‌های گردشگری اصفهان و مناطق پیرامونی آن برای برگزاری یک رویداد دوچرخه‌سواری بهره گرفته شود.
وی افزود: از استاندار اصفهان درخواست کردم مسئولیت ریاست ستاد برگزاری این رویداد را بر عهده بگیرند و بخش فنی آن نیز با همکاری فدراسیون دنبال شود. متأسفانه با وقوع جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، برنامه‌ریزی‌های اولیه با وقفه مواجه شد. قرار بود مقدمات کار را با استاندار پیگیری کنیم، اما وقوع جنگ موجب شد این برنامه به زمان دیگری موکول شود.
اسدی گفت: امیدواریم با عبور کشور از شرایط پیش‌آمده و بازگشت وضعیت به شرایط عادی، بتوانیم این طرح را پیگیری کنیم و از ظرفیت عظیم استان اصفهان و توانمندی‌های گسترده آن در حوزه گردشگری بهره ببریم. این ظرفیت‌ها با اهداف و رسالت‌های رشته دوچرخه‌سواری هم‌راستا هستند و می‌توانند زمینه‌ساز برگزاری رویدادهایی مؤثر در توسعه ورزش و معرفی جاذبه‌های گردشگری کشور باشند.
دوچرخه‌سواری رشته‌ای تجهیزات‌محور است
وی با اشاره به چالش‌های اقتصادی این رشته افزود: دوچرخه‌سواری، ورزشی تجهیزات‌محور است. هر آسیبی که به بدنه اقتصادی کشور وارد می‌شود، بخش‌های مختلف ورزش را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما این تأثیر در رشته‌هایی که وابستگی بیشتری به تجهیزات دارند، محسوس‌تر است. در رشته دوچرخه‌سواری، تمرین به‌تنهایی پاسخ‌گوی نیازهای ورزشکاران در سطوح بالای رقابت نیست. در این سطوح، برای ارتقای توانایی ورزشکاران و دستیابی به نتایج مطلوب، حضور در مسابقات متعدد و تجربه رقابت با ورزشکاران برتر جهان ضرورت دارد.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری با اشاره به فاصله موجود میان ورزشکاران ایرانی و رقبای آسیایی و اروپایی خود خاطرنشان کرد: در بازی‌های آسیایی حضور داشتیم، اما متأسفانه نتوانستیم نتیجه مورد انتظار را کسب کنیم. با این حال، تلاش کردیم ورزشکاران جوانی را به این رقابت‌ها اعزام کنیم تا تجربه لازم را به‌دست آورند و برای آینده دوچرخه‌سواری کشور مفید باشند. تفاوت مهم میان ورزشکاران ما و دوچرخه‌سواران کشورهای پیشرو، صرفاً به استعداد و توانایی فردی مربوط نمی‌شود؛ یکی از تفاوت‌های اصلی، میزان حضور در مسابقات و کیفیت تجهیزات مورد استفاده است. شاید تصور شود مشکل تجهیزات تنها با تهیه دوچرخه برای پنج یا شش ورزشکار برطرف می‌شود، اما مسئله بسیار گسترده‌تر از این است.
اسدی یادآور شد: ورزشکاران برتر آسیا در طول سال حدود ۶۵ تا ۷۰ روز در مسابقات استاندارد و در سطح رقابت‌های اروپایی شرکت می‌کنند، در حالی که این میزان برای ورزشکاران ما ممکن است به کمتر از ۱۰ روز برسد. این فاصله بسیار زیاد است و نمی‌توان انتظار داشت بدون فراهم کردن فرصت‌های کافی برای رقابت‌های بین‌المللی، فاصله موجود به‌راحتی جبران شود.
باشگاه‌های حرفه‌ای؛ حلقه اصلی تأمین تجهیزات
وی با تأکید بر نقش باشگاه‌ها در کاهش فاصله فنی و تجهیزاتی ورزشکاران ادامه داد: یکی از مهم‌ترین راه‌های جبران این فاصله، تقویت باشگاه‌هاست. باشگاه‌هایی مانند سپاهان ازجمله مجموعه‌هایی هستند که همچنان فعالیت خود را در رشته دوچرخه‌سواری ادامه می‌دهند و این موضوع ارزشمند است. در سال‌های گذشته، باشگاه‌هایی مانند پتروشیمی تبریز و برخی مجموعه‌های دانشگاهی در سطوح بالای رقابت‌های آسیایی فعالیت می‌کردند.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری ادامه داد: این باشگاه‌ها با سرمایه‌گذاری و حضور مستمر در مسابقات، نقش مهمی در توسعه دوچرخه‌سواری داشتند. در آن دوره، گردش مالی فعالیت‌های حرفه‌ای دوچرخه‌سواری در سطح باشگاه‌ها به حدود یک‌میلیون دلار می‌رسید و همین موضوع نشان‌دهنده اهمیت توان اقتصادی باشگاه‌ها در پیشرفت این رشته بود.
