سه‌شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵ | ۱۲:۴۸
هند خواستار پایان دادن به انحصار حق وتو در شورای امنیت شد

هند خواستار پایان دادن به انحصار حق وتو در شورای امنیت شد

نماینده هند در سازمان ملل با هشدار نسبت به هرگونه اصلاح شورای امنیت بدون حذف انحصار حق وتو، تاکید کرد: با انحصار حق وتو فرایند تصمیم‌گیری همچنان تحت کنترل پنج قدرت دائمی موجود در این شورا قرار دارد. او خواستار حق وتوی برابر برای تمامی کشورهای عضو در شورای امنیت شد.

به گزارش ایسنا، هند اعلام کرده است که هرگونه اصلاح شورای امنیت سازمان ملل که دسته جدیدی از اعضای دائمی بدون حق وتو ایجاد کند، عملا آن‌ها را به وضعیت «درجه دوم» تنزل می‌دهد و کنترل فرایند تصمیم‌گیری را در انحصار پنج قدرت این شورا قرار می‌هد که اعضای دائمی این شورا هستند.

چین، فرانسه، روسیه، انگلیس و آمریکا پنج عضو دائمی شورای امنیت با ۱۵ عضو هستند که از حق وتو برخوردارند. شورای امنیت همچنین ۱۰ عضو دائمی دارد که برای دوره‌های دوساله انتخاب می‌شوند.

روزنامه ایندیا اکسپرس گزارش داد: هریش پارواتاننی، ‌ سفیر و نماینده هند در سازمان ملل روز دوشنبه(دیروز) گفت تا زمانی که مقررات وتو وجود دارد، باید در اختیار همه اعضای دائمی یک شورای اصلاح‌ شده باشد. او تاکید کرد که با رعایت انصاف و عدالت، امکان قائل شدن حقوق و مسئولیت‌های برابر برای همه اعضای دائمی فراهم می‌شود.

به گفته او، «موضع هند درباره وتو اصولی و شناخته‌شده است. ما تکرار می‌کنیم که تا زمانی که وتو وجود دارد، باید در اختیار همه اعضای دائمی یک شورای اصلاح‌شده باشد.»

او در نشستی در مجمع عمومی سازمان ملل گفت اصلاحی که شورای امنیت را «با ایجاد دسته دیگری از اعضای دائمی بدون حق وتو گسترش می‌دهد، آن‌ها را به اعضای "درجه دوم" تبدیل می‌کند و تغییری در سازوکار تصمیم‌گیری پنج قدرت شورای امنیت ایجاد نمی‌کند». به گفته پارواتننی، «انتخابات دوره‌ای و مفهوم دائمی بودن اساسی متناقض هستند.»

این دیپلمات هندی با یادآوری اینکه تنها گسترش شورای امنیت در سال ۱۹۶۵ تعداد اعضای غیردائمی را از شش به ۱۰ افزایش داد و پنج عضو دائمی را حفظ کرد، گفت: «تاریخ برای ما درس‌هایی دارد». او افزود که نسبت اعضای دائمی به اعضای انتخابی از ۵ به ۶ به ۵ به ۱۰ تغییر کرد و قدرت نسبی پنج عضو دائمی بیشتر تقویت شد.

هند همواره خواستار گسترش هر دو دسته عضویت دائمی و غیردائمی بوده و هشدار داده است که احتمال شکست اقدامات برای ایجاد اصلاحات ساختاری در شورا اگر تنها بر افزایش تعداد اعضای غیردائمی متمرکز شود، بیشتر است.

به نوشته این روزنامه، دهلی نو از پیشگامان تلاش برای اصلاح شورای امنیت بوده است و می‌گوید این نهاد که در سال ۱۹۴۵ تاسیس شد، برای قرن بیست‌ویکم مناسب نیست و واقعیت‌های ژئوپلیتیک معاصر را منعکس نمی‌کند.

هند همواره تاکید کرده است که به‌درستی شایسته کرسی دائمی در شورای امنیت است، همچنین به دنبال یک کرسی غیردائمی برای دوره ۲۰۲۹ تا ۲۰۲۸ است. انتخابات این دوره برای ژوئن سال آینده برنامه‌ریزی شده است-زمانی که هند و تاجیکستان برای تنها کرسی اختصاص‌یافته به گروه آسیا-اقیانوسیه رقابت خواهند کرد.

ایندیا اکسپرس همچنین گزارش داد: پارواتاننی در ادامه اظهاراتش تاکید کرد وتو که در حال حاضر امتیاز پنج عضو دائمی است، باید با «خویشتن‌داری فراوان» اعمال شود، به‌ویژه در مسائل مربوط به صلح و امنیت بین‌المللی. به گفته او، این حق «نباید ابزار مصلحت سیاسی تنگ‌نظرانه باشد.»

پارواتاننی گفت که مسئله محدود کردن وتو را نمی‌توان جدا از سایر جنبه‌های اصلاح شورای امنیت، از جمله دسته‌های عضویت، نمایندگی منطقه‌ای، اندازه شورا و روش‌های کاری آن بررسی کرد.

او اظهار کرد: «هند بار دیگر خواستار رویکردی جامع به اصلاحات شورای امنیت است. نقطه شروع، آغاز زودهنگام مذاکرات مبتنی بر متن، با جدول زمانی و نقاط عطف مشخص است.»

نماینده هند در سازمان ملل در ادامه درباره روش‌های کاری شورای امنیت گفت که وتو محدود به رای‌هایی نیست که رسما توسط اعضای دائمی داده می‌شود و یک «وتوی موثر یا عملی» می‌تواند توسط هر عضو شورا بر بیانیه‌های ریاست، بیانیه‌های مطبوعاتی و تصمیم‌های کمیته‌های تحریم اعمال شود که در آن، «قاعده نانوشته» اجماع به یک عضو اجازه می‌دهداغلب بدون توضیح، مانع از اجرایی شدن یک پیشنهاد شود.

انتهای پیام

# جهان

آخرین اخبار جهان