وی خاطرنشان کرد: باشگاه‌ها از مهم‌ترین ارکان توانمندسازی ورزشکاران و فدراسیون‌ها هستند. با این حال، مسائل اقتصادی موجب شده است که بخشی از ظرفیت‌های گذشته از بین برود یا کارایی سابق را نداشته باشد. احیای این ظرفیت‌ها نیز زمان‌بر است. تلاش‌هایی برای احیای فعالیت‌های باشگاهی انجام شد، اما برخی مجموعه‌ها نتوانستند به سطح گذشته بازگردند و فعالیت خود را در سطوح محدودتری، ازجمله رده‌های جوانان، ادامه دادند. از مجموعه سپاهان قدردانی می‌کنیم که این رشته را تحت حمایت خود قرار داده و اجازه نداده است فعالیت آن متوقف شود. با این حال، امیدواریم سطح این حمایت‌ها ارتقا پیدا کند و فعالیت باشگاه در قالبی حرفه‌ای‌تر و در سطوح بالاتر آسیایی ادامه یابد.
اسدی گفت: امیدواریم با افزایش حمایت‌های مالی و فراهم شدن شرایط مناسب‌تر، تیم سپاهان بتواند هر سال در دست‌کم شش تا هفت رویداد بین‌المللی شرکت کند. ما قهرمانان ارزشمندی در اختیار داریم و بدنه ورزشی مناسبی در این باشگاه شکل گرفته است. اگر حمایت‌ها تقویت شود، می‌توانیم از این ظرفیت برای حضور مؤثرتر در رقابت‌های آسیایی بهره ببریم.
تأمین تجهیزات با افزایش اعزام‌های بین‌المللی
وی درباره ارتباط میان اعزام‌های بین‌المللی و تأمین تجهیزات حرفه‌ای دوچرخه‌سواری افزود: در حال حاضر، تهیه تجهیزات برای تعداد محدودی از ورزشکاران، برای مثال سه، پنج یا ۱۰ نفر، امکان‌پذیر است و می‌توانیم به شیوه‌های مختلف این نیاز را برطرف کنیم. برای نمونه، هزینه تهیه تجهیزات کامل یک ورزشکار ممکن است به حدود ۱۰ هزار یورو برسد. با این حال، تأمین تجهیزات برای تعداد محدودی از ورزشکاران به معنای حل کامل مشکل تجهیزاتی این رشته نیست.
به گفته رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری، زمانی‌که فعالیت باشگاه‌ها گسترش پیدا می‌کند و تعداد اعزام‌های آن‌ها افزایش می‌یابد، امکان جذب حامیان بین‌المللی نیز بیشتر می‌شود. شرکت‌های فعال در حوزه دوچرخه‌سواری در چنین شرایطی می‌توانند تجهیزات مورد نیاز باشگاه‌ها را به‌صورت رایگان یا با تخفیف‌های قابل‌توجه در اختیار آن‌ها قرار دهند. این سازوکار یکی از مسیرهای مهم تأمین تجهیزات حرفه‌ای در دوچرخه‌سواری جهان است.
وی تأکید کرد: ممکن است برای توسعه مناسب این رشته به تأمین سالانه ۵۰ دستگاه دوچرخه به‌روز در قالب فعالیت‌های باشگاهی نیاز داشته باشیم. اگر این روند به‌مدت سه تا چهار سال ادامه پیدا کند و هر سال چنین تعدادی به مجموعه تجهیزات اضافه شود، می‌توان امیدوار بود که بخش قابل‌توجهی از مشکلات تجهیزاتی برطرف شود. البته این موضوع به معنای آن نیست که با تهیه تجهیزات برای پنج یا ۱۰ ورزشکار، مشکل به‌طور کامل حل می‌شود. مسئله اصلی، ایجاد یک چرخه مستمر برای نوسازی تجهیزات و افزایش توانمندی باشگاه‌هاست. این چرخه نیز بدون حضور در مسابقات و اعزام‌های بین‌المللی شکل نمی‌گیرد.
اسدی گفت: در سطح حرفه‌ای جهان، تأمین تجهیزات صرفاً به خرید مستقیم فدراسیون‌ها یا باشگاه‌ها محدود نیست. ارتباط مستمر با رقابت‌های بین‌المللی و حضور در رویدادهای مختلف، زمینه تعامل با شرکت‌های تولیدکننده تجهیزات و جذب حمایت‌های تخصصی را فراهم می‌کند. بنابراین، افزایش اعزام‌ها علاوه‌بر ارتقای سطح فنی ورزشکاران، می‌تواند به تأمین تجهیزات مورد نیاز این رشته نیز کمک کند.
توسعه دوچرخه‌سواری نیازمند الگوهای به‌روز است
وی با تأکید بر ضرورت استفاده از تجربه کشورهای پیشرو در توسعه این رشته یادآور شد: توسعه دوچرخه‌سواری موضوعی نیست که لازم باشد برای آن الگویی کاملاً جدید از سوی خودمان ابداع کنیم. مسیر توسعه این رشته در جهان مشخص است و کشورهای مختلفی این مسیر را طی کرده‌اند. ما نیز باید از تجربه‌های موفق استفاده کنیم و متناسب با شرایط کشور، برنامه‌های خود را پیش ببریم.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری افزود: متأسفانه در سال‌های گذشته، به‌دلیل مشکلات مالی و همچنین برخی ضعف‌های مدیریتی و فنی، بخشی از ظرفیت‌های دوچرخه‌سواری کشور تضعیف شده یا کارایی پیشین خود را از دست داده است. امیدواریم با همکاری مجموعه‌های مختلف، بتوانیم این ظرفیت‌ها را احیا کنیم و برای عبور از چالش‌های موجود راهکارهای مؤثرتری در پیش بگیریم.
وی با اشاره به تفاوت ساختاری دوچرخه‌سواری با بسیاری از رشته‌های ورزشی اضافه کرد: شرایط این رشته را نمی‌توان با رشته‌هایی مانند تکواندو، ژیمناستیک یا بسکتبال مقایسه کرد. در بسیاری از رشته‌ها، باشگاه‌ها و مدارس ورزشی از طریق آموزش فعالیت می‌کنند، ورزشکاران را تحت پوشش بیمه قرار می‌دهند و از محل شهریه و ارائه خدمات آموزشی درآمد کسب می‌کنند. همچنین، مربیان می‌توانند از فعالیت‌های آموزشی و برگزاری دوره‌ها درآمد داشته باشند.
اسدی در ادامه گفت: در دوچرخه‌سواری، چنین ساختاری به‌همان شکل وجود ندارد. ورزشکار معمولاً از مراحل اولیه آموزش عبور می‌کند و سپس وارد فضای حرفه‌ای می‌شود. به‌همین دلیل، جامعه مخاطبان فعالیت‌های آموزشی این رشته محدودتر است و نمی‌توان همان الگوی درآمدزایی رشته‌های دیگر را برای دوچرخه‌سواری در نظر گرفت. این تفاوت باید هنگام برنامه‌ریزی برای حمایت از باشگاه‌ها و توسعه رشته مورد توجه قرار گیرد.
لیگ داخلی به‌تنهایی پاسخ‌گوی نیازهای فنی نیست
اسدی با اشاره به وضعیت رقابت‌های داخلی دوچرخه‌سواری توضیح داد: امسال لیگ پویایی داریم و تیم‌های مختلف در آن حضور دارند. رقابت‌ها نیز نزدیک و فشرده دنبال می‌شود و این موضوع از جنبه‌های مثبت فعالیت‌های داخلی این رشته است. با وجود این، رقابت‌های داخلی به‌تنهایی نمی‌توانند کیفیت فنی ورزشکاران را به میزان مورد نیاز ارتقا دهند. برای آن‌که باشگاه‌ها و ورزشکاران بتوانند در سطح آسیا موفق باشند، لازم است در رقابت‌های بین‌المللی نیز شرکت کنند. حضور مستمر در این مسابقات به ورزشکاران امکان می‌دهد با سطح فنی رقبای خود آشنا شوند، تجربه کسب کنند و توانایی‌هایشان را ارتقا دهند.
وی با اشاره به دشواری جذب حامی مالی برای این رشته یادآور شد: یکی دیگر از چالش‌های دوچرخه‌سواری، دشواری پخش تلویزیونی مسابقات و در نتیجه جذب حامی مالی است. این رشته برخلاف بسیاری از ورزش‌های سالنی، به‌سادگی در قالب یک فضای ثابت و با استفاده از امکانات معمول پخش تلویزیونی پوشش داده نمی‌شود. به‌همین دلیل، جذب حامی مالی نیز پیچیدگی‌های خاص خود را دارد.
وی ادامه داد: با وجود این محدودیت‌ها، دوچرخه‌سواری ظرفیت‌های فراوانی برای جذب حمایت‌های مالی، به‌ویژه از طریق ارتباطات بین‌المللی، حضور در مسابقات خارجی و تعامل با شرکت‌های فعال در حوزه تجهیزات دارد. اگر بتوانیم با شناخت اقتضائات این رشته، برنامه‌ریزی مناسبی انجام دهیم، می‌توانیم بر بخشی از چالش‌های موجود غلبه کنیم.
رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری تأکید کرد: دوچرخه‌سواری اقتضائات خاص خود را دارد و شرایط زمانی کنونی نیز چالش‌هایی ایجاد کرده است که ممکن است در گذشته به‌همین شکل وجود نداشته باشند. بنابراین، نمی‌توان با الگوهای قدیمی یا با تقلید صرف از ساختار سایر رشته‌ها برای توسعه آن برنامه‌ریزی کرد. به الگوها و روش‌های به‌روز نیاز داریم و باید با حمایت متقابل، تعامل، همفکری و همکاری بدنه اجرایی و باشگاه‌ها، که بازوان توانمند توسعه این رشته هستند، برای رفع مشکلات و چالش‌های موجود تلاش کنیم.
انتهای پیام
